ΛΕΜΑΡΓΚΟ

Επίσκεψη Σάββατο απόγευμα μεγάλη παρέα, γιατί έπρεπε να είμαστε στο εμπορικό κέντρο.
Αυτό είναι πολύ περιοριστικό, γιατί μόνον το συγκεκριμένο μαγαζί είναι στο στυλ ταβέρνα- μεζεδοπωλείο- τσίπουρο.

Σέρβις ευγενικό και σε μένα φάνηκε πιο σίγουρο από τους προλαλήσαντες.
Φαγητά καλούτσικα, αλλά τίποτε το συγκλονιστικό. Τιμές τσιμπημένες.

Μού έκανε θετική εντύπωση ότι είχε λευκό κρασί φιάλες σε λογικές τιμές πχ. Synastry του Ζαχαριά ή η γνωστή μας Παράγκα του κυρ-Γιάννη. (17-18ε)

Τέλος το πιάτο τής βραδιάς ήταν για μένα τα Νιόκι, που έρχονται με μια πολύ ωραία πηχτή σάλτσα ζωμού βοδινού. Το puff των νιόκι ήταν πολύ ωραίο.

Ο Στασινός αποχώρησε το 2024

Συναισθήματα επιεικώς ανάμικτα.

Τα θετικά: η εξαιρετική ταλιάτα, η σαλάτα με βουβαλίσιο τυρί και ντοματίνια που ήταν νοστιμότατη, τα κεφτεδάκια που ήταν νόστιμα και vfm μεριδάρα, τα παϊδάκια κοτόπουλου, το κερασμένο γλυκό από το οποίο θα μπορούσα να φάω έναν κουβά.

Τα αδιάφορα: Το περέκ με τυρί που ήταν ένα περέκ με τυρί, οι προκάτ πατάτες, το χοιρομέρι.

Τα αρνητικά: Η μοσχαρίσια μπριζόλα που ούτε γεύση είχε ούτε ήρθε ψημένη όπως ζητήθηκε, το μεδούλι το οποίο είναι ένα πιάτο δίχως νόημα, το μενού που οι επιλογές σε μη κρεατικά ορεκτικά τα οποία δεν είναι τυρί ή σαλάτα είναι κυριολεκτικά 4 (!), τα μενού ως υλική υπόσταση τα οποία βρήκαν χαριτωμένο να τα τοποθετήσουν μέσα σε σχάρες - κάτι το οποίο τα έκανε εξαιρετικά δύσχρηστα, η μουσική η οποία γλεντοκοπούσε με Ζήνα (όχι την γουόριορ πρίνσες), Μαζωνάκη και Ρέμο σε δυνατή ένταση, οι τιμές οι οποίες είναι από άλλον πλανήτη, τα πιάτα τα οποία ήταν όλα τεράστια χωρίς λόγο και μόλις έρθουν τα τρία πρώτα γεμίζει το τραπέζι και αρχίζουν τα ζογκλερικά, το σέρβις το οποίο είναι καλοπροαίρετο αλλά ακόμα ψάχνεται.

Μαζί με 2 μπουκάλια κρασί (καλές επιλογές, σε οκ τιμές), δυο μπύρες και δυο αναψυκτικά στα 167 ευρώ.

Μέχρι να βρει τα πατήματά του θα το αποφύγω.