Ponzi

Ένα συνοικιακό μαγαζί με ατμόσφαιρα δεκαετίας 60, μάλλον οικογενειακή επιχείρηση, με αισθητική από σινεμά ιταλικού νεορεαλισμού, φιλική εξυπηρέτηση και κουζίνα θα έλεγα σπιτική., με προτάσεις σε πιάτα ημέρας. Στη γυναίκα μου δεν άρεσε η καρμπονάρα , τη βρήκε βαριά σε γεύση και αλμυρή, ήταν όμως αυθεντική. Εγώ δοκίμασα ζυμαρικά με coda alla vaccinara (=βοδινή ουρά του χασάπη) με πλούσια πικάντικη σάλτσα και το χύμα κόκκινο μπρούσκο κρασί τους (μια χαρά εύγευστο και μου έφερε αλεγκρία που λένε και οι Ιταλοί!). Για πρώτο πήρα suppli, κάπως παρατηγανισμένα αλλά νόστιμα. Η μοναδική αποτυχία ήταν η πράσινη ανάμικτη σαλάτα. Τιμές νορμάλ+όχι φτηνές