Ο Πίτας

Προτάθηκε από «παλιούς» της περιοχής. Παρέα καμιά 10αριά άτομα, γονείς και πιτσιρίκια, υπό την πίεση έντονης μεταθαλάσσιας λίμας, βράδυ Σαββάτου, τέλη Ιουλίου ΄26.

Εκτός από τα διάφορα ατομικά τυλιχτά, για τις ανάγκες του ρεπορτάζ ζητήθηκε μία αγγουροντομάτα και από ένα τεμάχιο ότι διέθετε εκείνη την ώρα. Μπιφτέκι, λουκάνικο, σουβλάκι χοιρινό και κοτόπουλο συν δύο πίτες.
-Ευμεγέθη τα τυλιχτά, δεν έμεινε τίποτα ακόμη και από τα λίγο πιο εκλεκτικά μέλη της παρέας.
-Ασχολίαστο το προκάτ σε σχήμα τέλειου κύκλου μπιφτέκι, γεύση ενισχυτικών, πλήρης απουσία κρεάτινης υφής, μακριά από μας.
-Πολύ καλή εντύπωση το λουκάνικο, εύγευστο, απευθείας πρόκριση στην κατηγορία της λιπαρής προστυχιάς.
-Πολλά μπράβο για τα σουβλάκια, ζουμερά και νόστιμα, το λιπάκι τόσο-όσο στο χοιρινό.
-Γύρος χοιρινός δοκιμάστηκε μια πιρουνιά από συνδαιτημόνα, λιπαρός και καλόψημένος.
-Προκατάτες μέτριες, πιτούλες αλάδωτες ψημένες οκ, αγγουροντομάτα καλή.

Σέρβις και «κουζίνα» σβέλτα, τιμές παραθεριστικής ζώνης, απόδειξη ήρθε, πελατεία προερχόμενη από ευρύτατο κοινωνικοοικονομικό και εθνοτικό φάσμα.

Δύσκολο μέρος, αρχικά προϊδεάζει για κατάστημα καλοκαιρινής αρπαχτής. Κραυγαλέα κακόγουστη τουριστοδιακόσμηση μέσα-έξω. Ο συνδυασμός τσίκνα-αλμύρα έχει ποτίσει τα πάντα. Δεν είναι για πολλά, σου βγάζει το κάτσε-φάε-φύγε.
Αυτό κάναμε κι εμείς, φάγαμε καλά και φύγαμε. Δεν υπήρξαν παρενέργειες.
Προτείνεται στους μύστες αν είναι (πολύ) κοντά, έτσι για την φάση και την διάδραση με τον ψήστη.