Πληροφορίες
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Μέλος από 09/09/2013
Έγινε μέλος με πρόσκληση από τον χρήστη ταβερνοαλάνι
Περισσότερα στοιχεία προσεχώς :-)
Εικόνες (5664)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Τηγανητές πατάτες (φρέσκες, αλλά όχι τραγανές)
Τζατζίκι (μέτριο), παντζάρια (οκ) και Μαρούλι σαλάτα (πολύ καλή)
Ψωμί (μέτριο, όχι φρέσκο)
1 μπιφτέκι που είχε μείνει (καλό) και κεμπάπ εμπορίου με το τεμάχιο (μέτρια)
Παντσετομπριζολα σιγοψημενη (πολύ καλή, ζουμερή. 15ε)
Κοτόπουλο με cashews (καλό, κοτόπουλο βελούδινο, σάλτσα πολύ απλοϊκή)
Dumpling με κιμά (καλά, αργούν πολύ και έρχονται στο τέλος, όπως γράφει και το ταβερνοαλανι)
Salmon nigiri 4 τεμ.
Διπλοψημενο χοιρινό (πολύ καλό, στάνταρ του μαγαζιού)
Chow mein με μοσχάρι (καλό, μερίδα θα μπορούσε να είναι λίγο πιο μεγάλη)
Γαριδάκι τηγανητό για το τελείωμα (και το σκάσιμο)
Γαύρος σαγανάκι (καλός, πρόπερ)
Ατομικός τσίπουρο μεζές μπόγος, όπως συνηθίζει το μαγαζί (καλός, πλήρης)
Συκώτι (φτωχό και κακόμοιρο, υπέρ ψημένο, Χ)
(καλό)
Ciabatta Rosso (μορταδέλα, ρόκα, τυρί. Καλό, έλειπε οξύτητα. Έπρεπε να ζητήσω vinaigrette, είχε διαθέσιμη)
Πατάτες φούρνου (μετριοκαλές, comfort)
Μουσακάς (low level, καλός)
Λαζάνια με φέτα και μπεσαμέλ (περίεργο και πρόβλημα τα λαζάνια, που ήταν άβραστα και σκληρά)
Όλο το μαγαζί είναι χρονοκάψουλα
Πινακίδα ρετρό
Σαλάτα μάνγκο (ιδιαίτερη)
Ζελέ μάνγκο (αδιάφορο)
Ο μπουφές με τα γλυκά
Bulalo soup (άνοστη, θέλει παρέμβαση)
Sinigang soup (καλή, με οξύτητα)
Φωτό του μπουφέ
Ομελέτα με σολομό (πολύ χορταστική)
Σαλάτα ζυμαρικών με κοτόπουλο και πέστο (μια χαρά)
Caesars σαλάτα
Ποτήρι που θυμίζει τη μασκότ Έντι των iron maiden
Pinsa
Σχόλια (3782)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Όλα τα άλλα τα σβήνουμε, δεν ισχύουν.
Ψωμάκι μπριός μέτριο, μπέργκερ οκ, αλλά όλα ήταν κάπως ψυχρά, συγκρατημένα, μικρά... όλα μαζί.
Εξαίρεση η μερίδα τηγ. γλυκοπατάτες στα 8,
Γενικά δε μάς άρεσε, μέτρια εμπειρία και ακριβή και δε μάς βλέπω να ξαναερχόμαστε στα κοντά.
Νεκροταφείο.
Τα γέμισαν μπροστά μου, ένα ένα. Οκ έως εδώ, φρέσκο και τραγανό το περίβλημα. Όμως η κρέμα τής γέμισης δε με ικανοποίησε όπως του Ελενιδη. Δεν είχε τα αρώματα και το βάθος στη γεύση.
22€/ kg
Εξυπηρετικός ο αρχηγός που μάς υποδέχθηκε. Είχε 4 σούβλες Κυριακή βράδυ, τις τιμήσαμε και τις 4. Ξεχώρισε για μένα το τρυφερό πρόβειο, και το καλό χοιρινό.
Ο αρχηγός ανέφερε ότι έχουν ΚΑΘΕ μέρα σούβλα, Σ/Κ έχουν και κοκορέτσι και αρνί.
Τιμές πολύ τίμιες (μάς βγήκε ~18ε/άτομο με σαλάτες και ελαφρά ποτά)
Θα ήθελα να δω και τον Ριζόμυλο, αλλά θα ξαναρχόμουν εδώ άνετα για στάση σε ανέβασμα.
Τρί- Πεμ δουλεύει a la carte. ΠΣΚ δουλεύει με μπουφέ.
Δοκιμάσαμε Παρασκευή απόγευμα. Οκ ο μπουφές, αναμενόμενα στον μέσο όρο. Οκ για γνωριμία με την κουζίνα, που μοιάζει αρκετά με τις άλλες κουζίνες της Ινδοκίνας. Όπως και σε άλλα ασιατικά, γράφουν ότι είναι αυστηροί στο να μην αφήσεις υπόλοιπα αφού φας. Δεν είδα πώς το τηρούν στην πράξη.
Μού άρεσαν αρκετά οι σούπες, ιδιαίτερα η sinigang. Αν ξαναερχόμουν, θα προτιμούσα να δω το αλα καρτ. Πάντως εξυπηρέτησε σε ειδική στιγμή κι όλα καλά.
Μεζέ χοντρικά στην αραβική εθιμοτυπία είναι αυτό το πλατώ που γνωρίζουμε: 2-3 φαλάφελ/ κεφτεδάκια/ κάτι κεντρικό, γιαούρτι ή χούμους, ένα σωρό τουρσιά/γαρνιτούρες και πιτούλες.
Είναι πιο φιξ από την ελληνική έννοια τού μεζέ.
Γρήγορα μού ήρθε το πιάτο τής φωτό. Ικανοποιητικό και με ωραίο, μεστό κίμπε.
Επίσης, μού άρεσε η φυσιογνωμία τού ιδιοκτήτη.
Θα ξαναερχόμουν για νέα δοκιμή/ πιο πολλά.
Πρόκειται καθαρά για μαγειρείο στα πρότυπα ίδιων μαγειρείων στην Κίνα: κάνει τα δικά του χειροποίητα noodles με χειροκίνητο μηχανάκι (εκεί μπροστά, στον πάγκο) και με αυτά φτιάχνει 3+1 πιάτα μόνον: Σούπα μοσχάρι, σούπα χοιρινό και σούπα θαλασσινών. Το εξτρά πιάτο είναι chow mein noodles χοιρινό (στεγνά, stir fry).
Στη δοκιμή έφαγα επί τόπου τη σούπα Μοσχάρι (πολύ καλή, πλούσια. Το μοσχάρι καλομαγειρεμένο, έλιωνε. Περιείχε επίσης bok choy & λαχανικά τουρσί) και πήρα πακέτο σούπα θαλασσινών (πολύ καλή, χορταίνουν άνετα 2, μπορεί και 3 άτομα) και Χοιρινό τσόου μέιν (πολύ καλό, ειδικά αν δε σάς αρέσει η σούπα).
Συνεννόηση δύσκολη, αλλά με καλή θέληση βγαίνει άκρη.
Οι μερίδες κάνουν 8ε, αλλά είναι τεράστιες.
Πληρωμή και με POS, αν και κάπως τούς δυσκολεύει, αλλά το κατάφεραν.
Συμπερασματικά πρώτη προσέγγιση θετική, μού άρεσε και το προτείνω στούς ανήσυχους εξερευνητές εκτός τής πεπατημένης.
Ό χώρος δύσκολος. Έχει ουσιαστικά σταντ σε μπαρ για 2 άτομα, και μαθαίνει ο ένας τα μυστικά του άλλου. Είναι μόνον για take away το μαγαζί.
Βασικά είναι σαν ανέκδοτο: ζήτησα μπουγάτσες, μού είπε δεν έχει κάτι έτοιμο και βγαίνει σύντομα Κασερόπιτα. Δέχθηκα.
Ζήτησα espresso americano και η μηχανή ήταν σταματημένη. Βολεύτηκα με έναν νες.
Για άλλο πήγα, και άλλο πήρα τελικά. Ποιότητα στον βαρετό μέσο όρο (εντάξει κασερόπιτα οοόταν βγήκε ήταν καλή)
Πάντως το σφίξιμο που αναφέρει ο Καθηγητής Mystery το νιώθεις... Τα κομμάτια από παλαιά κασεροειδή τυροπιτοειδή κείνται αδιάφορα εντός τής προθήκης σαν αρχαιολογικά κτερίσματα.
Δεν είναι το πιο ανοιχτόκαρδο μέρος, βρε αδερφέ!
Αυτό που είναι όχι τόσο συνηθισμένο είναι ότι είχει Πιροσκί (τυρί/πατάτα).
Δοκίμασα ένα πιροσκί πατάτα και ήταν καλό. Αφράτο, μαλακό, ένοχος πειρασμός. (1,
Μπουγατσατζιδικο καφέ.
Δε γνωρίζω αν είναι η ίδια ιδιοκτησία.
Θα ξανάρχομαι.
Ο κατάλογος μικρός, αλλά πολλή πληροφορία. Μέσα δούλευαν 2 νεαροί. Σε κάποια στιγμή έπιασε το μάτι μου τον έναν να βάζει μέλι πάνω από ψημένο μπέικον, και μού άρεσε η εικόνα! (τελικά υπάρχει όντως ο συνδυασμός, δείτε κατάλογο)
Πήραμε ένα Fire Chipotle 2πλο smash, ένα truffle burger 2πλο smash κι ένα BBQ Crispy Chicken.
To μπέργκερ τρούφα ξεχώρισε εύκολα. Πλούσιο, δυνατή γεύση, πολύ καλό. Τα άλλα ήταν κάπως αδύναμα μπροστά του.
Μάς άρεσε, και θα το ξαναβλέπαμε. Ο χαρακτηρισμός που πήρε από την παρέα ήταν "
Εξηγούμαι: οι μεζέδες είναι τίμιοι, και είναι μικροί (γιατί είναι μεζέδες). Οι πιο πολλοί ήταν ικανοποιητικοί σε γεύση, αλλά στο κλασικό μοτίβο δλδ. κατά κύριο λόγο Κρύα κουζίνα (παστά, σαλατικά κτλ.)
Βλέπω συναδέλφους να έχουν πάρει κρεατικά. Προσωπικά δε βλέπω γιατί θα έπρεπε να μπω στα κρεατικά σε τέτοιο μαγαζί. Για μένα το βολιώτικο πηγαίνει με μεζέ ψαρικού, ως επί το πλείστον.
Το κριθαρότο δεν μού είπε πολλά, χωρίς να είναι κακό.
Θα ξαναέρθω. Χάρηκα που βράδυ καθημερινής είχε αρκετό κόσμο.
Στην ουσία είναι κάβα και παντοπωλείο, αλλά στο βάθος έχει ωραία χαλαρά ξύλινα τραπέζια για φαγητό. Χώρος καπνιστών και μη καπνιστών χωριστά εντελώς. Σέρβις νεανικό και τρέντι. Αυτό που μάς ξένισε ήταν ότι η κουζίνα άργησε πολύ (περ. 1 ώρα για τα κυρίως πιάτα). Τα πιάτα ερχόνταν αργά και βασανιστικά. Επίσης, το μαγαζί φημίζεται ότι έχει πολλά τοπικά προϊόντα πχ. μπίρες από τοπικές μικρές ζυθοποιίες.
Σε κάθε περίπτωση μάς άρεσε πολύ η φάση του μαγαζιού. Ήταν μια όαση σε διάφορα κιτς και αναχρονιστικά που βλέπεις τριγύρω στην βόρεια γείτονα.
Μαζί παραγγέλθηκαν και μερίδες από το μενού, που ήταν μια χαρά (θα ανεβάσω φωτό).
Μού άρεσε πολύ η εμπειρία και την προτείνω, καθώς και το μαγαζί.
Αυτή τη φορά το έτρεχαν ένα παλικάρι και μια κοπέλα.
Το παλικάρι κατέβαλε προσπάθειες να περιποιηθεί, και έβαλε πάρα πολύ υλικό. Από κάτι όμως που είναι ο μέσος όρος χοιρινού γύρου και κάτω (σκληρός, άγευστος, μέτριο ψήσιμο). Τιμή στα γνωστά που έχει φτάσει (5ε). Δυστυχώς δε θα το ξαναδώ.
Θα ξαναέπαιρνα.
Κιμπε πολύ καλό, με έντονες γεύσεις μέσα. Και Φαλαφελ σε τυλιχτα που δοκίμασε η παρέα πολύ καλά. Πλούσια σε υλικά, καλοί συνδυασμοί με τις σαλάτες, χορταστικά.
Τα 2 άτομα που το τρέχουν πήγαιναν σφαίρα από την πολλή δουλειά. Τούς θαύμασα.
Ποδήλατο στην πλατεία Καούδη, Ηραίον (Γιάννη Χαλκίδη), Ροκόμελο κάτω απ' τα πλατάνια στην Σακελλαρίδη, η Φιλοσοφική (με την πλαϊνή αυλίτσα), τα Delaco και Κόζι (κοντινά μεταξύ τους), το Πλατανάκι στη Φλέμινγκ (προς μεζεδοπωλείο, αυτό).
Τα συνεργεία οργώνουν και προσπαθούν να δώσουν το στίγμα από όλα τα καφενεία, όπου χτυπά η λαϊκή καρδιά τής πόλης. Η έρευνα συνεχίζεται.
Η πίτα λαστιχωτή (ο φίλος το βρήκε διάνα και το είπε στον ιδιοκτήτη: βάζει γιαούρτι στη ζύμη!), το κρέας φουρνιστό, αλλά το σύνολο καλό. Επίσης μάς κέρασε από 1 μπρικ (παραφθορά τού burek), πίτα με σφολιάτα και μέσα ένα αβγό. Μάς άρεσε πολύ, αλλά για μένα είναι πιο πολύ πρωινό έδεσμα.
Γενικά πολύ φιλικός, συμπαθής ιδιοκτήτης. Θα ξαναπήγαινα για να τον στηρίξω και για την ατμόσφαιρα.
Επίσης αυτή τη Λαδόκολλα Αστροφεγγια στο Ναυαρινο. Φαγητικα δεν την προτείνω, αλλά στην ανάγκη... Μόνο τα απαραίτητα.
Για να γενικεύσω, κάθε μαγαζί που στέκεται ανοιχτό Χριστούγεννα ή/και Πρωτοχρονιά, έχει πιθανότητες να είναι ανοιχτό και Πάσχα & 2η μέρα.
Μόνο μια επιτόπια έρευνα θα δώσει πλήρη απάντηση.
Η ίδια μου είπε ότι ανοίγει κάθε μέρα, και σερβίρει μέχρι βραδάκι. Μεζέδες και σε κρεατικο αλλά και σε ψαρικά. Θα ξανακαθομουν με χαρά.
Θα προσπαθήσω να το δω ακόμα και έτσι, γιατί μού αρέσει η γειτονιά του.
Στο μαγαζί χαμός και πολλή βαβούρα. Πάντως ο χώρος είναι ωραίος μέσα. Και έξω τα τραπέζια γεμάτα, όπως ήταν αναμενόμενο.
Σέρβις καλό και εξυπηρετικό. Πήγαμε με τα δυνατά χαρτιά τού καταλόγου, τα πιο "
Κρασί συνοδευτικό sauvingon blanc Λευκός Ελέφαντας (κτήμα Σκίουρος, 20ε πολύ προσιτή τιμολόγηση. Ήταν ό,
Στο τέλος πήραμε ένα σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (καλό). Συνολικά ήταν καλούτσικα, προσμετρώντας και το περιβάλλον, που μάς άρεσε. Τιμές τσιμπημένες (εξαιρώ το κρασί).
Αν ξαναερχόμουν στα κοντά, θα δοκίμαζα πιο συμβατικά πιάτα.
2. Google maps οριστικά κλειστό.
Μόλις μπήκαμε στο μαγαζί η κυρία μάς σκαναρε με τον σκάνερ οφθαλμού του Terminator 1 και αποθήκευσε τα βιομετρικά μας και τις σχέσεις μας. Ύστερα, λίγο οκνηρα, πήρε την παραγγελία μας και έφτιαξε ένα Πιτογυρο με ρετρό ψωμάκι σάντουιτς κυλικείου.
Ό γύρος λιπαρός, βιντατζ ως αναμενόταν από τα σχόλια. Καλός, εύγευστος. Θα τον ξαναγευομουν, ειδικά μαζί με βολτίτσα στην διπλανή πλατεία Άνω Ηλιούπολης.
Είχε μπουγάτσες, αλλά κιμά που ήθελα εγώ είχε μόνο σε πιτακια με το κομμάτι. Στοχευμενος στον κιμά πήρα 4 για να συμπληρώσω μερίδα. Κατόπιν σκέφτηκα ότι μπορείς να φτιάξεις μια ποικιλία από τις γεύσεις (είχε και τυρί και σπανάκι).
Πολλή κίνηση από περαστικούς και γενικά καλή ποιότητα.
Καταστροφικό καφενείο στα στενα της Φλώρινας. Ζει στον δικό του χώρο, χρόνο, διάσταση. Όλα μέσα είναι ποτισμένα με καπνό. Εξωτερικά τραπέζια γιοκ. Είναι μακρουλό σα λεωφορείο, και στο βάθος υπάρχει μπαρ με τον ιδιοκτήτη ιερέα μύστη (συμπαθής). Στην τηλεόραση μεταδιδοταν η κηδεία της Μαρινελας.
Ποτήρι τσίπουρο- χωρίς οκ, και μεζές με χοιρινό παιδάκι κρύο παγωμένο, πατάτα, αβγό, ντομάτα ήταν για ζόρικους.
Θα ξανάρθω μόνον αν παραστεί ειδική ανάγκη.
Τώρα στο τιμόνι ήταν ο γιος τής κυρίας, με κάποια λίγα σπαστά ελληνικά.
Ισχύουν τα 4 διαφορετικά που σού δίνουν από τον μπουφέ, στο αλουμινένιο πιατάκι μιας χρήσης με τα χωρίσματα.
Τα φαγητά ήταν φουλ κινεζικά. Για μένα ξεχώρισε το καπνιστό τόφου (δείτε φωτό)
Τώρα πλέον το πακέτο έχει 8 ευρώ. Και "
Τα ξαναλέμε μετά από 7 χρόνια τουλάχιστον!
Ενώ είναι δίπλα σε ένα κάποιο παρκάκι, δε βγάζει τραπέζια έξω, είναι όλα μέσα, "
Οπότε δεν είναι για μένα, και το παραδίδω στην κοινότητα. Είναι για τούς σκληρούς τού είδους.
(Μπορεί και όχι μόνο προσωρινά...)
Στο σέρβις υπήρχε ελληνίδα κοπέλα σε εμάς, αρκετά εξυπηρετική.
Η κουζίνα καλή. Κάποιες μερίδες μοιάζουν πολύ μεταξύ τους (βλ. φωτό). Θα έλεγα ότι το απαραίτητο πιάτο είναι το butter chicken (μεγάλιθος τής κουζίνας αυτής).
Τιμές κάπως τσιμπημένες και ο λογαριασμός μπορεί να ξεφύγει εύκολα. Σε μάς 3 άτομα δώσαμε ~90ε.
Θα ξαναέρθω σίγουρα. Πολύ καλή προσπάθεια.
Πάντως μέγας σεβασμός στον τολμηρό που ονομάζει την ψαροταβέρνα του Μπανάνα!
Μεσημέρι καθημερινής είχε διάφορα, και πήρα Κολοκυθάκια αβγολέμονο γεμιστά με κιμά (7.
Νομίζω ότι θα ξανάπαιρνα.
Μπουγάτσα κιμά καλή ως πολύ καλή, μόλις βγήκε. Μερίδα ικανοποιητική σε μέγεθος. Καφές οκ.
Για μεγαλύτερο δείγμα πήρα και τη μανιταρόπιτα, αλλά ήταν πιο αδύναμη, με πιο χοντρό φύλλο και χαλαρή γέμιση.
Το μαγαζί το τρέχει ένα νεαρό αντρόγυνο (υποψιάζομαι 2η γενιά?) που νοιάζεται, κι από ό,
Μού άρεσε, αξίζει, και θα ξαναρχόμουνα. Τιμές οι τυπικές για την κατηγορία.
Ο Carlo συμπαθητικός, έδειξε να το πονάει το σπορ.
Το burgegg που διάλεξα ήταν πολύ καλή περίπτωση. Για επόμενη φορά μού πρότεινε το "
Θα το ξαναέβλεπα άνετα
(Σάββατο με ενημέρωσε ότι κλείνει 2.
Ένα το κρατούμενο: το καλό glazed pork ribs. Παλιότερα λεγόταν κάτι με Jack Daniels, τώρα είναι χωρίς το όνομα. Το καλύτερο πιάτο τής βραδιάς.
Ψάξαμε κάτι με τον σερβιτόρο που να περιέχει buttermilk chicken. Μάς πρότεινε το Country Style Chicken, το οποίο όμως δεν ήταν buttermilk και ήταν το πιο αδύναμο τής βραδιάς.
Τέλος, πήραμε τα Fajitas (ανάμικτα με κοτόπουλο και χοιρινό) για tex-mex εμπειρία και για χόρταση (σκάσαμε τελικά). Σε κάποιους στην παρέα άρεσαν, σε μένα όχι, παρά την ποικιλία.
Για ορεκτικό τα beef lime tacos. Μάς άρεσαν. Μικρή ποσότητα, τόσο-όσο για ορεκτικό.
Μάς βγήκε γύρω στα 80 ευρώ τα 3 άτομα (αναμενόμενο).
Θα ξαναερχόμουν μετά από καιρό, για κάτι σε pulled beef ή παρεμφερές, και φυσικά τα pork ribs.
Επιβεβαιώνω λαϊκό κλίμα, είχε και ματς ΠΑΟΚ..
Γύρος χοιρινός στα τελειώματα, καλός. Είχε λίγο στεγνώσει από τις ώρες.
Ο ηγέτης μού έκανε τον γύρο ακριβώς όπως τον ζήτησα, με πολλή ντομάτα. Συνήθως βάζουν λίγη όταν το ζητώ.
4ε το σάντουιτς. Θα ξαναερχόμουν, ακόμα και για καθιστές μερίδες. Λίγο με χάλασε το μπλε φως φθορισμού έξω, σα χειρουργείο, αλλά οκ.
Καλή ποικιλία από μαγειρευτά. 2 μερίδες που δοκίμασα ήταν καλές, αλλά οι τιμές πολύ τσιμπημένες: με τα ίδια χρήματα αλλού θα έπαιρνα 3 μερίδες.
Είναι σίγουρα μια λύση έξω απ' τα συνηθισμένα μέρη γύρω από την πόλη. Πάντως και αυτό γεμίζει. Εμείς με κράτηση λίγο πριν πάμε ήμασταν καλά. Ο μέσα χώρος ευχάριστος, αλλά προς στενός.
Μάς άρεσαν οι λεπτομέρειες στα πιάτα που περιγράφει ο tsimp (πχ. κρεμυδάκι πίκλα). Τυροκαυτερή πολύ καλή, rib eye καλό για τα λεφτά του. Δοκίμασα 3 λουκάνικα, που όμως δεν ήταν αξιόλογα. Καλύτερο πιάτο βγήκε με διαφορά το Λαχματζούν.
Τιμές πολύ καλές! (3 άτομα με μία Μάμος μάς βγήκε 60ε)
Θα ξαναερχόμουν. Είναι καλή επιλογή, αλλά όχι τοπ.
Το μαγαζί έχει το κοινό του και ο μέσα χώρος είχε πολύ κόσμο.
Παραγγείλαμε τα πιάτα των φωτό. Μού φάνηκε ένα γκουρμέ μαγειρείο comfort, χωρίς πολλές δοκιμές και φανταχτερά. Εκτίμησα το ριζότο που ήταν ό,
Αν θυμάμαι καλά άργησαν να τα φέρουν, αλλά δικαιολογούνται από τον πολύ κόσμο.
Στο τέλος ήρθε στο τραπέζι ο μάγειρας και ιδιοκτήτης, πράμα που εκτιμώ.
Θα ξαναπήγαινα, ήταν καλό μαγαζί, χωρίς τον μεγάλο ενθουσιασμό την μία φορά.
τούς χώρους του τούς πήρε η Ρούγα, που έχει επεκταθεί παντού στο στενάκι αυτό.
Περάσαμε για μία πίτσα στο χέρι (1,
Οι πίτσες στην όψη έδειχναν επίσης από εκείνες τις εποχές (αφράτο ζυμάρι). Και, θα το πω, έχεις την αίσθηση ότι το μαγαζί το τρέχουν οι Εντιμότατοι φίλοι μου νο1 ή 2!
Θα ερχόμουν για ταξίδι στο χρόνο και για το vfm.
Ο χώρος μέσα στο παλιό αρχοντικό είναι χαμηλοτάβανος. Αν και περιποιημένος, με δυσκόλεψε.
Βασικά είχα συνέχεια την εντύπωση ότι υπάρχει και άνω όροφος, αλλά με πληροφόρησαν ότι είναι οικία και εντελώς χωριστός.
Σέρβις καλό. Πήραμε μια Παράγκα κόκκινη, αλλά στο 2ο κρασί έπεισα την παρέα και δοκιμάσαμε κτήμα από την περιοχή. Ήταν κάπως αδύναμο (δες φωτό). Στα φαγητά, μάς άρεσαν κάποιες κροκέτες και τις πήραμε εις διπλούν, όπως και κάποια αραντσίνι (μικρή διαφορά). Γενικά καλή κουζίνα αλλά σε συντηρητικό επίπεδο. Πάντως καλά.
Θα ξαναερχόμουν, ειδικά έξω στην αυλή, αλλά έχουν και άλλα παρόμοια εστιατόρια ενδιαφέρον.
Σέρβις διεξοδικό, καλό. Το μαγαζί έχει μια χλιδή που δεν είναι εντελώς τού γούστου μου. Παρόλα αυτά η κουζίνα είναι ενδιαφέρουσα. Μού άρεσαν τα εξτρά που είχε πχ. κάποια offal (δες φωτό).
Τσίπουρο Μαύρο Ρόδο καλό.
Εξυπηρέτησε και ήταν καλό. Θα ξαναπήγαινα, ειδικά τέτοια μέρα με κάποια ησυχία.
Το μαγαζί σχεδόν όλο δικό μας. Μια κυρία στο σέρβις συμπαθής, οκ.
Μάς άρεσε ο κατάλογος κρασιών, η σαλάτα και κάποια επιμέρους. Τα κυρίως και τα πρώτα πιάτα δεν ήταν αντάξια των προσδοκιών μας. Στο τέλος μάς έκαναν μια απίστευτη εξήγηση για τις αποδείξεις και τα Mydata, που ήταν πονοκέφαλος και μια ώρα εξήγηση. Και στο τέλος-τέλος η απόδειξη κόπηκε.
Δεν μάς έκανε το κλικ που θα θέλαμε. Ίσως αν τύχει επανάληψη, αλλά θα χρειαστεί πιο πολλή προσπάθεια από το μαγαζί.
Η μπουγάτσα πλούσια σε γέμιση και με μπόλικα καρυκεύματα. Ξεχώρισε το κύμινο. Όμως η βαριά γεύση του κιμά ήθελε κάτι να τη σπάσει (πχ. κρεμμυδάκι). Μερίδα οκ, πάντως.
Πήγαμε με λογική μεζέδων και vegetarian-vegan επιλογές.
Πήραμε αρκετά πιάτα (υπάρχουν φωτό), και άλλα που δεν υπάρχουν, πχ. πικάντικη σαλάτα, φάβα, θράψαλο σχάρας (μετριούτσικο, δε θα το επέλεγα εγώ έτσι κι αλλιώς), καυτερή πιπεριά. Πατάτες τηγανητές χεράτες καλές, πήραμε επαναληπτικές μερίδες. Η παρέα άρεσε το Περέκ, που όντως εγώ το βρήκα απλοϊκό.
Σέρβις ακριβέστατο και πρόθυμο από μια κοπελίτσα. Κρασί λευκό χύμα οκ. Τιμές καλές για αυτά τα πιάτα, βγήκε ~20ε/ άτομο.
Γενικά μού άρεσε για αυτή τη φάση και θα ξαναπήγαινα. Ειδικά έξω στο πεζοδρόμιο τα λίγα τραπέζια πρέπει να είναι ευχάριστα το καλοκαίρι.
Όμως: όταν φέρει τον καφέ είναι όλα σε πλαστικά, ενώ κάθεσαι σε τραπέζι (μπορεί να είμαι παράξενος εγώ, θα το δεχθώ, φλιτζάνι είναι πολυτέλεια, υπάρχει πόλεμος στην Ουκρανία, πέφτουν βόμβες στην Παλαιστίνη, μπορεί να φύγουμε επιστράτευση) και κυριότερο, η χορτόπιτα έρχεται με ξύλινο πιρουνάκι, γιατί "
Τιμές πολύ καλές, δεν είναι θέμα αυτό. Γενικά αυτό που αξίζει είναι ο πεζόδρομος.
Θα ερχόμουν με καλό καιρό να δοκιμάσω το ενδιάμεσο Phoenix κι ας μού δώσουν πιτοειδές βιομηχανικό τού χειρίστου είδους. Αρκεί να μου δώσουν ένα σκάρτο πιρουνάκι μεταλλικό.
Από τις πρώτες μέρες λειτουργίας έχει ουρές, αν αυτό σημαίνει κάτι.
Δοκιμάσαμε ένα σάντουιτς παντσέτα, που ήταν καλό. Αλλά δεν ήταν επαρκές δείγμα.
Θα δοκιμαστεί εκ νέου σύντομα.
Για κρεατικά δεν προτείνω τίποτα εγώ, ας προτείνουν άλλοι.
Αυτό είναι πολύ περιοριστικό, γιατί μόνον το συγκεκριμένο μαγαζί είναι στο στυλ ταβέρνα- μεζεδοπωλείο- τσίπουρο.
Σέρβις ευγενικό και σε μένα φάνηκε πιο σίγουρο από τους προλαλήσαντες.
Φαγητά καλούτσικα, αλλά τίποτε το συγκλονιστικό. Τιμές τσιμπημένες.
Μού έκανε θετική εντύπωση ότι είχε λευκό κρασί φιάλες σε λογικές τιμές πχ. Synastry του Ζαχαριά ή η γνωστή μας Παράγκα του κυρ-Γιάννη. (17-18ε)
Τέλος το πιάτο τής βραδιάς ήταν για μένα τα Νιόκι, που έρχονται με μια πολύ ωραία πηχτή σάλτσα ζωμού βοδινού. Το puff των νιόκι ήταν πολύ ωραίο.
Μάς εξυπηρέτησε μια κοπέλα με σπαστά ελληνικά. Η συνεννόηση ήταν κάπως. Ήμασταν οι μόνοι πελάτες.
Δυστυχώς ήταν όλα κάτω από μέτρια. Έχω σχόλια στις εικόνες. Πολλές μεγάλες αστοχίες, με αποκορύφωμα το Adana kebap που δεν τρωγόταν με τίποτα! Με το ζόρι έφαγα το λαχματζούν, που ήταν στην ουσία μια ετοιματζίδικη πίτα και πάνω της οι σάλτσες κι ο κιμάς.
Για 2 άτομα μάς βγήκε 30ε, αλλά δε νομίζω να ξαναέρθω στα κοντά. Όπως και στην Αψίδα, Ιασονίδου, τονίζω πάλι ότι αυτά τα φαγητά είναι standard fare στην Τουρκία και τα μαγειρεύει εξαιρετικά το μέσο μαγαζί εκεί. Δεν είναι πυρηνική φυσική.
Θα ξαναέρθουμε για πλήρη, διεξοδική αξιολόγηση. Φάνηκε πάντως αντάξιος τής φήμης του.
Ας αφαιρεθεί.
Δε σού δίνει σημασία.
Σε βάζει στην ουρά με τούς άλλους.
Δεν είναι σχέση αυτή...
Ατμόσφαιρα φτιάχνει μέτρια. Αστειάκια φτηνά.
Μόνο για τα λεφτά. Είναι ακόμα μια συναλλαγή.
Σε έχει σχεδόν παραπεταμένο.
αλλά εκεί! Γυρνάς! Γιατί η μπουγάτσα είναι πολύ καλή! Ίσως η καλύτερη στην περιοχή.
Ωραίο λαϊκό κλίμα με μαστόρια που πίνανε τον πρωινό καφέ τους. Η μπουγάτσα συμπαθητική, αλλά κάπως σα βραστή και λιγότερο ψημένη. Αποδεκτή, αλλά δεν προτείνεται.
Πίτσες με αφράτη ελληνική ζύμη ευχάριστη. Έβαλαν και εξτρά υλικά χωρίς να χρεώσουν επιπλέον. Τα πακέτα προσφορών είναι σούπερ vfm. Μάς άρεσαν, όλα μια χαρά!
Για comfort παραγγελία χωρίς εκπλήξεις θα την ξαναπροτιμήσω.
Πήραμε τα φαγητά των φωτό και 1-2 ακόμα: Συκώτι Μόσχου, Χοιρινά μπριζόλακια κρασάτα, Κοτόπουλο μουστάρδα, μανιτάρια, φάβα, ψητά λαχανικά και κολοκυθάκια στικς. Τα χοιρινά μπριζολάκια ήταν το καλύτερο πιάτο, ενώ τα άλλα ήταν αδιάφορα και γενικά πολύ basic. Θετική μνεία στα σκορδόψωμα, που με τρελαίνουν θετικά. Λογαριασμός για 3 άτομα βγήκε γύρω στα 70 ευρώ.
Το είχα περιέργεια και βγήκα από αυτήν. Τώρα μπορεί να χαθεί στη λήθη...
Σερβίρει στάνταρ φασολάδα και διάφορα παστά/ μεζέ τσίπουρου. Τσίπουρο ελαφρύ, οκ.
Υπάρχει δυνατότητα διαμονής. Επίσης υπάρχει σοβαρή, σχεδόν επαγγελματική κουζίνα που προσφέρεται για να ψήσει/ μαγειρέψει κάποια παρέα, αρκεί να φέρει τα υλικά της, φυσικά.
Επίσης σημαντική πληροφορία είναι ότι φτάνει άσφαλτος ως το καταφύγιο. Υψόμετρο 1604m περίπου.
Για τους ορειβάτες η κορυφή του Κισσάβου είναι περίπου 1 ώρα εύκολη πεζοπορία.
Μάς εξυπηρέτησε σε επίσκεψη μια Κυριακή Ιανουάριος 2026, ενώ τα πιο πολλά μαγαζιά ήταν κλειστά, και σχεδόν ό,
Προφανώς δεν περιμένεις να φας σα να είσαι στο Μεξικό. Σέρβις συμπαθητικό από μία κυρία, χαμογελαστή και ευχάριστη. Χώρος μάς άρεσε. Θα ξαναερχόμασταν άνετα, νομίζω. 3 άτομα τσιμπήσαμε με ~ 30ε.
Στο μαγαζί γινόταν λίγο χαμός, αλλά ελεγχόμενος. Είχαν τελειώσει γαύρος και σαρδέλα σε όλες τις μορφές. Πήραμε ό,
Θα ξαναπήγαινα (ιδίως έξω και καλοκαίρι). Είναι απλή και ανεπιτήδευτη ψαροταβέρνα και ό,
κάποιος να διαβάσει μια ευχή.
Αυτοχαρακτηριζεται Kebap stories- meyhane.
Φυσικά έχει πάλι καθημερινό πρόγραμμα ζωντανά.
Όταν έφτασα στο μαγαζί έκλειναν την σακούλα. Όλα ρολόι.
Στα smash έντονη λαδίλα (έμενε και στα χέρια) και μυρωδιά του μοσχαριού (επιστημονικά "
Θα το ξανάβλεπα, "