Δημάτης

Τα προηγηθέντα σχόλια για τους ανθρώπους που το δουλεύουν, για τον πολύ προσεγμένο και μερακλίδικο χώρο, την αισθητική του, την ζεστασιά που σου προκαλεί, την ποιότητα και τις γεύσεις από τα προσφερόμενα πιάτα, μέχρι και τα της κοστολόγησής τους με καλύπτουν πλήρως.

Επίσκεψη μεσημέρι καθημερινής για σεμνή τσιμπητική στα μέσα του δρόμου επιστρέφοντας σπίτι από Πάσχα.
Πήραμε:
-Αγριογούρουνο κρασάτο χυλοπίτες. Το κρέας έλιωνε, η σάλτσα έδενε τα πάντα αρμονικά και τα δαμάσκηνα επικουρούσαν γευστικά τη σύνθεση.
-Μπιφτέκι σχάρας με πατάτες φούρνου. Τέλεια ψημένο, μαστιχωτό προς κρεατένιο βουτυρένια επίγευση, πατάτες λίγο ξεροψημένες σε σημεία, τυρί τριμμένο από αληθινή γραβιέρα.
-«Ξυνοτύρι Ανεβατό», ο ορισμός του συγκεκριμένου προϊόντος, βουτυρένιο και «ξυνό» όσο έπρεπε για τις αντιθέσεις με τα υπόλοιπα πιάτα.
-Σαλάτα «Ρόκα». Σαλάτα με τα γνωστά φυλλώδη λαχανικά αλλά με ένα ντρέσινγκ (μέλι-βαλσάμικο-λάδι) που γλύκιζε όσο χρειαζόταν, ενώ καρύδι και αποξηραμένα φρούτα το απογείωσαν πραγματικά.
-Παγωτό σπιτικό. Δεν είμαι του γλυκού, αλλά εκτιμήθηκε δεόντως από το ακόρεστο ανήλικο.
Εξαιρετικά όλα.

Οι εικόνες των πιάτων που ανέβηκαν ενδεικτικές.
Η εικόνα της απόδειξης για το εύρος κοστολόγησης.
Οι εικόνες με τις κορνίζες με καλή πρόθεση και πολύ νοσταλγία.

Φύγαμε πολύ ευχαριστημένοι.
Αν περνάς από εκεί, στάση έστω για καφέ.

ΥΓ και σταματάω.
Περνάω από Αγ. Δημήτριο από αρχές ’00 για την διαδρομή και την αποφυγή της βαρετής εθνικής. Ποτέ δεν είχα σταματήσει ή σκεφτεί να σταματήσω να δω τί παίζει σε αυτό το χωριό.
Ευχαριστώ την κοινότητα για τις αναφορές που ελαττώνουν τον βαθμό άγνοιάς μου.

Λόγω επαφής με το χωριό έχω επαφή και με το εν λόγω εστιατόριο σε βάθος 25ετίας, με αποχή βέβαια τουλάχιστον τα τελευταία 10, γνωρίζοντας σε έναν καλό βαθμό τους ανθρώπους που το τρέχουν.

Το σχόλιο του Θου-Βου για το περιβάλλον, τον χώρο και τους ανθρώπους με καλύπτει απόλυτα. Μιλάμε για εστιατόριο στο οποίο έχει γίνει επένδυση από ανθρώπους με μεράκι και τεχνογνωσία και όχι για ταβέρνα χωριού.

Το επισκέφτηκα ξανά πρόσφατα και αυτό που με εξέπληξε ήταν πως παρά τις αλλαγές στον κατάλογο και τα νέα πιάτα, οι γεύσεις που έφαγα με πήγαν πολλά χρόνια πίσω και ήταν ολόιδιες.

Έχει κυρίως πιάτα για όλα τα βαλάντια, φθηνό δεν είναι, αλλά αν πας σε κάτι της ώρας θα την βγάλεις οικονομικά. Τα περισσότερα αν όχι όλα τα φτιάχνουν οι ίδιοι, ακόμα και το παγωτό που συνοδεύει την σοκολατόπιτα, τα κρέατα τους είναι από ντόπιους παραγωγούς.

Οπότε το προτείνω και εγώ. Πολύ ωραία η φύση στην περιοχή, αξίζει γενικότερα για μια εξόρμηση από την Θεσσαλονίκη.

Παλιό ιστορικό χάνι του 1928, που μετατράπηκε σε παραδοσιακό ξενώνα με πολύ καλό εστιατόριο. Βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο του χωριού. Η οικογένεια των ιδιοκτητών όλοι τους μερακλήδες, φιλόξενοι και ευσυνείδητοι επαγγελματίες. Έχουν δίπλα δική τους φάρμα με αγριογούρουνα, ελάφια και ζαρκάδια, εμφιαλώνουν δικό τους κρασί, φτιάχνουν γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες, λικέρ, μέλι, ζυμωτό χωριάτικο ψωμί ψημένο στον ξυλόφουρνο και παραδοσιακές χωριάτικες πίτες (επίσης στον ξυλόφουρνο). Έχουν και όμορφο επισκέψιμο κελάρι με μεγάλη ποικιλία κρασιών (περίπου 80 – 90). Αίθουσα ρουστίκ με πέτρινο τζάκι, διακοσμημένη με γούστο και πεντακάθαρη. Δεκέμβριος 2021, παρέα 5 ατόμων, πήραμε 2 μερίδες αγριογούρουνο κρασάτο με πατάτες τηγανητές (βλ. φωτο), 1 ελάφι με πετιμέζι και δαμάσκηνα, 1 αρνάκι στη γάστρα, 1 μπιφτέκι, 1 κεφαλοτύρι Ελασσόνας σαγανάκι, μία σαλάτα μπρόκολο – κουνουπίδι – παντζάρι, 1 χορτόπιτα, 1 μανιτάρια στη σχάρα, 1 φιάλη δικό τους κρασί merlot, 2 αναψυκτικά και ψωμί στα κάρβουνα. Στο τέλος μας κέρασαν γλυκά του κουταλιού, μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Σέρβις άψογο. Πληρώσαμε 26 € το άτομο. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.