Σεράμικο

Επίσκεψη στις 21 Σεπτεμβρίου του 2026 όπου είχε ένα ειδικό μενού σε συνεργασία με το (βολιώτικο) Μεζέν. Κατά συνέπεια θα σχολιάσω περισσότερο το event, παρά το ίδιο το μαγαζί. Το μενού ήταν fixed και το σερβίρισμα λειτούργησε ως εξής: υπήρχαν τέσσερις γύροι μεζέδων (βλ. φωτογραφίες) και τα τουρόν στο τέλος, ο πρώτος γύρος συνοδεύτηκε από τσίπουρο Καρδάση με γλυκάνισο, οι υπόλοιποι τρεις από τσίπουρο Νταραίος άνευ (από Αγιωργίτικο νομίζω, δυνατούτσικο, μου άρεσε) και το γλυκό από παλαιωμένο τσίπουρο Lord Amber Βλαδίκα. Κάθε πιάτο σερβιρίστηκε μία φορά για όλη την παρέα (τρία άτομα), η κράτηση είχε διάρκεια δύο ώρες και η τιμή ήταν 55ε ανά άτομο.

Αναφορικά με το φαγητό, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Κάποια πιάτα ήταν πολύ καλά, όπως η σαρδέλα πανέ και το σουτζούκι τόνου, ενώ άλλα ήταν κάτω του μετρίου, όπως ο παστουρμάς τόνου και η σεφταλιά μπακαλιάρου. Αναλογιζόμενος την τιμή και έχοντας επισκεφτεί σχετικά πρόσφατα το Μεζέν στον Βόλο, θεωρώ ότι εδώ θέλησαν περισσότερο να πουλήσουν στους Αθηναίους το concept ενός ελεβέ βολιώτικου τσιπουράδικου, παρά να στήσουν μια πιο λαϊκή κατάσταση που να ξυπνάει μνήμες (θα μου πείτε στο σεράμικο θα πήγαιναν οι λαϊκοί άνθρωποι; τέλος πάντων).

Αναφορικά με την εξυπηρέτηση, ενώ όλοι οι σερβιτόροι ήταν ευγενέστατοι, θεωρώ ότι δεν ήταν καλά προετοιμασμένοι για την μέρα. Δύο πράγματα που με ενόχλησαν ήταν τα εξής: α) δεν επικοινωνήθηκε ποτέ πώς λειτουργεί η φάση με το τσίπουρο, το οποίο δεν το άφηναν πάνω στο τραπέζι, με αποτέλεσμα να βρίσκομαι στην άβολη θέση να ζητάω κάθε τρεις και λίγο για refill (θα μου πείτε γιατί δεν ρώταγες; ε, ντράπηκα), και β) δεν γνώριζαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με διάφορα επιμέρους στοιχεία των πιάτων. Όπως και να 'χει, είναι κατανοητό ότι σε μια βραδιά σαν κι αυτή μπορεί κάποια πράγματα να μη λειτουργήσουν σωστά. Για την τιμή αυτή όμως, περίμενα κάτι καλύτερο. Μπορεί βέβαια να φταίω κι εγώ, να είχα πολύ μεγάλες προσδοκίες ή/και να έδωσα περισσότερη έμφαση στις λεπτομέρειες παρά στην συνολική εμπειρία.

Εν κατακλείδι, θα μπορούσα να το ξαναεπισκεφτώ στο μέλλον, μου φάνηκε ενδιαφέρον, αλλά δε θα το επεδίωκα κιόλας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η διαδρομή από το μετρό προς το μαγαζί (πχ. από τη στάση "Κεραμεικός") είναι πολύ πιο ευχάριστη από την αντίστοιχη για μαγαζιά πιο βαθιά στο Μεταξουργείο (βλ. Σεϋχέλλες).

Μιας και είμαι της γειτονίας έχω πάει δύο φορές αλλά πολύ αραιά, τύπου μία φορά το χρόνο (άρα 2 ή 3).

Έφαγα ίσως το ωραιώτερο ορεκτικό της ζωής μου αλλά δεν το έχουν πια.
Αραντσίνι γαμοπίλαφο. Σκεφτείται γαμοπίλαφο ρυζοκεφτέ γεμιστό με ψαχνό κρέας με ζωμό και όλο αυτό κροκέτα. Ακόμη το σκέφτομαι.

Γενικά δεν έχει πολύ κόσμο όπως το βλέπω περνώντας σχεδόν καθημερινά και δεν ξέρω γιατί. Το φαγητό είναι όλες τις φορές καλό έως πολύ καλό.

Σχόλιο αρχείου. Επίσκεψη 6 ατόμων τον περασμένο Νοέμβριο, βράδυ καθημερινής με κράτηση. Καθότι συνηθισμένος στην κουζίνα του Σέμπρικο, δεν περίμενα και μεγάλες συγκινήσεις, μόνο σωστά μαγειρεμένο φαγητό.
Δοκιμάστηκαν: σαλάτα με καρπάτσιο πατζάρι, ρόκα κτλ (οκ), ρεβίθια με άιβαρ,καπνιστό σκουμπί (οκ), κρεμμύδι τουρσί και ταχίνι (καλό), λουκάνικο τσορίθο με μαρμελάδα πιπεριάς φλωρινης (καλό), μοσχαρίσιο συκώτι με σκορδοβούτυρο (πολύ καλό), χόρτα με βουβαλίσιο καβουρμά (πολύ καλό), παπαρδέλες με χοιρινά μάγουλα (πολύ καλό), προβατίνα με τσιμιτσούρι (καλή), χοιρινό ψαρονέφρι με πουρέ σελινόρυζας (καλό) και μοσχαρίσιο μεδούλι (οκ).
Ήπιαμε ρακή που ήταν τιμιότατη. Περίπου 30€ το άτομο.
Γενικά θετικές εντυπώσεις μιας και στα γούστα μου αλλά χωρίς εκπλήξεις. Αξίζει ή μάλλον άξιζε πριν ένα χρόνο :)

Επίσκεψη 6 άτομα αργά το μεσημέρι κατά τις 16:30. Μετά από τηλέφωνα μας είπαν ότι θα μας βολεψουν μέσα μέχρι να αδειάσει καλύτερο τραπέζι.
Πήραμε σαλάτα πράσινη με ντομάτινια, ξυγαλο παξιμαδακι κλπ (καλή), άλατα σπανάκι αχλάδι, ξινομηλο κλπ (πολύ καλή με ωραία αλμύρα), τυροκαυτερη με πιτακια (σαν πατατακια) και κάποια πιπερενιο ζουμακι (ωραία), κροκέτες με κόκορα (πολύ καλές σαν στιφάδο), τσορίθο με τσατνει πιπεριάς (οκ-καλό), καταιγι με κάποιο τυρί και μαρμελάδα (οκ), ταλιατα χοιρινή, σπαλομπριζολα μοσχαρίσια με χαρουπομελο (πολύ καλή, όπως ζητήθηκε) μαύρα σπαγγέτι με διάφορα θαλασσινά (οκ-ωραία), και παπαρδελες (δεν δοκίμασα). Ποτά μια jasmine και χύμα κρασί. Γλυκά ένα απ'όλα ήτοι παγωμένο αρμενοβιλ με σάλτσα σοκολάτας (οκ), πορτοκαλόπιτα με παγωτό κανέλας (καλή) και τιραμισού με σάλτσα ανγκλεζ (καλό).
Σύνολο 185€
Όντως το γνωστό στυλ, αλλά φάγαμε νοστιμότατα (χωρίς έντονες συγκινήσεις, αλλά ούτε και απογοητεύσεις) και θα ξαναπηγαινα αν βρισκόμουν στην περιοχή.

Κλασικός πλέον έχει καταντήσει ο industrial χώρος αυτού του ειδους μαγαζιών, αδιάφορος για μένα. Άνετο τραπεζάκι στο πεζοδρόμιο και στο εσωτερικό. Πολύ φιλικό και γρήγορο σερβις. Τιμές και φαγητο όπως της Θεσσαλονίκης. Πολύ νόστιμο και περιποιημένο ότι φάγαμε, δυστυχώς όμως στην πεπατημένη των τόσων χρόνων, χωρίς διάθεση για ανανέωση. Καλο σίγουρα, για τους Αθηναίους κάτι καινούριο, για εμένα μια πολυφορεμένη συνταγή που θα επισκεφτώ πλέον σπάνια.