Αλέα

Να πούμε πάντως ότι στο (πολύ ωραία στημένο) μαγαζί πέρα από το τσιγαροντουμάνι παίζει ένα ηλικιακό άπαρτχάϊντ. Αν είστε κάτω των 45 ετών θα σας στραβοκοιτάξουν άμα τη είσοδο στο μαγαζί. Μολονότι δεν θα έλεγα ακριβώς "κρασάδικο", μιας και εσωτερικά μοιάζει με αγγλική παμπ και παίζει συνήθως τζαζ, εντούτοις οι μεζέδες έχουν πράγματι μια εσάνς κρασάδικου (βλ. καμιά τηγανητή μελιτζάνα, τίποτα μακαρόνια βίδες με καμιά σως και τυροκαυτερή του εμπορίου, κάτι άκυρα βραστά αυγά κλπ). Θα ξαναπάω όταν θελήσω να τονωθώ από το στραβοκοίταγμα και να περάσω για νεούδι.

Επίσκεψη χθες 19/7. Κρασάδικο με όλη τη σημασία της λέξης. Παίρνεις κρασί και σου φέρνει μεζέδες. Απ’ό,τι κατάλαβα λειτουργεί με τη βολιώτικη λογική: όσο παραγγέλνεις να πιεις, τόσο περισσότερα και καλύτερα πράματα θα φέρει να φας. Επειδή η παρέα που πήγα ήταν μεγάλη και θαμώνες, μας περιποιήθηκε δεόντως. Από φαΐ ξεκίνησε με ένα πολύ ποιοτικό μιξ ξηρών καρπών (όχι τα συνηθισμένα ανακυκλωμένα φυστίκια). Έπειτα ήρθαν παξιμάδια με ντομάτα και κεφαλογραβιέρα, σαντουιτσάκια με σολομό, μακαρόνι κοχυλάκι με μελιτζάνα, κολοκυθάκι και λουκάνικο. Τέλος έφερε παγωτό, μπράουνι και γλυκό καρυδάκι, εντυπωσιακή σύνθεση και μεγάλη ποσότητα. Οκ, μπορεί να ξεφορτωνόταν πράμα γιατί κλείνει για καλοκαίρι. Μπορεί να τύχαμε άνω του μέσου όρου περιποίησης. Πάντως οι εντυπώσεις μάλλον θετικές. Α, συν πολύ ωραία ατμόσφαιρα μέσα. Θα ήταν ωραία και έξω στον πεζόδρομο, αλλά οι αλήτες από τα διπλανά μαγαζιά είχαν βάλει κάτι μπήτια στη διαπασών.