Εικόνες (5745)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Πατάτες φούρνου (τις λάνσαραν για τηγανητές, αλλά φευ! Ήταν ψητές. Μέτριες)
Mozzarella sticks & κροκέτες (οκ)
Ποικιλία λουκάνικων με ξινολάχανο (πολύ οκ)
Yuji sake (πολύ ελαφρύ και διακριτικό)
Ko sake (γλυκό, αλλά δροσιστικό και πυκνό)
Fire of dragon noodles (ok, προσωπικά θα ήθελα τα νουντλ λίγο πιο ζουμερά, αλλά καλή πρόταση)
Chasu ramen (αρκετά καλό. Πετυχημένος ο ζωμός με το γάλα καρύδας. Το χοιρινό καλά ψημένο, νόστιμο)
Chicken yakitori (μια χαρά, τρυφερό, νόστιμο)
Πιάτο λουκάνικων (πολύ ικανοποιητικό, 15ε)
Μπίρα Χάρμα dunkel 500ml (καλή ποσότητα, κάπως νερουλή)
Γεμιστά χωρίς κιμά (καλά, ρύζι σπυρωτό καλό)
Αβγά με καβουρμά (καλό, προσεγμένο)
Ποικιλία κρεατικών (ικανοποιητική. Τα σουτζουκάκια λίγο διαλύονταν, αλλά ήταν νόστιμα)
Υλικά: καπάκια, έμβολα κτλ. Πολύ πλαστικό, ρε φίλε...
Κοντινό sushi φρέσκος σολομός νο13 (πιο δύσκολη ιστορία, δεν κοβόταν σε φέτες)
Κοντινό sushi γαρίδα tempura νο10 (καλούτσικο, ικανοποιητικό κρατς από την τεμπούρα)
To popup όπως στο δίνουν. Στο πλάι είναι το έμβολο, γεμάτο σάλτσα σόγιας
Γλυκό κερασμένο (ματζουνοειδές, μέτριο)
Γαύρος σαγανάκι (καλούτσικος. Ο γαύρος ντούρος οκ. Είχε μπόλικο corn flour για να δέσει)
Ατομικός μεζές τσίπουρου (τα ψάρια μάλλον γόπες, καλά αλλά άνοστα)
Τηγανητή ρέγγα μερίδα με 3 έξτρα της αρεσκείας σου (εμείς πήραμε αγγουράκια τουρσί, garlic sauce και μουστάρδα γλυκιά. Μια χαρά, καλή ποσότητα κιόλας)
Τηγανητή ρέγγα σάντουιτς πάνω σε παναρισμένη φέτα τοστ (πολύ καλή)
Χωριάτικη σαλάτα (καλή, φέτα πλακάκι)
Τα πλαϊνά τραπεζάκια και πίσω το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Πάντως έχει μείνει σαν κωδική ονομασία. Και στο google maps έτσι είναι ανοιγμένο.
Γενικά το ματς καλοκαίρι έξω έχει γίνει πολύ σπάνιο, για προφανείς λόγους (θόρυβος, μηνύσεις κτλ.) Πολλά μαγαζιά δεν έχουν καν τον χώρο. Ειδικά κέντρο πιο δύσκολη η κατάσταση.
Έκανα κάποιες αναρτήσεις στην περιπλάνηση (δες δυτικό Χωρίς όνομα, Ναυαρίνου, Σταυρούπολη και ανατολικό Έντεχνον στην Επταλόφου, Κ. Τούμπα)
Η έρευνα συνεχίζεται και μετά το μουντιάλ.
Μεγάλη τηλεόραση έξω, στη γωνία, στον κήπο.
2 άτομα πήραμε την ποικιλία κρεατικών, τα αβγά με καβουρμά και κάνα λίτρο λευκό κρασί χύμα.
Με κάτι αναψυκτικά μάς βγήκε 46ε. Σέρβις πολύ ευγενικό και προσεγμένο.
Μού φάνηκε κάπως πιο προσιτό από το προϋπάρχον Esperanto. Θα ξανάρθω.
Δεν έχει να κάτσεις, ούτε καν σκαμπό στα μπαρ. Έχει σκέτα μπαρ, μέσα ή έξω, αλλά σε οδηγεί να σταθείς να φας έξω.
Στις παραγγελίες μία κοπελίτσα χαριτωμένη αλλά ελλιπώς ενημερωμένη. Τεσπά, η φάση είναι ότι παίρνεις το sushi σε σωλήνα (δείτε φωτό), μαζί έρχεται ένα έμβολο με τη σάλτσα σόγιας. Ρίχνεις τη σος μέσα στο σωλήνα, και μετά με το έμβολο από κάτω σπρώχνεις το σούσι για να ανεβεί και να το φας.
Τα 2 sushi που πήραμε, το ένα ήταν κομμένο σε φετούλες και ξεχώριζε, αλλά ο σολομός όχι: έπρεπε να τον κόβεις με τα δόντια και ήταν άβολο, τραβούσες τεράστια κομμάτια κτλ κτλ.
Γενικά θα πω ότι ακόμα και τα GenZ-A άτομα που είχα μαζί μου αισθάνθηκαν άβολα και αναρωτιόντουσαν. Τιμές τσιμπημένες.
2 άτομα μάς βγήκε 38ε με λίγο ελαφρύ οινόπνευμα και τα πιάτα τών φωτό.
Έχω ξανακάτσει με μεγάλη παρέα. Δε με τραβάει ιδιαίτερα, αλλά ξέρω ότι εξυπηρετεί με τη μεγάλη ποικιλία του και το εύκολο παρκάρισμα. Στα ψάρια μόνον τηγάνι, στα κρεατικά και σχάρα.
Μικρός χώρος γενικά. Μέσα έχει ένα 4άρι τραπέζι, και έξω χωρούν περίπου 2x 4άρια. Όμως έχει ένα ωραίο μπαρ που τούς βλέπεις να μαγειρεύουν. Το μπαρ θα είναι μια χαρά άνοιξη ή φθινόπωρο.
Πήραμε ένα sushi party combo, gyoza, τη σαλάτα με την truffle mayo και κοτόπουλο (πολύ καλή) και bao bun 1+1. To κορυφαίο τού καταλόγου μού μοιάζει ότι είναι το tataki τόνου. Η παρέα δε το ήθελε, αλλά το μαγαζί άκουσε που το συζητούσαμε και μάς κέρασε 1 μερίδα! Επίσης στο τέλος κερασμένα τα mochi παγωτό τής φωτό.
Μού άρεσε αρκετά πολύ. Τα παιδιά δείχνουν να το πονάνε, και το γεγονός ότι παίζουν και τόνο μού ανεβάζει το επίπεδο. Όσο τρώγαμε υπήρχαν αρκετές παραγγελίες τηλεφωνικά και διαδικτυακά. Έδειξε να δουλεύει καλά και τούς το εύχομαι. Μάς βγήκε 66ε τα 4 άτομα και θα ήθελα να ξαναπάω για το μπαρ, το τατάκι και το sashimi τόνου τους.
3 άτομα πήραμε χωριάτικη, σουβλάκια χοιρινά και κοτόπουλο, και μπιφτέκια. Πάνε με το τεμάχιο, όχι αναγκαία μερίδες. Επίσης πατάτες τηγανητές που ήταν μάλλον διπλοτηγανισμένες και καλές.
Ξεχώρισαν τα σουβλάκια κοτόπουλο κατ' εμέ.
Μάς βγήκε ~50ε και τούς τρεις με χύμα λευκό κρασί και αναψυκτικά. Πολύ καλά!
Μόνο το κινητό 6932041051.
Επίσης, κλειστό Δευτέρα.
Ο χώρος πίσω ωραίος, όπως τον περιγράφουν οι συνάδελφοι, συν ότι βλέπεις όλο τον Χορτιάτη μπροστά σου εντυπωσιακά.
Το φαγητό καλό. Ξεχώρισαν τα κοντοσούβλια χοιρινό και κοτόπουλο (δε μάς ανέφεραν άλλο κοντοσούβλι). Επίσης πολύ καλή η μοσχαρίσια γλώσσα, που ήρθε πολύ λεπτά κομμένη και με ωραία εικόνα (δείτε φωτό). Λευκό Τζούλια Γεωργιάδη στη λαϊκή συσκευασία των 500ml πολύ καλό (Μαλαγουζιά/ Ασύρτικο) και vfm.
3 ενήλικες και τα 2 παιδιά με πολύ φαγητό μάς ήρθε στα 130€.
Γενικά καλά. Δεν είναι ακριβώς τού γούστου μου, αλλά θα ερχόμουν ξανά εύκολα αν το ήθελε η παρέα.
Το μαγαζί είναι ευρύχωρο, ωραίο, και μάλλον στρατηγικά τοποθετημένο για κάποιες σχολές/ γραφεία στην περιοχή και γινόταν χαμός από κόσμο.
Πήρα γεμιστά χωρίς κιμά και χωριστά αρακά. Τα γεμιστά είχαν ρύζι που είχε λασπώσει σε υπερβολικό βαθμό, είχε γίνει μία υγρή μάζα. Από την άλλη ο αρακάς ήταν λίγη ποσότητα, και σούπα με τη σάλτσα του. Δεν μού είπαν κάτι και συνεπώς από μένα είναι όχι για μελλοντικό πακέτο. Ίσως μόνο για κάτι μικρό στο χέρι.
Πολύ ψωμωδης η πίτσα, ειδικά στο στεφάνι. Υλικά κάπως πατικωμενα. Η μαφιοζα είναι ένας περίεργος συνδυασμός με τόνο, κρεμμύδια και πεπερόνι! Πάντως δε μού άρεσε, δε μού έκανε κλικ και θα κοιτούσα αλλού την άλλη φορά.
Τα σάντουιτς που πήραμε ήταν πολύ καλά και χορταστικά: 1 caprese & 1 prosciuto.
5ε και 7ε αντίστοιχα. Μια χαρά.
Έχει καλή κουζίνα, κατά τα άλλα.
Έριξα μια ματιά στο μαγαζιά τού χωριού κι εδώ είχε το καλύτερο εξωτερικό τραπεζάκι και μπόλικες παρέες. Μετά κατάλαβα τον λόγο: έχει πολύ οκ μεζέ με ρακή ή με άλλο οινόπνευμα.
Ζήτησα μπίρα με μεζέ και μού έφεραν τα πιατάκια τής φωτό. Κλασικά σαν πολλά μέρη στην Κρήτη σύντομα γίναμε μια παρέα με τούς γύρω. Στο σέρβις η Ελένη φιλική και προσιτή, με αστεία εδώ κι εκεί.
Στο τέλος μού ζήτησαν κάτι πολύ basic πχ. 15 ευρώ. Μού άρεσε και το προτείνω για την κατηγορία του.
Ψωμάκι καλό, μαλακό και αφράτο μέσα, και ψημένο απ' έξω (και σουσάμι).
Κοτόγυρος καλός, ΠΟΛΥ ψιλά κομμένος (κάποιους μπορεί να μην τούς αρέσει, εγώ είμαι οκ).
Στους βιομηχανικούς γύρους είναι οκ επιλογή.
Λειτουργεί μόνον ώρες αγοράς. Μετά τις 3μμ έλεγε σε πινακιδούλα ότι έχει καλύτερες τιμές.
Εντύπωση μού έκανε ότι στα μεγάφωνα έπαιζαν Rainbow 89FM (Θεσσαλονίκη).
Vintage καφενείο πολλών ετών για φωτογράφιση. Η Ροδάνθη ακμαιότατη, ομιλητική, και στο καφενείο μεγάλη παρέα με αποκορύφωμα έναν κύριο που τον άλλο μήνα συμπληρώνει τα 100!
Κάνει και κάποια φαγητά/ μεζέδες. Το Αβδού είναι από άλλη εποχή όλο: εκτός από τις πινακίδες, δίπλα είναι η κουκλίστικη πλατεία Ι. Νταφώτη με το πλατάνι, και τέλος όσο τα λέγαμε έγινε ανακοίνωση από τα μεγάφωνα τού χωριού!
Αξίζει για τούς λάτρεις τής παράδοσης και τής αυθεντικής υπαίθρου/ Κρήτης.
Κατά τα άλλα ο χώρος ωραίος. Διαλέξαμε από ορεκτικά την μοσχαρίσια γλώσσα (πολύ καλή), σαλάτα με αχλάδι παστέλι και γραβιέρα (οκ, το αχλάδι δεν το καταλάβαμε), κι από κυρίως τα κεμπάπ (που ήταν το καλύτερο πιάτο), το ριζότο με την τρούφα (καλό) και παπαρδέλες με κάτι (που δυστυχώς δε θυμάμαι).
Μεγάλη κουβέντα για το κρασί. Ο κατάλογος περιορισμένος και οι τιμές πολύ ψηλές. Ενδεικτικά θέλαμε το Ξινόμαυρο τού Καρυδά που ήταν στα €49. Τελικά πήραμε έναν κόκκινο κυρ Γιάννη Δυο Ελιές, που μάς ήρθε με σιγουριά, αλλά ζεστό (θερμοκρασία θερινού δωματίου). Τούς το είπαμε και μάς έφεραν παγωνιέρα, όμως δε σωζόταν και πολύ η κατάσταση. Συμπερασματικά νομίζω το μαγαζί δεν το έχει με το κρασί, ειδικά με αυτές τις τιμές.
Τιμολογιακά μάς ήρθε ~40ε/ άτομο, που είναι πολύ οκ για την κατηγορία.
Σε γενικές γραμμές ωραίος ο χώρος, καλή η κουζίνα, αλλά συμφωνώ με τούς συναδέλφους ότι δε σε τραβάει να ξανάρθεις στα κοντά. Μπαίνει στα γενικά υπόψιν.
Δουλεύει με θαμώνες. Λαϊκό κλίμα, αντεγκλήσεις, αγορεύσεις σε κοινωνικά- πολιτικά, αλλά και ωραίοι γνήσιοι θαμώνες για να πιάσεις μια κουβέντα. Βγάζει μεζέ κανονικά με το ποτό, ό,
Ευχάριστο εξωτερικό τραπεζάκι με αεράκι... Καλές τιμές. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Άλλη φορά.
Είχε κάπου τους χαρακτηρισμους αυτοδιαχειριζομενο και σελφ σέρβις.
Πάντως το βράδυ όμορφη εικόνα και θα ήθελα να κάτσω για δοκιμή.
Με φέρανε ντόπιοι, και είχανε τελειώσει οι λουκουμάδες, οπότε πήραμε παγωτό κρέμα από κατσικίσιο γάλα. Πολύ καλό.
Πάντως δεν με τράβηξε.
Χειμωνιάτικο μαγαζί. Ίσως είναι σοβαρό.
absit iniuria verbis.
αλλά επειδή πολλοί θα τρομάξουν, προτείνω το απλό, βατό:
#νάιλον κάλυμμα
#μουσική σκηνή
https:
2,
θετικό 1: για ψωμάκι βάζει ciabbata που είναι πολύ καλή! Αντίθετα η πίτα ήταν τής σειράς και δεν έλεγε τίποτα.
θετικό 2: η προκάτ πατάτα ήταν πολύ καλή για προκάτ, τραγανή από έξω. Κάποιος εκεί ξέρει καλά τι κάνει.
θετικό 3: ο γύρος ήταν κομμένος πολύ λεπτός χωρίς το "
Τιμές οι γνωστές τής πόλης ("
Με τις παραπάνω παραδοχές μού άρεσε για την κατηγορία του και θα ξαναέτρωγα.
θέλω να φτιάξω ένα tag που να θυμίζει ποια μαγαζιά έχουν εξωτερικά τραπεζάκια μέσα σε κάλυμμα νάιλον. Πολλοί οι λόγοι, ο κυριότερος είναι ότι θεωρούν αυτόν τον χώρο "
πώς να το πούμε; #νάιλον κάλυμμα? #μπερντές?
:)
Μάλλον RIP.
Δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλά εκτιμητέο.
Πολύ ευχάριστο εξωτερικό τραπεζάκι σε ήσυχη γειτονιά, δρόμο χωρίς κίνηση και πολλά δέντρα (απέναντι έχει και παρκάκι με παιδική).
Το μαγαζί το τρέχει πλέον ο Γιώργος και η σύντροφός του. Ο μεζές ήταν πλήρης (πολύ λάδι, βέβαια, αλλά καφενειακό). Τσίπουρο-χωρίς καλό. Γενικά πολύ ωραία εμπειρία, με καλή κουβέντα με τον Γιώργο, που μπόρεσε κάθισε και είπαμε ιστορίες.
Υπάρχει καλή γκάμα σε κρεατικά και ψαρικά, και σχάρα. Αν έχετε λίγο μεγαλύτερα παιδιά, ισχύει και το #κατάλληλο για παιδιά, γιατί ο δρόμος δεν έχει ιδιαίτερη κίνηση.
Μού άρεσε πολύ η πρώτη προσέγγιση και το προτείνω.
ΥΓ. όπως λέει και το αντίστοιχο tag, τον χειμώνα πατσάς κοιλιά/ποδαράκι.
Το σχήμα είναι 10 μεζεδάκια, 5ε/ άτομο! (δεν ξέρω πώς ακριβώς δουλεύει αυτό).
Τεσπά δοκίμασα γαύρο μαρινάτο με τσίπουρο ποτήρι και ουρίτσες σαγανάκι. Όλα οκ, αποδεκτά, και μού βγήκε 19ε με κάρτα κανονικά.
Υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε θαλασσινά/ ψάρια/ κρεατικά. Ανεβάζω κατάλογο.
Δεν είναι πλέον στο στιλ μου. Έχει άλλη τροπή το μαγαζί, στο πιο λαϊκό/ πίστα κτλ (στα μεγάφωνα λαϊκός fm 87,
xie xie! (διαβάζεται σι-σίε).
Ομάδα επιχειρηματιων και σεφ εδώ:
https:
Ψαροταβέρνα παλιάς κοπής, αλλά μέσα στο πακέτο είναι και το γεγονός ότι στην κουζίνα καπνίζαν όσο μαγειρεύαν.
Ψαροταβέρνα με λευκό τραπεζομάντιλο, σχετικά νέα. Ο εσωτερικός χώρος καθαρός, απλός, λειτουργικός, αλλά στην πράξη είχε πολλή έως αφόρητη βαβούρα.
Το φαγητό καλό, πάνω από τον μέσο όρο ψαροταβέρνας στον δήμο Θερμαϊκού.
Δυστυχώς σε πέρασμά μου από την κουζίνα, μέλος τού προσωπικού κάπνιζε ενώ μαγείρευε. Δεν το θεωρώ και το καλύτερο.
Τιμές καλές.
Τέλος πάντων θα ξαναερχόμουν μόνο για να κάτσω σε υπαίθριο χώρο, άρα τέλος άνοιξης ως αργά φθινόπωρο.
Εντύπωση μού έκανε ότι μπορείς να πάρεις Ντονερ μέσα σε λαχματζουν, τυλιχτο! Δεν περίμενα αυτόν τον συνδυασμό.
Το μόνο αρνητικό σε αυτή τη συνεδρία ήταν η απουσία 1-2 πιάτων finger food, για συνοδευτικό πιοτού με διάρκεια. Πάντως πολύ οκ.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει: τα προηγούμενα χρόνια είχα 1-2 εμπειρίες, που μού είχαν αρέσει τα πιάτα τους κι ο τρόπος μαγειρέματος τους (όπως λέω στα άλλα σχόλια). Όμως τώρα τα πιάτα ήταν όλα μικροσκοπικά, και τα υλικά κάπως σα πεταμένα μέσα. Όταν το είπαμε στον σερβιτόρο, μάς δικαιολογήθηκε ότι υπάρχει νέο άτομο στην κουζίνα που εκπαιδεύεται.
Όπως φαίνεται, το μαγαζί επηρεάζεται από την έντονη τουριστική κίνηση στην περιοχή. Για τα πρόχειρα πιάτα μπορώ να σκεφτώ πως έτυχε μια άσχημη μέρα, αλλά το μέγεθος τών μερίδων είναι οριακά πιατάκι τού καφέ! Οπότε bye-bye για πολύ καιρό.
Σέρβις μουτρωμένο και ψυχρό (μπρρρ!
Διάλεξα τη φοκάτσια με τρούφα/ αβγά/ μανιτάρια και ήταν μια χαρά! Τηγανητές γλυκοπατάτες ήρθαν σε χάρτινο ποτηράκι και ήταν ήδη ιδρωμένες και νιανιά (όχι καλές). Τηγανητές πατάτες που δοκίμασα δε μού άρεσαν. Μπίρες από βαρέλι: Stella Artois & Bud (η Bud καλύτερη, η Στέλλα σα νερό).
Θα ξαναερχόμουν, ειδικά για το τραπεζάκι έξω.
Το μαγαζί είναι στην κορυφή ενός λόφου στην άκρη τού χωριού, μέσα σε ένα λίγο παρατημένο πάρκο με πεύκα. Τώρα τέλος άνοιξης κάθεσαι έξω, στην περίμετρο τού κτιρίου, στα εξωτερικά τραπεζάκια. Όταν φτάσαμε ήταν όλα γεμάτα. Στην εξυπηρέτηση η Σοφία, δυναμική και μες στα πράγματα. Υπάρχουν σούβλες, αλλά είχαν τελειώσει πολύ νωρίς (πρέπει να ήταν λίγες ή τις κλείνουν τηλεφωνικά). Οπότε μείναν τα τής ώρας, κι αυτά ό,
Το χάιλαιτ ήταν η παντσετομπριζόλα, που την διαφήμισε αρκετά, αλλά άξιζε.
Όλα τα φαγητά των φωτό με 1 μπίρα Βεργίνα μάς βγήκαν 55ε. Γενικά φάγαμε απλά και καλά. Θα ήθελα να ξαναέρθω.
Σημ. από την συζήτηση με την Σοφία: Το μαγαζί κλείνει τέλη άνοιξης και ανοίγει πάλι τον Οκτώβριο!! Επίσης το βράδυ πρέπει να γίνεται επίθεση από κουνούπια. Μέσα είδα θέρμανση από καλοριφέρ (μού έκανε εντύπωση). Το χειμώνα είπε ότι είναι ωραία πχ. όταν είναι χιονισμένο το τοπίο.
Όλα τα άλλα τα σβήνουμε, δεν ισχύουν.
Ψωμάκι μπριός μέτριο, μπέργκερ οκ, αλλά όλα ήταν κάπως ψυχρά, συγκρατημένα, μικρά... όλα μαζί.
Εξαίρεση η μερίδα τηγ. γλυκοπατάτες στα 8,
Γενικά δε μάς άρεσε, μέτρια εμπειρία και ακριβή και δε μάς βλέπω να ξαναερχόμαστε στα κοντά.
Νεκροταφείο.
Τα γέμισαν μπροστά μου, ένα ένα. Οκ έως εδώ, φρέσκο και τραγανό το περίβλημα. Όμως η κρέμα τής γέμισης δε με ικανοποίησε όπως του Ελενιδη. Δεν είχε τα αρώματα και το βάθος στη γεύση.
22€/ kg
Εξυπηρετικός ο αρχηγός που μάς υποδέχθηκε. Είχε 4 σούβλες Κυριακή βράδυ, τις τιμήσαμε και τις 4. Ξεχώρισε για μένα το τρυφερό πρόβειο, και το καλό χοιρινό.
Ο αρχηγός ανέφερε ότι έχουν ΚΑΘΕ μέρα σούβλα, Σ/Κ έχουν και κοκορέτσι και αρνί.
Τιμές πολύ τίμιες (μάς βγήκε ~18ε/άτομο με σαλάτες και ελαφρά ποτά)
Θα ήθελα να δω και τον Ριζόμυλο, αλλά θα ξαναρχόμουν εδώ άνετα για στάση σε ανέβασμα.
Τρί- Πεμ δουλεύει a la carte. ΠΣΚ δουλεύει με μπουφέ.
Δοκιμάσαμε Παρασκευή απόγευμα. Οκ ο μπουφές, αναμενόμενα στον μέσο όρο. Οκ για γνωριμία με την κουζίνα, που μοιάζει αρκετά με τις άλλες κουζίνες της Ινδοκίνας. Όπως και σε άλλα ασιατικά, γράφουν ότι είναι αυστηροί στο να μην αφήσεις υπόλοιπα αφού φας. Δεν είδα πώς το τηρούν στην πράξη.
Μού άρεσαν αρκετά οι σούπες, ιδιαίτερα η sinigang. Αν ξαναερχόμουν, θα προτιμούσα να δω το αλα καρτ. Πάντως εξυπηρέτησε σε ειδική στιγμή κι όλα καλά.
Μεζέ χοντρικά στην αραβική εθιμοτυπία είναι αυτό το πλατώ που γνωρίζουμε: 2-3 φαλάφελ/ κεφτεδάκια/ κάτι κεντρικό, γιαούρτι ή χούμους, ένα σωρό τουρσιά/γαρνιτούρες και πιτούλες.
Είναι πιο φιξ από την ελληνική έννοια τού μεζέ.
Γρήγορα μού ήρθε το πιάτο τής φωτό. Ικανοποιητικό και με ωραίο, μεστό κίμπε.
Επίσης, μού άρεσε η φυσιογνωμία τού ιδιοκτήτη.
Θα ξαναερχόμουν για νέα δοκιμή/ πιο πολλά.
Πρόκειται καθαρά για μαγειρείο στα πρότυπα ίδιων μαγειρείων στην Κίνα: κάνει τα δικά του χειροποίητα noodles με χειροκίνητο μηχανάκι (εκεί μπροστά, στον πάγκο) και με αυτά φτιάχνει 3+1 πιάτα μόνον: Σούπα μοσχάρι, σούπα χοιρινό και σούπα θαλασσινών. Το εξτρά πιάτο είναι chow mein noodles χοιρινό (στεγνά, stir fry).
Στη δοκιμή έφαγα επί τόπου τη σούπα Μοσχάρι (πολύ καλή, πλούσια. Το μοσχάρι καλομαγειρεμένο, έλιωνε. Περιείχε επίσης bok choy & λαχανικά τουρσί) και πήρα πακέτο σούπα θαλασσινών (πολύ καλή, χορταίνουν άνετα 2, μπορεί και 3 άτομα) και Χοιρινό τσόου μέιν (πολύ καλό, ειδικά αν δε σάς αρέσει η σούπα).
Συνεννόηση δύσκολη, αλλά με καλή θέληση βγαίνει άκρη.
Οι μερίδες κάνουν 8ε, αλλά είναι τεράστιες.
Πληρωμή και με POS, αν και κάπως τούς δυσκολεύει, αλλά το κατάφεραν.
Συμπερασματικά πρώτη προσέγγιση θετική, μού άρεσε και το προτείνω στούς ανήσυχους εξερευνητές εκτός τής πεπατημένης.
Ό χώρος δύσκολος. Έχει ουσιαστικά σταντ σε μπαρ για 2 άτομα, και μαθαίνει ο ένας τα μυστικά του άλλου. Είναι μόνον για take away το μαγαζί.
Βασικά είναι σαν ανέκδοτο: ζήτησα μπουγάτσες, μού είπε δεν έχει κάτι έτοιμο και βγαίνει σύντομα Κασερόπιτα. Δέχθηκα.
Ζήτησα espresso americano και η μηχανή ήταν σταματημένη. Βολεύτηκα με έναν νες.
Για άλλο πήγα, και άλλο πήρα τελικά. Ποιότητα στον βαρετό μέσο όρο (εντάξει κασερόπιτα οοόταν βγήκε ήταν καλή)
Πάντως το σφίξιμο που αναφέρει ο Καθηγητής Mystery το νιώθεις... Τα κομμάτια από παλαιά κασεροειδή τυροπιτοειδή κείνται αδιάφορα εντός τής προθήκης σαν αρχαιολογικά κτερίσματα.
Δεν είναι το πιο ανοιχτόκαρδο μέρος, βρε αδερφέ!
Αυτό που είναι όχι τόσο συνηθισμένο είναι ότι είχει Πιροσκί (τυρί/πατάτα).
Δοκίμασα ένα πιροσκί πατάτα και ήταν καλό. Αφράτο, μαλακό, ένοχος πειρασμός. (1,
Μπουγατσατζιδικο καφέ.
Δε γνωρίζω αν είναι η ίδια ιδιοκτησία.
Θα ξανάρχομαι.
Ο κατάλογος μικρός, αλλά πολλή πληροφορία. Μέσα δούλευαν 2 νεαροί. Σε κάποια στιγμή έπιασε το μάτι μου τον έναν να βάζει μέλι πάνω από ψημένο μπέικον, και μού άρεσε η εικόνα! (τελικά υπάρχει όντως ο συνδυασμός, δείτε κατάλογο)
Πήραμε ένα Fire Chipotle 2πλο smash, ένα truffle burger 2πλο smash κι ένα BBQ Crispy Chicken.
To μπέργκερ τρούφα ξεχώρισε εύκολα. Πλούσιο, δυνατή γεύση, πολύ καλό. Τα άλλα ήταν κάπως αδύναμα μπροστά του.
Μάς άρεσε, και θα το ξαναβλέπαμε. Ο χαρακτηρισμός που πήρε από την παρέα ήταν "
Εξηγούμαι: οι μεζέδες είναι τίμιοι, και είναι μικροί (γιατί είναι μεζέδες). Οι πιο πολλοί ήταν ικανοποιητικοί σε γεύση, αλλά στο κλασικό μοτίβο δλδ. κατά κύριο λόγο Κρύα κουζίνα (παστά, σαλατικά κτλ.)
Βλέπω συναδέλφους να έχουν πάρει κρεατικά. Προσωπικά δε βλέπω γιατί θα έπρεπε να μπω στα κρεατικά σε τέτοιο μαγαζί. Για μένα το βολιώτικο πηγαίνει με μεζέ ψαρικού, ως επί το πλείστον.
Το κριθαρότο δεν μού είπε πολλά, χωρίς να είναι κακό.
Θα ξαναέρθω. Χάρηκα που βράδυ καθημερινής είχε αρκετό κόσμο.
Στην ουσία είναι κάβα και παντοπωλείο, αλλά στο βάθος έχει ωραία χαλαρά ξύλινα τραπέζια για φαγητό. Χώρος καπνιστών και μη καπνιστών χωριστά εντελώς. Σέρβις νεανικό και τρέντι. Αυτό που μάς ξένισε ήταν ότι η κουζίνα άργησε πολύ (περ. 1 ώρα για τα κυρίως πιάτα). Τα πιάτα ερχόνταν αργά και βασανιστικά. Επίσης, το μαγαζί φημίζεται ότι έχει πολλά τοπικά προϊόντα πχ. μπίρες από τοπικές μικρές ζυθοποιίες.
Σε κάθε περίπτωση μάς άρεσε πολύ η φάση του μαγαζιού. Ήταν μια όαση σε διάφορα κιτς και αναχρονιστικά που βλέπεις τριγύρω στην βόρεια γείτονα.
Μαζί παραγγέλθηκαν και μερίδες από το μενού, που ήταν μια χαρά (θα ανεβάσω φωτό).
Μού άρεσε πολύ η εμπειρία και την προτείνω, καθώς και το μαγαζί.
Αυτή τη φορά το έτρεχαν ένα παλικάρι και μια κοπέλα.
Το παλικάρι κατέβαλε προσπάθειες να περιποιηθεί, και έβαλε πάρα πολύ υλικό. Από κάτι όμως που είναι ο μέσος όρος χοιρινού γύρου και κάτω (σκληρός, άγευστος, μέτριο ψήσιμο). Τιμή στα γνωστά που έχει φτάσει (5ε). Δυστυχώς δε θα το ξαναδώ.
Θα ξαναέπαιρνα.
Κιμπε πολύ καλό, με έντονες γεύσεις μέσα. Και Φαλαφελ σε τυλιχτα που δοκίμασε η παρέα πολύ καλά. Πλούσια σε υλικά, καλοί συνδυασμοί με τις σαλάτες, χορταστικά.
Τα 2 άτομα που το τρέχουν πήγαιναν σφαίρα από την πολλή δουλειά. Τούς θαύμασα.
Ποδήλατο στην πλατεία Καούδη, Ηραίον (Γιάννη Χαλκίδη), Ροκόμελο κάτω απ' τα πλατάνια στην Σακελλαρίδη, η Φιλοσοφική (με την πλαϊνή αυλίτσα), τα Delaco και Κόζι (κοντινά μεταξύ τους), το Πλατανάκι στη Φλέμινγκ (προς μεζεδοπωλείο, αυτό).
Τα συνεργεία οργώνουν και προσπαθούν να δώσουν το στίγμα από όλα τα καφενεία, όπου χτυπά η λαϊκή καρδιά τής πόλης. Η έρευνα συνεχίζεται.
Η πίτα λαστιχωτή (ο φίλος το βρήκε διάνα και το είπε στον ιδιοκτήτη: βάζει γιαούρτι στη ζύμη!), το κρέας φουρνιστό, αλλά το σύνολο καλό. Επίσης μάς κέρασε από 1 μπρικ (παραφθορά τού burek), πίτα με σφολιάτα και μέσα ένα αβγό. Μάς άρεσε πολύ, αλλά για μένα είναι πιο πολύ πρωινό έδεσμα.
Γενικά πολύ φιλικός, συμπαθής ιδιοκτήτης. Θα ξαναπήγαινα για να τον στηρίξω και για την ατμόσφαιρα.
Επίσης αυτή τη Λαδόκολλα Αστροφεγγια στο Ναυαρινο. Φαγητικα δεν την προτείνω, αλλά στην ανάγκη... Μόνο τα απαραίτητα.
Για να γενικεύσω, κάθε μαγαζί που στέκεται ανοιχτό Χριστούγεννα ή/και Πρωτοχρονιά, έχει πιθανότητες να είναι ανοιχτό και Πάσχα & 2η μέρα.
Μόνο μια επιτόπια έρευνα θα δώσει πλήρη απάντηση.
Η ίδια μου είπε ότι ανοίγει κάθε μέρα, και σερβίρει μέχρι βραδάκι. Μεζέδες και σε κρεατικο αλλά και σε ψαρικά. Θα ξανακαθομουν με χαρά.