Γιάννης

Επίσκεψη καθημερινή βράδυ δύο άτομα.

Μπαίνοντας μέσα στο μαγαζί σε χτυπάνε ταυτόχρονα η δροσιά του κλιματιστικού και η καπνιλα από τα τσιγάρα. Δεν ξέρεις πως πρέπεις να νιώσεις, το μαγαζί αρχιζει και παίζει με το μυαλό σου με το καλημέρα.

Εν τέλει στρώσαμε τραπεζάκι εξω.
Ο κος Νίκος (πατέρας του Γιάννη) είναι από την Αλβανία και οι θαμώνες είναι επί το πλείστον συντοπίτες του. Πρώτη εικόνα δύο τύποι στο διπλανό τραπέζι που αρχίζουν να φωνάζουν και οι δυο στα αλβανικά, σηκώνονται οργισμενοι και κολλάνε τα πρόσωπα τους. Αντί να δώσουν φιλάκι τελικά χωρίστηκαν. Μέσα η τηλεόραση γλεντοκοπουσε με Σπύρο Παπαδόπουλο στη ΝΕΤ, λάιβ ερμηνείες από Καζαντζίδη και Παντελίδη και λοιπά πρόσφατα. Που και που κάποιος σηκωνόταν να ρίξει μια στροφή και καθόταν ξανά στη θέση του.

Δυστυχώς την ημέρα που πήγαμε είχε γίνει ζημιά στην κουζίνα από τους από πάνω. Το μαγαζί δεν θα άνοιγε "αλλά με πίεσαν τα παιδιά (δείχνει τους θαμώνες)". Οι επιλογές ήταν περιορισμένες οπότε πήραμε δύο μεζέδες για τσίπουρο και σουτζουκάκια.

Ο μεζές με λουκάνικο που ήταν καλά τηγανισμένο, χωρίς λάδια, μια χαρα. Το σουτζουκάκι αξιοπρεπέστατο, από μια φάρμα στις Σέρρες. Μαζί έφερε και ένα πράγμα που ήταν κέτσαπ ανακατεμένη με μουστάρδα και μπούκοβο.

Μας έφερε από μόνος του μερικές τηγανητές μπακαλικες πιπεριές εθιστικες, θα έτρωγα δύο κουβάδες, και ένα κατσικίσιο τυρί που "το φτιάχνει ένας τσοπάνης (κίνηση του κεφαλιου προς απροσδιόριστα μακρινά βουνα), δεν θα το βρεις στην αγορά". Ωραία υφή, διακριτική γευση.

Αφού του πιασαμε την κουβέντα μας κέρασε και λίγο τσίπουρο από την Αλβανία (σε ποτήρι ΠΑΟΚ) που με έστειλε αδιαβαστο ενώ έδειξε προθυμία για καστομ μελλοντικές παραγγελίες.

Στο τέλος έριξε μια ματιά στο τραπέζι και τα υπολόγισε 25 ευρώ όλα μαζί. Φιλόξενος άνθρωπος γενικά, μου άφησε καλή εντύπωση.

Το συνιστώ στους λάτρεις της μπουκοφσκισκής ματαιότητας.