Επίσκεψη βράδυ καθημερινής τέλη Σεπτέμβρη ΄26, άρτι αφιχθέντες στη μαγική Καλαμπάκα. Πεινούσαμε και θέλαμε κάτι ψιλογρήγορο. Μας φάνηκε το πιο συμπαθητικό από τα υπόλοιπα εκεί γύρω. Καθίσαμε στα εξωτερικά τραπέζια.
Εσωτερικά στις ψησταριές πολυπληθές προσωπικό, κανονική σειρά παραγωγής. Στο σέρβις δύο ταχύτατα και πρόθυμα τσακαλάκια.
Ζητήθηκαν διάφορα τεμάχια της ώρας, μισή γύρο και ένα τζατζίκι. Βιομηχανικό μοσχαρίσιο μπιφτέκι προς αποφυγή, μέτριος φλατ γύρος, πατάτες προκάτ σκαφάτες οκ. Λοιπά τεμάχια (παντσέτα, χοιρινό και κότο σουβλάκι) κινήθηκαν σε οκ προς καλά επίπεδα, το δε τζατζίκι τούρμπο.
Κατά τις 9:30-10 γέμιζε, άδειαζε και ξαναγέμιζε σε 5-10 λεπτά. Πελάτες (κυρίως ντόπιοι) πιτσιρίκια, ζευγάρια, οικογένειες με παιδιά, παρέες είτε για ένα τυλιχτό είτε για κανονικό γεύμα, ενώ το ντελίβερυ και το take away πήγαινε σφαίρα. Όλα αυτά βράδυ απλής καθημερινής.
Σαν σύνολο διεκπεραιωτική εμπειρία η οποία εκπλήρωσε το ζητούμενο που ήταν ακριβώς αυτό. Θα ξαναπήγαινα υπό όμοιες συνθήκες και προσδοκίες αλλά θα δοκίμαζα κάτι από τις σούβλες.
Εσωτερικά στις ψησταριές πολυπληθές προσωπικό, κανονική σειρά παραγωγής. Στο σέρβις δύο ταχύτατα και πρόθυμα τσακαλάκια.
Ζητήθηκαν διάφορα τεμάχια της ώρας, μισή γύρο και ένα τζατζίκι. Βιομηχανικό μοσχαρίσιο μπιφτέκι προς αποφυγή, μέτριος φλατ γύρος, πατάτες προκάτ σκαφάτες οκ. Λοιπά τεμάχια (παντσέτα, χοιρινό και κότο σουβλάκι) κινήθηκαν σε οκ προς καλά επίπεδα, το δε τζατζίκι τούρμπο.
Κατά τις 9:
Σαν σύνολο διεκπεραιωτική εμπειρία η οποία εκπλήρωσε το ζητούμενο που ήταν ακριβώς αυτό. Θα ξαναπήγαινα υπό όμοιες συνθήκες και προσδοκίες αλλά θα δοκίμαζα κάτι από τις σούβλες.