Το Παραδοσιακό Πιάτο της Λευκωσίας

Το Παραδοσιακό Πιάτο της Λευκωσίας είναι πραγματικά ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος και σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη αν βρεθείς στη Χάλκη.
Η κυρία Λευκωσία έχει πλέον μεγαλώσει και δεν ασχολείται ενεργά με το μαγαζί. Την έχει αναλάβει πλήρως η κόρη της, η Καθολική (ή Κική).
Το εστιατόριο βρίσκεται σε ένα σχεδόν εγκαταλελειμμένο σημείο, κάτω από το κάστρο, με μια καταπληκτική θέα και ουσιαστικά μόνο αυτό το κτίσμα να υπάρχει εκεί. Έχει πάρει ειδική άδεια για να βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο, κάτι που κάνει όλη την εμπειρία ακόμη πιο ξεχωριστή.
Την ιδιαιτερότητα του μέρους την καταλαβαίνεις όμως πριν καν πας εκεί.Το καλοκαίρι χρειάζεται οπωσδήποτε κράτηση, καθώς συνήθως είναι γεμάτο. Όταν τηλεφωνήσεις για να κλείσεις, η Καθολική σου στέλνει μέσω WhatsApp φωτογραφία του καταλόγου. Ο λόγος είναι απλός. Πολλοί πηγαίνουν περιμένοντας να βρουν τα κλασικά θαλασσινά, ενώ εκεί έχουν διαφορετική λογική. Όπως μου είπε χαρακτηριστικά, «θαλασσινά έχουν φάει στο λιμάνι, εμείς έχουμε άλλα πιάτα». Οπότε πρώτα βλέπεις τι προσφέρουν και μετά αποφασίζεις αν θέλεις να ανέβεις.
Υπήρχε επίσης δικό τους βανάκι που, σε συγκεκριμένες ώρες και με κράτηση, μετέφερε δωρεάν τους πελάτες από το λιμάνι. Την περίοδο που ήμουν εκεί, όμως, ήταν ακινητοποιημένο λόγω μιας καταγγελίας από τον μοναδικό ταξιτζή της Χάλκης και περίμεναν κάποια ειδική άδεια από τη Ρόδο αν κατάλαβα καλά. Κλασική ιστορία μικρού νησιού, δηλαδή.
Η όλη κατάσταση είναι κάπως αλλιώτικη, αλλά με την καλή έννοια. Το μέρος, η τοποθεσία και κυρίως η αυθεντικότητα σε κερδίζουν. Το σέρβις το είχαν αναλάβει η Καθολική και δύο νεαρά παιδιά που έκαναν σεζόν και ήταν εμφανώς λίγο ασυντόνιστα. Η Κική τους έδινε συνεχώς οδηγίες μπροστά στους πελάτες, «πάρε αυτό», «πήγαινε εκεί», «έλα εδώ». Είναι κάπως περίεργο να το βλέπεις, αλλά τελικά το δέχεσαι και μάλλον έχει περισσότερο να κάνει με τον χαρακτήρα της παρά με οποιαδήποτε κακή διάθεση. Το κλίμα ήταν γενικά πολύ φιλικό και ευχάριστο, με την ίδια την Κική να παίρνει τις παραγγελίες σε κάθε τραπέζι. Σε καμία περίπτωση δεν αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε ένα τουριστικό εστιατόριο.
Από αυτά που δοκιμάσαμε, τα κεφτεδάκια ήταν με αγνό, δικό τους αρνίσιο κιμά και αρκετά «μπαμπάτσικα», αλλά δεν μας ενθουσίασαν τόσο. ΟΙ πατάτες που ήταν μαζί τους ηταν απο το λεμονατο (σούπερ), αλλα για κάποιο λόγο είχαν πατάτες μονο οι δικοί μας κεφτέδες...οι άλλοι τους παίρναν σκέτους... Το κατσικάκι λεμονάτο, όμως, ήταν αποθέωση, έστω και με τύψεις. Πολύωρα μαγειρεμένο, εξαιρετικά νόστιμο, μαλακό και πραγματικά από τα πιάτα που θυμάσαι. Στη χωριάτικα αγνά λαχανικά όλα μια χαρά.

Ήμασταν δύο άτομα οπότε δεν πήραμε πολλά πιάτα για να δοκιμάσουμε. Θα ήθελα πολύ να είχα δοκιμάσει περισσότερα από τον κατάλογο, αλλά την επόμενη φορά.
Σε κάθε περίπτωση, πέρα απο το καλό φαγητό και μόνο για την τοποθεσία, την ατμόσφαιρα και όλη αυτή την αυθεντική, λίγο σουρεαλιστική εμπειρία, το μέρος αξίζει οπωσδήποτε αν βρεθείς στη Χάλκη.