Ο Μπίλης

Το μαγαζί ανοίγει στις 17:00. Πήγα με βήμα γοργό στα ποδιά και όνειρα στο μυαλό κατά τις 18:00 και ο γύρος ήταν αψητος εντελώς. Μου λέει θα είναι έτοιμος σε καμιά ώρα. Ε τι το ανοίγεις ρε φίλε; Μου κόπηκαν τα φτερά, η γη χάθηκε κάτω από τα πόδια μου.

Άρχισα να κόβω βόλτες στην γειτονιά και να χαζεύω τα προσφυγικά σπίτια. Δηλαδή πήγα για έναν γύρο και έγινα τουρίστας. Εν τέλει ξαναπήγα στις 19:00 και έκανα σεφτε.

Ο γύρος πολύ νόστιμος αν και από το τζατζίκι και την σάλτσα δεν ένιωσα την ατόφια γεύση του. Η πίτα λαδωμένη, το κρεμμύδι με μαϊντανό όπως θα έπρεπε και η σάλτσα από μεγάλο καζάνι που κοχλαζε.

Μαζί με προσθήκη χερατης πατάτας πήγε στα 3,90.

Χαλάλι οι βόλτες στη γειτονιά, μου άρεσε.

Ακολουθώντας τα βήματα της πίστης για την τριαδική φύση του προσφυγικού τυλιχτού (πίτα λαδωμένη, κόκκινη σάλτσα, ζωηρή απλότητα), βρεθήκαμε στη Νίκαια για προσευχή στον Μπίλη. Ιδιαίτερα σοβαρός χειροποίητος γύρος, χωρίς πολλά πολλά, κρεάτινος και ικανός για σκάνδαλο, που με κάνει να τολμώ να πω πως είναι ο καλύτερος που έχω δοκιμάσει έως τώρα σε Αθήνα, Πειραιά και Πέριξ. Στα 3,70.

https://www.gastronomos.gr/exodos/poy-trome-cheiropoiito-gyro-stin-athina-6-magazia-poy-epimenoyn-paradosiaka/249657/