Τα Κοχύλια

Βρεθήκαμε στον Μόχλο τυχαία τον Αύγουστο του 2026 και οι φωτό από FoodPolice ήταν αρκετές για να μας κάνουν να προτιμήσουμε το συγκεκριμένο μαγαζί. Μικρό, γραφικό παραθαλάσσιο χωριουδάκι ο Μόχλος, με μια νησίδα ακριβώς απέναντι, σε μικρή απόσταση (άνετα πάει κάποιος κολυμπώντας). Βρίσκεται εκτός του κεντρικού δρόμου και, κατά συνέπεια, διατηρεί μια (σχετική) ηρεμία. Απαρτίζεται ως επί το πλείστον από ενοικιαζόμενα δωμάτια και (ψαρο)ταβέρνες. Ελάχιστοι οι (ντόπιοι) κάτοικοι, κυρίως ηλικιωμένοι, τους οποίους τις μέρες εκείνες επισκέπτονταν οι συγγενείς τους. Οι τουρίστες ήταν κυρίως οικογένειες Ιταλών, Γάλλων και λοιπών Δυτικοευρωπαίων και αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία του χωριού. Αυτό συνεπάγεται ότι τα μαγαζιά κλείνουν σχετικά νωρίς (γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα, μην πω και νωρίτερα).

Αναφορικά με τα Κοχύλια, ενώ οπτικά δίνει την εντύπωση τυπικής ψαροταβέρνας (ενδεχομένως, ξεχασμένη σε μια άλλη εποχή), τα πράγματα είναι διαφορετικά. Έχοντας μηδενικές προσδοκίες, το φαγητό ήταν πολύ ευχάριστη έκπληξη: αρκετά καλό επίπεδο, διάθεση για δημιουργικότητα και καλές τιμές (παρόλο που απευθύνονταν μάλλον αποκλειστικά σε τουρίστες). Φτάνοντας σε ώρα αιχμής, έπρεπε να περιμένουμε κάνα μισάωρο (μπορεί και παραπάνω) για να βρούμε να καθίσουμε. Οι υπάλληλοι ευγενέστατοι και εξυπηρετικοί. Με έκανε να θέλω να επιστρέψω και να δοκιμάσω κι άλλα πιάτα τους και κάνα ψάρι στη σχάρα (μας ενημέρωσαν ότι τα φρέσκα/μεγάλα ψάρια τελειώνουν σχετικά νωρίς).

Συμπερασματικά, καλή επιλογή ψαροταβέρνας, με διάθεση για δημιουργικότητα, πάνω στη θάλασσα και με καλή αναλογία ποιότητας/τιμής. Θεωρώ ότι αξίζει μια επίσκεψη αν βρίσκεστε σε ακτίνα 30-40λέπτου.