[Χωρίς Όνομα]

Το καφενείο του χωριού, aka ο μοναδικός χώρος συν-εστίασης των αηδονιών, με αυτό να φέρει το λίγο -και το πολύ...- απ' όλα των συναντήσεων για καφέ, ματς, τσίπουρο, κουβέντα και φαγητό ενός μικρού μέρους.
Βρεθήκαμε εκεί Φλεβάρη του '26, σε μία ζώσα διαρκή υπενθύμιση του ότι δεν είναι τόσο το τί, αλλά το πώς και με ποιους, που κάνουν αυτούς τους χώρους άχρονους και ποθητούς.