Πλήρης έκδοση αυτής της σελίδας (απαιτεί javascript)
{"entry":{"eid":9157,"etype":0}}
{"latlon":{"lat":40.6422848603829,"lon":22.9187149543074}}
χάρτης

Πληροφορίες

Το κατάστημα αυτό έχει κλείσει.
ΚατηγορίαΕστιατόριο, Ψαροταβέρνα
ΔιεύθυνσηΑνδρέου Γεωργίου 56, Θεσσαλονίκη
ΝομόςΘεσσαλονίκης
Συντεταγμένες40.642285 22.918715
Τηλ. επικοινωνίας2310551836,6932363364
Διαδίκτυο
Ωράριο
Ώρες παραγγελίας
Ελάχ. χρέωση
Χαρακτηριστικά
Λέξεις κλειδιά
Άνοιξε16 Δεκεμβρίου 2011
ΈκλεισεΜάιο 2012
Πρόσθετες πληροφορίες:
Έχει υπότιτλο "γεύσεις...​ούζου". Ιδιοκτήτης ο Σωτήρης Αδαλάκης (γνωστός από τα προηγούμενα μαγαζιά του στο Λιμάνι και στην Νεάπολη).

Στη θέση του υπήρχαν με φθίνουσα χρονολογική σειρά το Ουζερί του Μύλου και το Ουζόπολις. Στη θέση του άνοιξε το Ω3.

Σxόλια (7)

Βικτωρ Τ. 19/03/2012 17:29
Πηγα το Σαββατο βραδυ 9.00 το μαγαζι αδειο.Ο σερβιτορος μας λεει να καθισουμε οπου θελουμε.Βγαινει καποιος απο την κουζινα(Αδαλακης?) και μας λεει ευγενικα οτι δεν εχει υλικα για να μας μαγειρεψει περιμενει παρεα που εχει κανει κρατηση και τελος.Ηταν καπως περιεργο σκηνικο.
teris3 07/03/2012 18:15
Μου φαίνεται πως το Μία ολόκληρη Θεσσαλονίκη δεν μπόρεσε να κρατήσει έναν Σωτήρη θα επαναληφθεί αν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση...Εννοείται πως δεν θα κριτικάρω το φαγητό, αφού είναι γνωστό ότι Αδαλάκης = Ψαροφαγία υψηλότατου επιπέδου αλλά το στυλ της περασμένης δεκαετίας, δηλαδή φαγητό ΧΩΡΙΣ μενού και κατάλογο, όπου ο ιδιοκτήτης φέρνει και χρεώνει ότι και όσο θέλει, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί!Ο κόσμος έχει πλέον ξυπνήσει...
leftiblack 06/03/2012 14:14
Τιμές δεν μπορώ να αναφέρω γιατί δεν πληρώσαμε, το γεύμα ήταν κερασμένο. Υπόσχομαι όμως ότι θα ξαναπάω για αναλυτικό ρεπορτάζ σχετικά με πιάτα και τιμές. Καθίσαμε και είπαμε ότι θα ξεκινήσουμε με ούζο και θα συνεχίσουμε με λευκό κρασί και ζητήσαμε να αρχίσει να φέρνει ότι καταλαβαίνει. Ξεκίνησε με λακέρδα και σαρδέλα Ισπανίας και ακολούθησαν στρείδια, γυαλιστερές, κάτι τεράστια στρείδια στον ατμό που δεν ξέρω πώς τα λένε αλλά ήταν ο αφρός της θάλασσας σε στερεά μορφή, θαλασσινά τυλιγμένα σε αμπελόφυλλα και λαχανόφυλλα, κριθαράκι με γάμπαρη σερβιρισμένο μέσα σε στρείδια, γαρίδες, μπαρμπούνια, διάφορες εξαιρετικές ατομικές σαλάτες, άσπρος ταραμάς σαν αλμυρή σαντιγί και άλλα 2 τουλάχιστον πιάτα που μου είναι αδύνατον να θυμηθώ. Την επόμενη φορά θα κρατήσω σημειώσεις. Μάλιστα επειδή περιμένω κάποια χρήματα ξεχασμένα εδώ και πολύ καιρό, μόλις τα πάρω, θα κάνω συγκριτικό τεστ τον Αδαλάκη με την Μαύρη Θάλασσα στην Τούμπα.
joda 29/02/2012 18:10
Το φαγητό είναι αδιαμφισβήτητα καλό, ανώτερο από πολλές ψαροταβέρνες και δίχως σάλτσες για να καλύπτουν τις ανεπάρκειες στο σωστό ψήσιμο και τις κακές και μπαγιάτιτκες πρώτες ύλες. Αλλά βρίσκω ατνιδεονοτλογικό (ειδικά σε τέτοιες εποχές) να μην υπάρχει κατάλογος ώστε να υπολογίσεις το πόσο θα σου κοστίσει αυτό που θα πάρεις. Οι τιμές είναι εξωφρενικές (προσωπικά θεωρώ ότι χρεώνουν με το κεφάλι και όχι με αυτό που πραγματικά τρως). Η έπαρση μεγάλη και εντάξει είπαμε μάστορας αλλά μην τρελλαθούμε κιόλας. Θυμάμαι την ταμπέλα στο προηγούμενο του μαγαζί όταν αυτό έκλεισε: "Μία ολόκληρη Θεσσαλονίκη δεν μπόρεσε να κρατήσει έναν Σωτήρη". Ε λοιπόν, ναι, όταν ο Σωτήρης κοροϊδέυει την Θεσσαλονίκη με τέτοιες τιμές (και ξαναλέω το φαγητό του είναι στα τοπ 10 της πόλης), τότε η Θεσσαλονίκη δεν θα τον ξανακρατήσει. Είπαμε μάστορας αλλά δεν είναι δυνατόν ένας μεζές να ισοδυναμεί με γεύμα πολυτελείας σε εστιατόρια με πιο ακριβά υλικά. Ξεκαβαλήστε για να μην κλείσετε. Ο κόσμος ξύπνησε.
nik lab 21/02/2012 18:30
Συγνώμη για την 'παρατήρηση' αλλά αν μπορεί ο φίλος leftiblack να αναφέρει πιάτα που δοκίμασε και τιμές, θα βοηθούσε πολύ.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
leftiblack 20/02/2012 17:33
Πήγα μία μέρα μετά από τον προλαλήσαντα (dimitris©) στις 19/2/2012 και ευτυχώς πρόβλημα με το κρύο δεν αντιμετώπισα. Η αλήθεια είναι ότι με ξένισε λίγο ο Μύλος ως επιλογή του χώρου για τον «νέο Αδαλάκη» αλλά μόλις καθίσεις στο τραπέζι ξεχάσαμε τον Μύλο και επιτέλους ξαναφάγαμε φαγητό από τον Αδαλάκη. Θα συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα σε όλα εκτός από την κριτική του για τον χώρο, δεν τον βρήκα καθόλου κρύο αντίθετα νομίζω ότι είναι τόσο αφαιρετικός όσο χρειάζεται για να ασχοληθείς με το φαγητό σου και κατά την γνώμη μου είναι πολύ καλύτερος από το προηγούμενο μαγαζί στο λιμάνι. Για το φαγητό δεν έχω να πω τίποτα άλλο πέρα από το ότι θα πρέπει να φάει κάποιος εκεί για να μπορέσει να κρίνει καλύτερα το επίπεδο της εστίασης όχι μόνο στην Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Δεν θα μπω στον πειρασμό να αναφερθώ σε πιάτα γιατί απλά μπορώ να γράψω ότι όλα είναι κορυφαία (κυριολεκτικά). Άλλη κλάση. Πιο πάνω υπάρχει (πιθανότατα όχι στην Θεσσαλονίκη) αλλά θα το πληρώσεις πανάκριβα. Θα αναφερθώ μόνο στο service γιατί και αυτό θέτει τα standards στην εστίαση. Τα παιδιά που δουλεύουν δεν ξέρω αν είναι σερβιτόροι κατ επάγγελμα ή φοιτητές που βγάζουν μεροκάματο αλλά είναι εξαιρετικοί. Ξέρουν να κάνουν την δουλειά τους άψογα και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τον τρόπο που δουλεύουν. Οι ταβερνιάρηδες και σερβιτόροι της Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο) αν πάν στον Αδαλάκη, μετά αν έχουν τσίπα και φιλότιμο μισοί θα πρέπει να αλλάξουν δουλειά και οι άλλοι μισοί την επόμενη μέρα θα πρέπει να αλλάξουν τα μαγαζιά τους και τον τρόπο που δουλεύουν. Μπράβο κύριε Αδαλάκη και μπράβο σε όλη την ομάδα!
dimitris© 18/02/2012 14:56
Πρώτη επίσκεψη στο νέο μαγαζί του Αδαλάκη στο Μύλο. Παλιός φαν του Αδαλάκη από το μαγαζί του στο λιμάνι, περίμενα με ανυπομονησία τη νέα μας επίσκεψη! Εντυπώσεις:
-ο χώρος πιο μοντέρνος και πιο ευρύχωρος από το παλιό μαγαζί και αρκετά πιο κρύος σε αίσθηση. Σε αυτό όμως έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι δεν είχε θέρμανση το μαγαζί και προσπαθούσαν να το ζεστάνουν με φορητά σώματα και αερόθερμα. Ο ίδιος ο Αδαλάκης μου φάνηκε έξαλλος με το Μύλο για αυτό το θέμα
-Το φαγητό ήταν το κλασικό του Αδαλάκη. Ψαροφαγία υψηλότατου επιπέδου. Προσωπικά το ευχαριστήθηκα για μία ακόμη φορά και θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχισμένο αφού όταν έκλεισε πίστεψα ότι δεν θα ξαναφάμε ποτέ "αδαλάκη"! Φάγαμε με τον κλασικό τρόπο του Σωτήρη, χωρίς δηλαδή μενού, μας έφερνε ό,τι ήθελε, μας είπαν όμως εκεί τα παιδιά ότι αν θέλουμε μπορούμε να παραγγείλουμε και με μενού.
-Τιμή: εδώ μάλλον ήταν η πιο ευχάριστη έκπληξη, 35 € το κεφάλι με άφθονο τσίπουρο εμφιαλωμένο και πολύ φαΐ (ψάρια, γαρίδες τα πάντα)! Όταν έκλεισε το άλλο το μαγαζί με τις ίδιες ποσότητες και τσίπουρο δεν τη βγάζαμε κάτω από πενηντάρικο!
-Σέρβις και συμπεριφορά: Επίσης ευχάριστη έκπληξη, τα παιδιά στο σέρβις είναι πολύ ευγενικά και ενημερωμένα, ενώ και ο ίδιος ο Σωτήρης μου φάνηκε πολύ πιο ήρεμος και προσγειωμένος σε σχέση με το παρελθόν, μιλούσε σε όλα τα τραπέζια, σου έφτιαχνε ό,τι ήθελες, ίσως βέβαια να έπαιζε ρόλο ότι το μαγαζί δυστυχώς δεν είχε κόσμο...