Χρούσος

Οικογενειακή ταβέρνα σαν όαση σε ένα τοπίο που θυμίζει Αριζόνα με τρομερή ξηρασία και όγκους βράχων. Η πέργκολά του είναι πλήρως καλυμμένη, οπότε φουλ σκιά και ηρεμία. Δίπλα περνάει χωματόδρομος οπότε υπάρχει μια ξενέρα με τη σκόνη αλλά ως εκεί. Πήραμε γκιουζλεμέ, που είναι παραδοσιακό τυροπιτάκι με φύλλο χωριάτικο (πολύ καλό), χταπόδι (σκληρό, κακό), σαρδέλες (βρασμένες στο ψήσιμο, δεν μας άρεσαν + διαλύονταν και εύκολα), αγγουροντομάτα και ένα τσίπουρο δικό τους (αρκετά δυνατό, μας άρεσε) στα 44€. Συνολικά δεν δικαίωσε τις προσδοκίες μας, οπότε δεν το προτείνω.