Valia Calda

Αυθόρμητο βραδινο πέρασμα.

Το μαγαζί στοχεύει στον ξένο κόσμο (Authentic local cuisine - The taste of our region, κατάλογος πρώτα στα αγγλικά και μετά στα ελληνικά) και όντως ήμασταν οι μόνοι Έλληνες.
Παρόλα αυτά, δεν είναι αρπαχτή και κρατάει επίπεδο.

Καθίσαμε στον ήσυχο και όμορφο εξωτερικό χώρο που φωτιζόταν απαλά από μικρές λάμπες σε κάθε τραπέζι.

Κατάλογος όχι πολύ μεγαλος, με κάποιες βλαχικες συνταγές, κάποιες τρικαλινες και κάποιες μοναστηριακές.

Στα συν το ότι ρώτησαν πρωτού φέρουν ψωμί και νερό. Το ψωμι, βέβαια, θα ήταν πολύ νόστιμο όταν ήταν φρέσκο αλλά όχι όταν μας σερβιριστηκε.

Σέρβις με νότες λαϊκότητας.

Πήραμε:
Φέτα παναρισμενη με καρύδι, κρόκο Κοζάνης, τριαντάφυλλο και φρούτα - πολύ καλό.
Τριλογία αλοιφών (καπνιστή μελιτζάνα, ταραμάς, τουλουμισιο) - καλό. Χειροποίητα όλα.
Καρπατσιο πέστροφας - όχι ιδιαίτερα καλό. Πολύ χοντρά κομμάτια σαν λακέρδα και αδύναμο μαριναρισμα μόνο σε σημεία. Ήταν σαν να τρως σκέτα ωμά κομμάτια πέστροφας.
Κριθαράκι με μανιτάρια - χωρίς ένταση, ψιλοβαρετο.
Λουκάνικο χωριάτικο - πολύ καλό.

Μαζί με δύο ποτήρια κρασί (Μετέωρα Γη από Λιάπη - μέτριο) στα 60 ευρώ που τα θεωρώ αρκετά γι'αυτα που φάγαμε.

Γλυκό κερασμενο, απόδειξη κανονικά.

Μια χαρά για εστιατορέ φάση στην Καλαμπάκα αλλά ως εκεί.