Το Στέκι του Μπακατσιά

Pit stop για κάτι ζεστό και μαλακτικό στα γρήγορα, με αφορμή το πιο κάτω σχόλιο.
Πατσάς ανάμικτος, ποδί τε και κοιλία, πηχτόζουμος, αρκετά γευστικός. Ό,τι χρειαζόταν για τη θερμοκρασιακή ανάκαμψη.
Για δοκιμή: Σουβλάκι χοιρινό μαστορίσιο, πολύ καλό, το μπιφτέκι το ίδιο.
Αν και τον σκοπό του τον επιτέλεσε και με το παραπάνω, θα βρισκόμουν ξανά με χαρά για ενδελεχότερη μελέτη.

Πρόκειται για ένα μακρόστενο ψητοπωλείο με όμορφη ζεστή ατμόσφαιρα και θαλπωρή ειδικά το χειμώνα σε εντελώς απόμερο μέρος όξω από την πόλη που το τρέχει ο Μπακατσιάς (παρατσούκλι θαρρώ) και η συμβία του.

Μαθαίνοντας ότι το μαγαζί σερβίρει και πατσά (δεύτερο κατάστημα στα όπισθεν του εξ Ανατολής φωτός Σέρρας μετά το μαγειρείο Ερατεινό που προσφέρει εν έτει 2025 τούτο το θεϊκό έδεσμα) έσπευσα διόλου βραδέως να δοκιμάσω μετά συνοδείας. Αναμενόμενα ο πατσάς είναι ετοιματζίδικος, ήτοι κατσαρολίσιος όχι καζανίσιος, ανάμεικτος κοιλιά-πόδι μαζί, προ-κομμένος και προ-ετοιμασμένος, χωρίς κόκκινο χωρίς σκορδοστούμπι - εκτός αν προσθέσεις το τελευταίο εσύ ο ίδιος a posteriori. Το τελικό αποτέλεσμα αρκετά καλό χωρίς όμως να συγκινεί μετά δακρύων με την καμία.

Πέραν τούτου, το μαγαζί είναι ψητοπωλείον όχι πατσατζίδικον και στον τομέα αυτόν παίζει καλή μπάλα. Είχα πάει πριν καιρό για κρεατοκατάνυξη και με άφησε θετικό πρόσημο εις τον ουρανίσκο αν και δε θυμάμαι πολλά. Προχθές πάντως κάτι κεφτεδάκια που πήραμε ως συνοδευτικό με τον πατσά ήταν πολύ καλά. Θα εντρυφήσω περαιτέρω και στον πατσά επαναληπτικά (γιατί όχι;) και στα αποδέλοιπα.