Άτλας

Καλοκαίρι '26 και καθίσαμε δις. Ψιλοαναμενόμενη δόση hype εναλλακτισμού, που όμως δεν κλωτσάει.
Το φαγητό συμπαθητικό, όπως λέμε όχι κακή προσπάθεια για μεζεδοπωλείο στην Κυψέλη. Που έχει -και συναντά- τα όριά της, δηλαδή.
Στις μπύρες έχει ένα βαρέλι με το όνομα του μαγαζιού, το οποίο είναι μια χαρά, και το κρατώ. Όπως και την ενοχή της deep fried τυροκαυτερής.
Οι τιμές όμως παραείναι τσιμπημένες και δικαιολογούνται μόνο απ' την τιμή του τετραγωνικού στην περιοχή, για αυτό δε θα σκίσω τη μπίρκεν μου για να ξανακάτσω.