Αν είχατε επισκέπτες εκ των εξωτερικών που δεν έχουν έρθει ξανά Ελλάδα, που θα τους πηγαίνατε οπωσδήποτε στη Θεσσαλονίκη να φάνε για οτιδήποτε στο χέρι (δηλαδή όχι να καθίσετε κάπου να φάτε με τις ώρες, αλλά από μπουγάτσα μέχρι σουβλάκια μέχρι ό,τι); Δεκτές όλες οι περιοχές, αλλά θα εκτιμηθεί το κέντρο.
στο κατάστημα Urla Taş Kahve
Καφενείο, Yağcılar, 9003. Sk., 35430 Urla/İzmir, [εξωτερικό]
Είναι παραδοσιακό καφενείο, που ανακαινίστηκε. Ο χώρος μέσα είναι τρομερά προσεγμένος, ενώ έξω έχει πανέμορφο βεραντάκι. Από φαγητό, προσφέρει πρωινό και μερικές επιλογές για ελαφρύ γεύμα. Εμείς πήγαμε για πρωινό και πήραμε: ένα τουρκικό πρωινό, ένα μενεμέν, και ένα κομμάτι κολοκυθόπιτα. Φάγαμε πολύ ωραία - όλα ήταν απλά και νόστιμα! Πολύ καλός και ο τουρκικός καφές και το τσάι. Τιμές πολύ καλές για την περιοχή, και όλοι στο σέρβις πολύ φιλικοί. Σίγουρα το προτείνω, αν ψάχνετε κάτι απλό χωρίς πολλά πολλά.
στο κατάστημα Aslinda Meyhane
Μεζεδοπωλείο, Yeni mahalle, Dere Sk. No:26A, Urla/İzmir, [εξωτερικό]
Ανήκει στην κατηγορία "σύγχρονο meyhane". Εγώ ενθουσιάστηκα με την αυλή: ο πέτρινος τοίχος σε συνδυασμό με την ανοιχτή οροφή το κάνει πολύ vibey. Δοκιμάσαμε σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια, καρπάτσιο αγκινάρας, ντιπ γιαουρτιού με κολοκυθάκι, τηγανητά rings κολοκυθιού και ψητό συκώτι. Όλα τα πιάτα ήταν πεντανόστιμα! Όσο για τις τιμές, αν και αρχικά θα μπορούσε να φανεί τσιμπημένο, τελικά το συνολικό ποσό βγήκε στον μέσο όρο. Οι ηλικίες ήταν αρκετά μεγαλύτερες από τις δικές μας, αλλά η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετικά χαλαρή. Περάσαμε πολύ ωραία, να πάτε οπωσδήποτε!
στο κατάστημα Üstü Kalsın Meyhane
Εστιατόριο, Altıntaş, Zafer Cd. no : 177, Urla/İzmir, [εξωτερικό]
Είναι στην κατηγορία του "σύγχρονου meyhane". Το κτίριο είναι πανέμορφο, χτισμένο με ανοιχτόχρωμη πέτρα – ασβεστόλιθο, χαρακτηριστικό της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Ούρλα. Το εσωτερικό είναι προσεγμένο και ζεστό, ενώ η οροφή ανοίγει μετατρέποντας τον χώρο σε έναν εσωτερικό κήπο. Δοκιμάσαμε ατόμ, ντιπ γιαουρτιού με τραγανά ρεβίθια, ντιπ γιαουρτιού με σπανάκι σωτέ, φάβα και λαβράκι καρπάτσιο – όλα νόστιμα, αλλά δεν ξεχώρισε κάτι. Επίσης οι τιμές του ίσως είναι λίγο χαμηλότερες από τον μέσο όρο, αλλά οι μερίδες του είναι μεγέθους micro. Βλέποντας ότι αρκετά μαγαζιά στην Ούρλα βρίσκονται στο μισελέν σάιτ, νομίζω πως προσπαθεί να γίνει ένα από αυτά αλλά δεν του βγαίνει προς το παρόν. Κατά τ αλλά, εμείς περάσαμε πολύ ωραία! Να σημειωθεί ότι κλείνει αυστηρά δωδεκάμιση.
στο κατάστημα Ταξιάρχης
Καφενείο, Σπαθαραίοι, Σάμος, Ν. Σάμου
Βρίσκεται στην μικρή όμορφη πλατεία των Σπαθαραίων. Είναι καφενείο και έχει μερικές επιλογές για φαγητό. Εμείς καθίσαμε για ελαφρύ τσίμπημα: χωριάτικη σαλάτα, κεφτεδάκια με πατάτες τηγανητές, σαγανάκι. Δεν δοκίμασα το κρεατικό, αλλά τα υπόλοιπα ήταν όλα νόστιμα. Μαζί με ένα διακοσάρι Αποστολάκη 29€. Συνολικά μου άρεσε πολύ, ήταν ήσυχα και μας φυσούσε ένα ελαφρύ αεράκι.
στο κατάστημα Κουρκούδιαλος
Καφενείο, Μπάλος, Σάμος, Ν. Σάμου
Μου άρεσε πάρα πολύ το βεραντάκι πάνω από την παραλία. Καθίσαμε μεσημέρι και, παρότι είχε ζέστη γενικά, φυσούσε πολύ ωραία εκεί. Δοκιμάσαμε από ένα ποτήρι σούμα χύμα, αλλά το γυρίσαμε σε Αποστολάκη (χωρίς να είναι απαγορευτική η σούμα). Μας έφερε πολύ ωραίο μεζέ: μικρό μεζέ στα ποτήρια, μεγάλο μεζέ στο διακοσάρι. Εμείς πήραμε έξτρα ένα ταμπουλέ, μία σαλάτα φασόλια μαυρομάτικα και τυράκι τοπικό. Όλα ωραιότατα! Γενικά στον κατάλογο έχει πιάτα πρωινό με αυγά, μπρουσκέτες, και μερικούς μεζέδες. Κάθε Δευτέρα έχει ζωντανή μουσική, ρεμπέτικα αν δεν κάνω λάθος. Επίσης είναι και μικρό παντοπωλείο.
Πολύ ευχάριστος ο πλάτανος στην πλατεία, αλλά δυστυχώς φυσούσε πολύ όταν καθίσαμε εμείς και δεν ήταν πολύ ευχάριστο. Ο κατάλογος είναι προσανατολισμένο προς το κρέας, εμείς πήραμε μερικά ορεκτικά (παντζάρι σαλάτα, πατάτες τηγανητές κομμένες στο χέρι, κολοκυθοκεφτέδες, μελιτζανοσαλάτα) και μία μερίδα ιμάμ. Νόστιμα όλα, κανένα παράπονο. Δεν ξεχωρίζει σαν μαγαζί, αλλά ήταν τίμιο σε όλα (τιμές καλές, μερίδες κομπλέ, σέρβις ευχάριστο).
στο κατάστημα Ο Σοφοκλής
Καφενείο, Λειψοί, Λειψοί, Ν. Δωδεκανήσου
Καλά, η φάση είναι σαν σκηνικό από ταινία. Μου άρεσε ιδιαίτερα που τα τραπέζια ήταν απλωμένα, μακριά το ένα απ' το άλλο. Να σημειωθεί ότι δεν έπαιζε καθόλου μουσική και ούτε ακουγόταν η μουσική απ' τα διπλανά μαγαζιά. Πήραμε ένα διακοσάρι τσίπουρο με τους μεζέδες (27€) και ήταν πολύ τίμιο κόνσεπτ. Στην αρχή μας έφερε 9 πιατάκια (φάβα, πατατοσαλάτα, ντοματίνια αγγούρι, τζατζίκι, γαύρο μαρινάτο, κόλιο, γίγαντες, λειψιώτικο τυρί, λαδοτύρι), και έπειτα μας πάσαρε έξτρα ένα πιατάκι χταπόδι σχάρας και ένα σκάρο. Εμείς παραγγείλαμε επίσης και το σταμναγκάθι. Όλα μια χαρά! Ήταν και πολύ ευχάριστοι όλοι στο σέρβις. Πολύ μου άρεσε. Έχω και ερώτηση απ' όποιον γνωρίζει ίσως: το τσίπουρο στο νησί το φτιάχνουν από Φωκιανό; Είχε πολύ διαφορετική γεύση, μου άρεσε αρκετά (αρκετά ώστε να πιούμε και δεύτερο).
στο κατάστημα Καΐρης
Φούρνος-Ζαχαροπλαστείο, Λειψοί, Λειψοί, Ν. Δωδεκανήσου
Ανοίγει νωρίς και κλείνει κοντά στα μεσάνυχτα. Έχει πολλές επιλογές για από πίτες και σφολιάτες, αλλά και κατάλογο με πρωινό. Έφαγα καταπληκτική πίτα κουρού με λειψιώτικο τυρί! Και η σπανακοτυρόπιτα πολύ καλή. Φρέντο εσπρέσσο μια χαρά. Το σέρβις είναι χαοτικό σε εκνευριστικό σημείο, αλλά το προσπερνάμε. Έχει και αρκετά τραπεζάκια έξω.
στο κατάστημα Dilaila
Εστιατόριο, Παραλία Κατσαδιάς, Λειψοί, Ν. Δωδεκανήσου
Μου το πρότειναν ως must visit. Μου άρεσε πολύ το σημείο που βρίσκεται. Παρόλο που είναι μεγάλο μαγαζί καταφέρνει να είναι σχετικά διακριτικό στα δικά μου μάτια. Ο ηλικιακός μέσος όρος αρκετά υψηλός, και από μουσική έπαιζε lounge. Θέλαμε να δώσουμε ευκαιρία αλλά είμαστε μόλις δύο άτομα, οπότε παραγγείλαμε τα εξής: Καρπουζοσαλάτα, Ρεβυθούλα (σαλάτα ρεβύθι πεπόνι), Τρελοφέτα (φέτα ψητή), Τζατζίκι με παντζάρι, Τόνος ψητός με πατάτες τηγανητές. Οι γεύσεις ήταν μια χαρά, αλλά δεν ξεχώρισε κάτι. Το χύμα τσίπουρο δεν κατεβαίνει εύκολα, όμως το λευκό κρασί του είναι πολύ καλό. Συνολικά δεν τρελάθηκα: κάπως το βάιμπ ήταν ταβερνιάρικο, κάπως οι τιμές τσιμπημένες χωρίς να τρως κάτι ιδιαίτερο, κάπως δεν πολύ έβγαζε νόημα όλο.
στο κατάστημα Stis Annas
Καφενείο, Κριθώνι, Αγία Μαρίνα, Λέρος, Ν. Δωδεκανήσου
Ενώ βρίσκεται σε ωραίο σημείο δίπλα στην θάλασσα, δυστυχώς έχει πολύ φασαρία απ' τον δρόμο. Ο κατάλογος έχει από ποικιλία παστά μέχρι bowls, αλλά με ένα healthy vibes υπόβαθρο. Εγώ έφαγα το falafel bowl, γουακαμόλε, και σαλάτα μερμιζέλι. Δεν μπορώ να πω ότι κάτι άφησε εντύπωση, ήταν όλα οκέι. Τιμές τσιμπημένες για Λέρο.
στο κατάστημα Bibelo
Καφενείο, Λακκί, Λέρος, Ν. Δωδεκανήσου
Άνοιξε πρόσφατα στο Λακκί, είναι ένα μικρό μεζεδοπωλείο. Η τοποθεσία του δεν μου αρέσει καθόλου, τα κτήρια γύρω του είναι ιδιαίτερα άσχημα και τα αυτοκίνητα που περνάνε δημιουργούν πολύ φασαρία. Δοκιμάσαμε αρκετά πιάτα, αλλά ξεχώρισα την αθερινόπιτα και τα (χειροποίητα επιτέλους) ντολμαδάκια. Οι τιμές του στο φαγητό καλές, στα αλκόολ τσιμπημένο. Το σέρβις πολύ ευχάριστο και χαλαρό. Αν εξαιρέσουμε την τοποθεσία, μου άρεσε πολύ.
στο κατάστημα Sweet L'eros
Λοιπά, Παντέλι, Λέρος, Ν. Δωδεκανήσου
Φημίζεται για το γαλακτομπούρεκο του, οπότε κάναμε μια δοκιμή. Ήταν πάρα πολύ νόστιμο! Η κρέμα ήταν διαφορετική απ' το συνηθισμένο, δεν ξέρω τι υλικά βάζουν. Το προτείνω.
στο κατάστημα Μαχαλά
Καφενείο, Πλάτανος, Αγία Μαρίνα, Λέρος, Ν. Δωδεκανήσου
Μου αρέσει πολύ αυτή η μεριά του νησιού. Στο συγκεκριμένο σημείο που βρίσκεται το Μαχαλά δημιουργεί σαν μικρό πλατειάκι. Περνάνε αυτοκίνητα κανονικά δίπλα σου, αλλά δεν είναι ενοχλητικό. Αν και η αισθητική είναι πιο νεανική, είχε κόσμο από όλες τις ηλικίες. Μπορείς να καθίσεις και μόνο για ποτό/κοκτέιλ, όχι απαραίτητα για φαγητό. Ο κατάλογος του φαγητού είναι σχετικά μικρός και εμείς μεγάλη παρέα, και έτσι δοκιμάσαμε σχεδόν τα πάντα. Ήταν όλα πολύ νόστιμα και προσεγμένα. Τιμές κομπλέ. Το σέρβις φιλικό, αλλά πολύ αγχωμένοι. Για Λέρο είναι τοπ καφενειακή επιλογή.
στο κατάστημα Nemesis
Καφενείο, Άλιντα, Λέρος, Ν. Δωδεκανήσου
Βρίσκεται πάνω στον δρόμο και έχει αρκετά φασαρία από τα αυτοκίνητα. Έχει τα πολύ βασικά: ποικιλίες, μερικές σαλάτες, κλάμπ σάντουιτς-τοστ. Ό,τι φάγαμε ήταν μια χαρά. Το παιδί στο σέρβις τρομερά φιλικό και ευχάριστο. Συνολικά not my thing, αλλά Δευτέρα βράδυ ήταν όλα τα μαγαζιά που ήθελα να καθίσω κλειστά. Φάν φάκτ: η ποικιλία που ανέβασε φωτογραφία ο Mikey το 2021 σερβίρεται ακριβώς έτσι και το 2026.
Είναι ένα όμορφο βεραντάκι στο λιμάνι του νησιού. Το μενού αποτελείται από μερικά ορεκτικά, λίγες σαλάτες και αρκετά πιάτα μαγειρευτά. Εμείς φάγαμε πολύ ελαφριά: κολοκυθοκεφτέδες, σαλάτα μαυρομάτικα φασόλια, κους κους με φέτα. Τα πιάτα ήταν πολύ απλά, "ερασιτεχνικά", αλλά νόστιμα. Τιμές καλές, μερίδες μια χαρά. Συνολικά είναι καλή επιλογή και θα ήθελα να καθίσω ξανά για να δοκιμάσω κι άλλα, αλλά με ψυχοπλακώνει να βλέπω απέναντι το ψυχιατρείο και την δομή μεταναστών (τι άνθρωποι και οι Λεριώτες).
Κάποια μέρη είναι στην καρδιά μου για άλλους λόγους, κι αυτό είναι ένα από αυτά. Είναι καφενείο όπως τα πολλά στα Πόθια - δηλαδή σου φέρνει τζάμπα μεζέ με ό,τι παραγγείλεις, και παίζει ωραίες μουσικές. Περάσαμε πολύ ωραία. Πάτε πιο αργά.
στο κατάστημα Manola
Ταβέρνα, Ψέριμος, Ν. Δωδεκανήσου
Δεν είχα αποφασίσει αν πρέπει να φάμε ή όχι στην Ψέριμο, αλλά μας πρότεινε φίλη μου να φάμε εδώ. Πήραμε λίγα πράγματα: σαλάτα μερμιτζέλι, κολοκυθάκια μελιτζάνες τηγανητά, τζατζίκι, ντολμαδάκια/φύλλα, κατσικάκι κοκκινιστό. Συν 4 μεγάλες Άλφα, δώσαμε 70€. Το φαγητό ήταν προβλέψιμα αδιάφορο. Δεν αντέχω άλλο φαγητό στα Δωδεκάνησα, και είμαστε ακόμα στην αρχή για φέτος.
στο κατάστημα Ναυτικός
Καφενείο, Τέλενδος, Ν. Δωδεκανήσου
Βρίσκεται ακριβώς στο σημείο που σε αφήνει το καραβάκι από Κάλυμνο. Έχει ένα μικρό παρανοϊκό κατάλογο συν τα "σπέσιαλ ημέρας", τα οποία σήμερα ήταν σίναμον ρόλς και σαρμαδάκια. Εμείς καθίσαμε για μπύρες, αλλά φάγαμε και τα σαρμαδάκια, τα λεγόμενα "φύλλα" Καλύμνου. Δεν της βγήκαν καλά, μας τα χρέωσε και 10€. Γενικά η Τέλενδος είναι πολύ εντυπωσιακό τοπίο να το κοιτάζεις από απέναντι, αλλά δεν νομίζω ότι αξίζει επίσκεψη (εκτός αν κάποιος ξέρει καλύτερα).
στο κατάστημα ethereal
Μπουγατσατζίδικο-Τοστάδικο-Κρεπερί, Μασούρι, Κάλυμνος, Ν. Δωδεκανήσου
Κάνω αυτό το σχόλιο μόνο και μόνο για να καταγγείλω την δυτική πλευρά του νησιού για έλλειψη φούρνου. Δηλαδή έχει κατάστημα La Sportiva και Patagonia, αλλά όχι φούρνο. Αυτό το καφέ ήταν το κοντινότερο σε φούρνο που βρήκαμε, αλλά ήταν φλόπ. Πήρα μια "σπανακόπιτα", αλλά δεν είχε φύλλο ήταν σαν ψωμάκι. Καφές απαράδεκτος. Προχωράμε.
στο κατάστημα Μπακαλόγατος
Μεζεδοπωλείο, Καλαμιώτισσα, Πόθια, Κάλυμνος, Ν. Δωδεκανήσου
Τα καφενεία στο νησί δεν πολύ έχουν φαγητό και προσανατολίζονται στο κρέας, οπότε καθίσαμε εδώ να φάμε και καμιά σαλάτα. Για κάποιο λόγο είναι πολύ δυνατά φωτισμένο, και κάποια στιγμή με κούρασε κιόλας - κατά τ άλλα είναι ωραίο μαγαζί. Πήραμε πολλά πιάτα - αλλά ξεχώρισα την μελιτζάνα ψητή με χαρίσα και φέτα, το καλαμάρι τηγανητό, και το χταπόδι ξυδάτο με φάβα. Καλές τιμές, ειδικά για τις μεγάλες μερίδες του. Συνολικά πολύ τίμια επιλογή, αλλά χαμηλώστε τα φώτα ρε παιδιά.
στο κατάστημα το Χαντιρίμι
Καφενείο, Πατήθριες, Πόθια, Κάλυμνος, Ν. Δωδεκανήσου
Βρίσκεται σε μικρό στενάκι, και έχει τρελή περαντζάδα. Έχει Αγιονέρι, όπως παντού στο νησί (αναρωτιέμαι πως έχει προκύψει αυτό). Μας έφερε 4 μικρά πιατάκια με κάθε γύρα τσίπουρο (στα 2 άτομα). Ο ιδιοκτήτης παίζει μπουζούκι και, αν έχω καταλάβει σωστά, μαζεύονται κάθε μέρα με κάνα δυο φίλους του ακόμα εκεί και παίζουν ρεμπέτικα πολύ ερασιτεχνικά. Έχει διάφορα όργανα μέσα στο μαγαζί, δεν ξέρω αν γίνεται χρήση τους. Ωραίο βάιμπ, φιλικό και ανοιχτό. Ωραία περάσαμε.
στο κατάστημα Synantisi
Καφενείο, Πόθια, Κάλυμνος, Ν. Δωδεκανήσου
Βρίσκεται στο λιμάνι, ήταν το μόνο που είχε κόσμο μετά τις 12 το βράδυ. Το βάιμπ είναι το τρίπτυχο της επαρχίας: άντρες, μπάλα, Καζαντζίδης. Μας έφερε 5 μικρά πιατάκια με το τσίπουρο - όπως συνηθίζεται στο νησί αν έχω καταλάβει σωστά. Η κοπέλα στο σέρβις τρομερά συμπαθητική. Με είπε ότι ψήνει και κρέατα, αλλά όχι τόσο αργά το βράδυ. Καλή φάση ήταν.
Καλησπέρα! Δεν είμαι πολύ αισιόδοξη ότι θα λάβω απαντήσεις, αλλά: έχει πάει κάποιος/α σχετικά πρόσφατα Αρκούς-Μαράθι, Αγαθονήσι ή Ψέριμο, για να μας πει αν αξίζει να φάμε σε αυτά τα 4 νησιά ή όχι καλύτερα; Επίσης, για Κάλυμνο (και Τέλενδο) ξέρουμε αν υπάρχουν συγκεκριμένα στέκια στα οποία παίζουν μουσική (ή τέλος πάντων, "που είναι η φάση"); Μερσί!
Με αφορμή το σχόλιο του Panos για το "Στην... Πόλη" σε ένα χωριό της Ευρυτανίας, είπα να πω την κακία μου. Παρατηρώ ότι σε πολλές περιοχές (είτε ορεινές είτε νησιωτικές) η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια τείνει προς τον "τουρισμό εμπειρίων", αλλά στην Ευρυτανία οι νέες προσπάθειες είναι το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή παίζει πάρα πολύ αθηναιοποίηση. Νομίζω ότι λόγω του μεγάλου αριθμού τουριστών από Αθήνα, η περιοχή έχει πάθει Κυκλάδες (μακαρονάδες, μπέργκερ και μπράντς). Δηλαδή καμία σύνδεση μεταξύ του Παλιού Μικρού Χωριού και του μπέργκερ προβατίνα - δεν τρώμε καν πρόβατο στην Ευρυτανία. Για να μην σχολιάσω το γιαουρτλού και τα μπάο μπάνς που είδα σε φωτογραφίες στο Γκούγκλ μάπς, φάση δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο πιάτο είναι πιο άκυρο.
στο κατάστημα Kokosmica
Λοιπά, Via del Farnetello, 42, Trieste, Italy, [εξωτερικό]
Δεύτερη προσπάθεια osmiza. Η τοποθεσία πραγματικά υπέροχη, κάθεσαι μέσα στο πράσινο. Στο κομμάτι του φαγητού και του κρασιού όμως, όλα ήταν αρκετά απλά, δηλαδή καμία σχέση με τις άλλες δύο osmize που επισκεφθήκαμε όπου υπήρχε περισσότερη φροντίδα και ήταν όλα προσεγμένα. Οι τιμές λίγο-πολύ ίδιες παντού, αν και αυτή ήταν λίγο πιο ακριβή από την πρώτη. Αν έχει άλλες ανοιχτές στην περιοχή, θα την σκίπαρα - αλλιώς είναι τίμια επιλογή.
στο κατάστημα Cemût?
Bar-Restaurant, Via dei Capitelli 11 & Via dei Capitelli 7/b, Trieste, [εξωτερικό]
Το διαλέξαμε γιατί ενώ βρίσκεται στο κέντρο της της (πολύ) ζωντανής περιοχής Καβάνα, είναι σε ένα λίγο πιο ήσυχο σημείο. Από φαγητό έχει αρκετές επιλογές σε πανίνι, πιάτα με πολέντα, και ποικιλίες από τυριά αλλαντικά. Ό,τι δοκιμάσαμε ήταν μια χαρά, και μας αρέσει το κρασί Friulano (της περιοχής). Οι τιμές ελαφρώς τσιμπημένες, αλλά χωρίς να είναι ακριβό. Μου άρεσε, αλλά δεν ξεχώρισε.
στο κατάστημα Osteria Da Roby
Ταβέρνα, Via Vincenzo Scussa, 8, Trieste, Italy, [εξωτερικό]
Δεν δοκιμάσαμε το φαγητό γιατί πήγαμε φαγωμένοι, αλλά δεν νομίζω ότι έρχεσαι εδώ για να φας. Ο λόγος που ξεχωρίζει είναι η ατμόσφαιρα: σούπερ χαλαρό βάιμπ, ο κόσμος νεανικός αλλά όχι φοιτητικός, καθόσουν μέσα όπου να ναι γύρω απ' τραπέζια ή έξω στο πεζοδρόμιο. Οι υπόλοιποι πελάτες τσιμπούσαν, μαζί με τα ποτά τους, παναρισμένα τηγανητά πράγματα που ξανά ζεσταίνονταν σε ένα φουρνάκι. Είδα ότι έχει και κανονικό μενού, τα περισσότερα πιάτα ήταν ζυμαρικά. Τιμές πολύ χαμηλές. Μου άρεσε πολύ, και σύμφωνα με τους φίλους που σπουδάζουν εδώ δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην πόλη.
στο κατάστημα Marko Suber
Λοιπά, Via di Monrupino, 36, Trieste, [εξωτερικό]
Λοιπόν, η osmiza (ή osmica) είναι μια παραδοσιακή μορφή αγροτικού καφενείου στην περιοχή του Κάρστ γύρω από την Τριέστε και τη δυτική Σλοβενία. Πρόκειται ουσιαστικά για σπίτια ή μικρά αγροκτήματα που ανοίγουν προσωρινά στο κοινό, και σερβίρουν κρασί χύμα, αλλαντικά, τυριά, ψωμί, αυγά, πίκλες και ό,τι. Μιλάμε για τρελή φασάρα! Το πιο σημαντικό είναι ότι κάθε osmiza ανοίγει συγκεκριμένες περιόδους μέσα στο χρόνο. Σε αυτό το site φαίνεται ποιες είναι ανοιχτές: https://www.osmize.com/ (mobile version). Εμείς επισκεφθήκαμε την συγκεκριμένη για πρώτη επαφή με το κόνσεπτ. Ο χώρος είναι βουκολικός (πανέμορφη κιούτ κόζι αυλή), το λευκό κρασί πίνεται, ό,τι δοκιμάσαμε από ποικιλίες ήταν μπόμπα (και τι ωραίες βαλκάν πίκλες), οι τιμές νομίζω με το κεφάλι γύρω στα 15€. Αν βρεθείτε στην περιοχή, οπωσδήποτε!
στο κατάστημα Gelato Marco
Λοιπά, Via Malcanton, 16, Trieste, [εξωτερικό]
Θεωρείται, αν δεν κάνω λάθος, το καλύτερο τζελάτο της Τριέστε. Δοκίμασα γεύση βανίλια-φυστίκι, ήταν καλό. Μου θύμισε Fregio δέκα χρόνια πρίν. Δεν ξέρω αν έχει καλύτερο η πόλη, αλλά σίγουρα δεν μου άλλαξε τη ζωή.
στο κατάστημα Pavlonya Meyhanesi
Μεζεδοπωλείο, Caferağa, Pavlonya Sk. NO:24/B, 34714, İstanbul, [εξωτερικό]
Μετά την άβολη εμπειρία με το σέρβις στο τελευταίο meyhane που επισκεφθήκαμε, αποφασίσαμε να το γυρίσουμε σε back to basics. Βρίσκεται σε ένα μικρό σοκάκι χωρίς πολύ φασαρία. Καθίσαμε έξω σε ένα χώρο ημι-εσωτερικό (επιτρέπεται το κάπνισμα), πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα. Ο κατάλογος είναι μικρός και οι επιλογές είναι τα συνηθισμένα. Δοκιμάσαμε κρύους και ζεστούς μεζέδες, όλα τρομερά νόστιμα. Οι τιμές, απ' την αναζήτηση που έκανα στο γκούγκλ μάπς γενικά, είναι στο μέσο όρο της περιοχής. Περάσαμε πολύ όμορφα, σίγουρα θα καθόμουν ξανά!
στο κατάστημα Bahariye
Μπουγατσατζίδικο-Τοστάδικο-Κρεπερί, Osmanağa, Piri Çavuş Sk. No:58/1, Kadıköy, İstanbul, [εξωτερικό]
Δοκίμασα τυρί, δεν μου άρεσε καθόλου. Η γέμιση ήταν οκέι, αλλά το φύλλο πολύ λαδερό και έκατσε βαρύ στο στομάχι. Δοκιμάσαμε και γλυκιά, δηλαδή σκέτο φύλλο με ζάχαρη άχνη από πάνω, μου φάνηκε αδιάφορο. Δεν ξέρω αν φταίει το συγκεκριμένο μαγαζί, ή αν γενικά δεν λέει πολλά και όντως χρειάζεται γέμιση κρέμα για να βγάζει νόημα. Δεν το προτείνω πάντως.
στο κατάστημα Çarşı Börek
Μπουγατσατζίδικο-Τοστάδικο-Κρεπερί, Osmanağa, Söğütlüçeşme Cad. 28 / A, 34714, İstanbul, [εξωτερικό]
Από τα καλύτερα μπορέκ που έχω φάει στη ζωή μου. Δοκίμασα τυρί, είναι άψογο. Η μερίδα είναι μικρή και η τιμή τσιμπημένη, αλλά αξίζει. Επίσης το μαγαζί εσωτερικά είναι πεντακάθαρο.
στο κατάστημα Çiya Sofrasi
Μαγειρείο, Güneşli Bahçe Sk. 43, Kadiköy, İstanbul, [εξωτερικό]
Το 2023 είχα ρωτήσει για μαγειρευτά και μου το είχατε προτείνει αλλά δεν προλάβαμε να έρθουμε, οπότε το επισκεφθήκαμε σε αυτή την επίσκεψη. Δεν ξέρω αν έχει κάποια πιάτα σταθερά, ή αν αλλάζει όλος ο κατάλογος κάθε μέρα. Δοκίμασα λίγο απ' ό,τι παραγγείλαμε (με κρέας, δηλαδή με αρνί, ή χωρίς), όλα πολύ νόστιμα! Είχαμε παραγγείλει ένα πιάτο με αρνί γύρω στα 600 TRY και τελικά είχε τελειώσει, οπότε είπα στον σερβιτόρο να μας φέρει όποιο πιάτο με αρνί θέλει και δυστυχώς μας έφερε το πιο ακριβό (αρνάκι φρικασέ στα 1200 TRY). Στο ταμείο για να πληρώσουμε ξεκίνησε ο υπεύθυνος (? ο ιδιοκτήτης?) από μόνος έναν μονόλογο για το ότι έχει ακριβύνει η Τουρκία για τους ξένους τουρίστες αλλά για τους Τούρκους οι τιμές ανεβαίνουν ανάλογα με τους μισθούς, και για τον πληθωρισμό. Εγώ δεν κατάλαβα γιατί μας τα έλεγε όλα αυτά, εφόσον εμείς δεν δείξαμε κάποια δυσαρέσκεια για τις τιμές του, ίσα ίσα του είπαμε ότι ήμασταν ευχαριστημένοι με το νόστιμο φαγητό και ότι είμαστε διακοπές. Μετά αυτός επέμενε να μας αφαιρέσει τα ποτά μας απ' τον λογαριασμό. Τον ευχαριστήσαμε, πληρώσαμε, και φύγαμε, χωρίς να καταλάβουμε ποτέ τι ήταν αυτός ο μονόλογος, χαχαχ.
στο κατάστημα Kadıköy Midyecisi
Fast food, Caferağa, Sarraf Ali Sk. 22/b, 34710, İstanbul, [εξωτερικό]
Μου το πρότεινε μια φίλη μου για μύδια στην ασιατική πλευρά. Πήραμε στα δύο άτομα την επιλογή Κλασικό τα 50 900 TRY και μία μερίδα τηγανητά (400 TRY, 15 τεμάχια). Γενικά δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση τα μύδια, όμως για βράδυ αργά μετά από ποτά ήταν καλή επιλογή. Βέβαια, δεν ξέρω αν ξεχωρίζει απ' τα υπόλοιπα μυδάδικα της περιοχής.
στο κατάστημα Karaköy Güllüoğlu - Nadir Güllü
Φούρνος-Ζαχαροπλαστείο, Kemankeş Karamustafa Paşa, Kemankeş Cd. No:67, Beyoğlu, İstanbul, [εξωτερικό]
Τρομερός μπακλαβάς με καϊμάκι! Ξεφεύγει από τα 10€, αλλά είναι μεγάλο κομμάτι. Δοκιμάσαμε και διάφορα μικρά σιροπιαστά, όλα φρέσκα. Επίσης, πρώτη φορά έφαγα φυστίκι σάρμα που μου άρεσε (όσες φορές είχα δοκιμάσει στο παρελθόν δεν καταλάβαινα γιατί να υπάρχει καν). Έχει πάρα πολλά τραπέζια, ειδικά έξω. Όταν πήγαμε εμείς δεν είχε σχεδόν καθόλου κόσμο και ήταν πολύ ευχάριστα στην αυλή πίσω.
στο κατάστημα Meşhur Balık Dürüm
Λοιπά, Necatibey Cd. ?, Beyoğlu/İstanbul, [εξωτερικό]
Πήρε η παρέα μου και ξέκλεψα δύο μπουκιές. Πολύ νόστιμο, αν και μικρό στις 280 TRY τώρα. Δεν ξέρω πόσο καλύτερο είναι απ' τα υπόλοιπα πάνω στο λιμάνι, που έχουν χαμηλότερη τιμή.
στο κατάστημα mütalaa
Μεζεδοπωλείο, Caferağa, Miralay Nazım Sk. No:6 Daire:6A, İstanbul, [εξωτερικό]
Στην αναζήτηση μοντέρνου meyhane, πέσαμε πάνω σε αυτό. Φαίνεται πολύ μικρό, αλλά τελικά δεν είναι. Εκτός απ' το κύριο μέρος του μαγαζιού και τα εξωτερικά τραπεζάκια στο στενό, έχει και ένα κήπο κλεισμένο με τζαμαρίες (καπνίζουν κανονικά εκεί). Στα του φαγητού, μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Δοκιμάσαμε 6-7 πιάτα απ' τα ορεκτικά και τις σαλάτες, και ήταν όλα περιποιημένα στην εμφάνιση και νόστιμα στη γεύση. Αυτο που δεν μου άρεσε είναι ότι ένιωθα ότι μας έτρεχαν. Μέσα σε δύο ώρες: καθίσαμε, ήπιαμε δύο άτομα 350 ml Beylerbeyi, φάγαμε όλα τα φαγητά, δύο γύρες τσάι, φρούτα κέρασμα, και πληρώσαμε. Δεν καταφέρναμε να σταυρώσουμε κουβέντα, εμφανιζόταν μονίμως ένας σερβιτόρος να μαζέψει κάποιο μικρό άδειο καημένο πιατάκι. Έχω παρατηρήσει γενικά βιασύνη (ακόμα και σε τραπεζώματα σε σπίτια από Τούρκους φίλους), αλλά όσοι είστε εξπερτ, χάνω κάτι στο κόνσεπτ μευχάνε; Φταίει μήπως το μοντέρνο του πράγματος; Από τιμές, μόνο ανεβαίνουν.
Α, ευχαριστώ πολύ για τις τόσες πολλές προτάσεις, τα σημειώνω όλα! (Το “Κατηγορία: Καφενείο” εδώ στο σάιτ μου αρκεί για φίλτρο, όμως επειδή είμαστε κοριτσοπαρέα έγραψα το "χωρίς ποδόσφαιρο" γιατί δεν μας χωράνε όλα τα καφενεία.)
στο κατάστημα Izakaya by Dokuwa
Ξένο, Karolinenstraße 18, Hamburg, [εξωτερικό]
Είναι izakaya ορθάδικο (tachinomi). Ο χώρος είναι πάρα πολύ μικρός, ουσιαστικά είναι ένας διάδρομος και κάθεσαι στη μπάρα. Εμείς πήγαμε καθημερινή νωρίς βράδυ, για να αποφύγουμε τους Γερμανούς που τρώνε βραδινό στις 19:00. Και όντως πολύ σύντομα απ' την ώρα που καθίσαμε, καταλήξαμε να είμαστε μόνοι μας στο μαγαζί. Τοπ φάση, οπότε δεν ξέρω πως αλλάζει η όλη εμπειρία αν παίζει στριμωξίδι. Δεν έχει σταθερά κατάλογο (αν κατάλαβα σωστά), και τα πιάτα είναι περιορισμένα. Δοκιμάσαμε σχεδόν όλο τον κατάλογο. Συνολικά το φαγητό ήταν νόστιμο, αλλά σχεδόν όλα τα πιάτα είχαν ένα twist fusion. Επίσης τα σάκε τα προσέφεραν είτε ποτήρι είτε μεγάλη φιάλη, το βρίσκω τελείως αψυχολόγητο να μην έχει μικρό μπουκάλι. Όμως, όλα αυτά δεν έχουν σημασία γιατί η ατμόσφαιρα του είναι ό, τι καλύτερο! Παίζει μουσική σχετικά δυνατά, και τα φώτα του είναι επίσης δυνατά - κάπως χαοτική ενέργεια που δίνει φουλ χαρακτήρα. Το σέρβις άψογο, σε κάνει να νιώθεις χαλαρά. Σίγουρα θα ξανά πήγαινα κάποια στιγμή στο μέλλον, το προτείνω.
στο κατάστημα Kokomo Noodle Club
Ξένο, Clemens-Schultz-Straße 41, Hamburg, [εξωτερικό]
Έχω δηλώσει στο παρελθόν εδώ ότι δεν είμαι ράμεν φαν και γενικά μου περνάει αδιάφορο, οπότε δεν είμαι η καλύτερη κριτής. Ο χώρος του είναι μικρός και κόζι, έξω έχει τραπεζάκια που ταιριάζουν τέλεια με το βάιμπ της γειτονιάς. Το μενού είναι περιορισμένο και επικεντρώνεται στις κλασικές επιλογές ράμεν. Το ράμεν που δοκίμασα εγώ ήταν νόστιμο. Οι μερίδες όπως πάντα μεγάλες, τιμές στο μέσο όρο (15-17€).
στο κατάστημα 1990
Εστιατόριο, Krossener Str. 19, Berlin, [εξωτερικό]
Είναι απ' τα πιο γνωστά μαγαζιά για βίγκαν φαγητό στο Βερολίνο. Το απέφευγα λόγω του τρίπτυχου βίγκαν-βιετναμέζικο-Γερμανία, που φαινόταν από μακριά ότι θα οδηγήσει σε αποτυχία, αλλά με σύρανε. Έχει λίγες επιλογές κυρίως, και πολλές επιλογές μικρά μπολάκια. Δοκίμασα από δύο μεγάλα bowls (ένα με udon νούντλς και σούπα σόγια, κι ένα με νουντλς ρυζιού σε ζωμό tamarind) και ήταν απογοητευτικά. Στα μικρά μπολάκια τα πήγαν καλύτερα, αλλά και πάλι τίποτα ιδιαίτερα. Γενικά δεν διαφοροποιείται καθόλου απ' το μέσο βιετναμέζικο στην Γερμανία με βίγκαν επιλογές, δεν ξέρω γιατί τόσο hype στους βίγκαν κύκλους.
στο κατάστημα Silo
Λοιπά, Gabriel-Max-Straße 4, Berlin, [εξωτερικό]
Είναι brunchάδικο με specialty καφέ. Το περίμενα ξεχασμένα χίπστερ, αλλά δεν ήταν καθόλου. Ο χώρος είναι φωτεινός, δεν κάνει κρατήσεις αλλά πιστεύω βρίσκεις να καθίσεις έχει αρκετά τραπέζια, πληρωμή μόνο με κάρτα. Έχει μικρό κατάλογο, λιγότερες από δέκα επιλογές. Εγώ δοκίμασα το The Silo με sourdough ψωμί, αβοκάντο, χειροποίητη κέτσαπ, μανιτάρια διάφορα, πατάτες φούρνου (σερβίρεται και με δύο ποσέ αυγά). Πολύ πολύ νόστιμο, δεν το περίμενα. Από τιμές 14-15€, με καλές μερίδες. Δυστυχώς ο καφές ήταν απογοητευτικός. Έχω κόψει το brunch εδώ και χρόνια γιατί το θεωρώ τρομερά υπερεκτιμημένο, αλλά μείναμε πολύ ευχαριστημένοι με το Silo.
στο κατάστημα Gotxa
Ξένο, Liegnitzer Str. 28, Berlin, [εξωτερικό]
Αν ψάχνετε τάπας μπαρ χωρίς σανγκριές και παέγιες, αυτό είναι το μέρος. Μικρός χώρος εσωτερικά, 6-7 μικρά τραπέζια συνολικά συν μερικά σκαμπό στο μπαρ. Έχει βερμούτ (4,5€), tinto de verano, μερικές επιλογές κρασί και κοκτέιλς. Δοκίμασαμε σχεδόν όλο τον κατάλογο. Παρότι βρίσκω την ισπανική κουζίνα αδιάφορη, μου άρεσαν πολύ οι πολύ "βρώμικες" (αλμυρά, ξυδάτα) τάπας επιλογές στον κατάλογο του Gotxa. Ξεχώρισα τις κροκέτες μύδι, τα gilda (μια μπουκιά σαρδέλα ελιά πιπεριά σε οδοντογλυφίδα), και την πατατοσαλάτα rusa. Γενικά πέρα από 1-2 πιάτα που βρήκα αδιάφορα, όλα τα υπόλοιπα μου άρεσαν πολύ για συνοδεία βερμούτ. Μην πάτε να φάτε κανονικά θα βγει ακριβό χωρίς να αξίζει, όπως επίσης δεν έχει νόημα αν δεν σκοπεύετε να πιείτε. Κατά τ αλλά, το προτείνω ανεπιφύλακτα.
στο κατάστημα Πειρασμός
Ψητοπωλείο, Χαλκοκονδύλη 12, Θεσσαλονίκη, Ν. Θεσσαλονίκης
Πήγαμε μεγάλη παρέα ηλικιών 30 πλην και σκεφτόμουν μήπως τους χαλάσουμε την φάση, αλλά τελικά το βάιμπ πολύ καλό και η διάθεση πολύ ανεβασμένη. Δεν θα το χαρακτήριζα ούτε εγώ κάλτ. Ίσως επειδή όταν πήγαμε εμείς το μαγαζί το έτρεχαν μόνο γυναίκες (όλες πολύ ευχάριστες και γρήγορες), και την λέξη "κάλτ" την έχω στο μυαλό μου συνυφασμένη με παππούδια. Είναι λαϊκό σίγουρα. Κρέας δεν έφαγα, μόνο αλοιφές σαλάτες πατάτες τηγανητές. Ήταν όλα οκ. Ρακή χύμα δεν πίνεται, ούτε έχει εμφιαλωμένο τσίπουρο - οπότε πάτε για μπύρες ή ρετσίνες.
στο κατάστημα Cantina Manara
Fast food, Ερμού 1 & Συγγρού 2, Θεσσαλονίκη, Ν. Θεσσαλονίκης
Έχει δύο βίγκαν επιλογές, εγώ δοκίμασα το Vego-bello burger (με το γνωστό μπιφτέκι της Beyond Meat). Πέρασε και δεν ακούμπησε, δεν θα έπαιρνα ξανά. Πήρα και μία junky paloma, καλή. Ενώ σαν κόνσεπτ το βρίσκω πρωτότυπο και μου αρέσει πολύ, εν τέλει έχει πολύ φασαρία και μόνο μικρές ηλικίες.
στο κατάστημα because bagel
Fast food, Αλεξάνδρου Σβώλου 41, Θεσσαλονίκη, Ν. Θεσσαλονίκης
Είπα να δοκιμάσω την πιο απλή επιλογή: φρέσκο τυρί κρέμα μόνο (Simple το λέει στο μενού). Το μπέιγκελ ήταν αποδεκτό, αλλά το τυρί κρέμα δεν ήταν καθόλου καλό. Αν το "φρέσκο" σημαίνει χειροποίητο, τότε κάτι τους πήγε πολύ λάθος. Σαν μέγεθος καλό μου φάνηκε. Δεν θα έπαιρνα ξανά.
Καθόμασταν στο Slow (καφέ, κρασί) παραδίπλα και μπορείς να παραγγείλεις πίτσα για να της φας εκεί, στη σερβίρουν στο τραπέζι σου όχι σε κουτί πακέτο. Δοκιμάσαμε την Μαργαρίτα, δεν έκανε καμία αίσθηση. Όντως επικρατεί η ντομάτα. Δεν νομίζω να έπαιρνα ξανά. Υπάρχει άραγε καλή πίτσα στο κέντρο πλέον;
στο κατάστημα Niko Izakaya
Εστιατόριο, Brunnenstraße 73, Berlin, [εξωτερικό]
Είδα μία συνέντευξη του ιδιοκτήτη που μιλούσε για τους πελάτες που στοχεύει, και έβγαλε νόημα η παρατήρηση μου για το ότι δεν υπήρχε χαλαρό/μπάρ βάιμπ. Προσπαθεί, έχοντας τσιμπημένες τιμές, να κρατήσει εκτός τα "κουλ παιδιά του Βερολίνου" (ή αλλιώς Berlin Social Club) και στοχεύει σε λίγο μεγαλύτερες ηλικίες. Πάντως, αυτό το μαγαζί μαζί με άλλο ένα στο Αμβούργο (θα το προσθέσω κάποια στιγμή στο χάρτη) είναι τα μοναδικά που μπορούν ίσως να προσφέρουν ιζακάγια εμπειρία άνευ γερμανοποιήσης σε όλη την Γερμανία.
Η τελευταία "αναζήτηση της αυθεντικότητας" ήρθε ως επακόλουθο-αντίδραση του υπερκαταναλωτισμού των λοκντάουν (είτε αυτό ήταν σε μορφή άχρηστων βίντεο στο tiktok, είτε σε μορφή άχρηστων προιόντων από το temu) και την ανάγκη για επαφή με τον έξω κόσμο (δηλαδή to touch some grass). Στο σήμερα, η αυθεντικότητα σταματάει να σημαίνει μόνο αντί-δήθεν, και πλέον ορίζεται ως συγκεκριμένη αισθητική. Το ότι η ιστορία πίσω από το τάδε κρασί που πίνεις έχει μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το κρασί και εσύ ως πότης τάδε κρασιών έχεις το δικαιώμα να υιοθετήσεις το τάδε σχετικό aesthetic δεν είναι καινούρια - συνεχίζεις να είσαι γιάπης όταν πίνεις φυσικά κρασιά αντί για κάποιο παλαιωμένο βουργουνδιανό. Αν το Βερολίνο υιοθετεί τα τρένδς της Κοπεγχάγης με καθυστέρηση, και η Αθήνα αντίστοιχα του Βερολίνου - τότε το αυθεντικό έχει φτάσει σε Αθήνα (και σε Θεσσαλονίκη, αλλά από αθηναικές ιδιοκτησίες πιστεύω) και ήδη επικρατεί ως το πλέον κούλ. Πιστεύω ότι παρότι μπορείς να δεις μέσα από την κατασκευασμένη αυθεντικότητα, εν τέλει δεν υπάρχει σωτηρία γιατί κάποια στιγμή χάνεται το σημείο αναφοράς (όταν πια δεν είναι δυνατόν να αναγνωριστεί ποιο ήταν αυθεντικά αυθεντικό).
στο κατάστημα Chulo
Ξένο, Oeserstraße 33, Leipzig, [εξωτερικό]
Θέλαμε να φάμε ινδικό αλλά ό,τι κριτική διάβαζα ήταν απογοητευτική, οπότε ήρθαμε εδώ για νεπαλέζικο. Ο κατάλογος είναι μικρός και εύκολα διαχειρίσιμος. Εγώ έφαγα badam sadheko (σαλάτα φυστίκια λεμονάτη), momos στον ατμό (σαν dumplings), dal bhat με λαχανικά (είναι σαν ινδικό thali, δηλαδή διάφορα μικρά πιατάκια). Θεωρητικά πήραμε τα πιο τυπικά νεπαλέζικα πιάτα που είχε στο μενού (μαζί με μερικά με κρέας, που δεν δοκίμασα). Συνολικά το φαγητό μου φάνηκε οκέι, δεν θα επέστρεφα όμως. Ο χώρος θέλει σίγουρα ανακαίνιση και λίγο προσοχή παραπάνω στην καθαριότητα. Αν σας αρέσουν τα dumplings όμως, δοκιμάστε σίγουρα momos - είτε εδώ είτε όπου τα πετύχετε.
στο κατάστημα Nourish
Φούρνος-Ζαχαροπλαστείο, Spinnereistraße 7/Haus 24 B, Leipzig, [εξωτερικό]
Βρίσκεται στην είσοδο των Baumwollspinnerei, δηλαδή των μύλων βαμβακιού της Λειψίας (τώρα είναι όλοι οι χώροι γκαλερί). Δοκίμασα την φοκάτσια Μαργαρίτα και την φοκάτσια με κρεμμύδι. Πολύ νόστιμες και οι δύο, καλύτερη ζύμη από πολλές στην Ιταλία. Αν επισκεφθείτε τους μύλους, σταματήστε εδώ.
στο κατάστημα kleiner Kaukasus
Ξένο, Karl-Heine-Straße 93b, Leipzig, [εξωτερικό]
Βρίσκεται στο ίδιο κτήριο με το βιετναμέζικο που πρότεινα προηγουμένως. Αυτό έχει γεωργιανή κουζίνα. Έχω δοκιμάσει μόνο το Imeruli khachapuri (ψητή ζύμη με τυρί μέσα) και είναι νοστιμότατο. Έχει και το ανοιχτό με αυγό (Adjaruli) στον κατάλογο, αλλά εγώ δεν τα πάω καλά με τα αυγά. Το έχω πετύχει και ως στάντ σε λαϊκή αγορά Παρασκευής στο κέντρο της πόλης, αλλά στο σημείο που το τοποθέτησα είναι μόνιμα εκεί.
στο κατάστημα Idris
Ξένο, Zschochersche Str. 20, Leipzig, [εξωτερικό]
Ενώ η περιοχή έχει αρκετά μπάρς, τα φαγάδικα είναι σχεδόν όλα κλειστά μετά τις 12. Υποθέτω ότι για αυτό ευθύνεται ο μειωμένος, σε σχέση με τη δυτική Γερμανία, τούρκικος πληθυσμός που γενικά βαστά τα λάβαρα του μεταμεσονύχτιου ντονέρ. Εγώ έφαγα χαλούμι σε ψωμάκι, τίμιο μέγεθος και με πολλά κομμάτια τυρί μέσα. Οι υπόλοιποι έφαγαν ντονέρ και το τοποθέτησαν ακριβώς πάνω στον μέσο όρο γερμανικού ντονέρ. Ο χώρος ήταν πεντακάθαρος, και το προσωπικό τσαχπίνικο.
στο κατάστημα Bamboo's Streetfood
Ξένο, Karl-Heine-Straße 87, Leipzig, [εξωτερικό]
Είναι βιετναμέζικο και βρίσκεται μέσα στο κτήριο Westwerk Große Halle, ανάμεσα σε άλλες street food καντίνες. Παλιότερα είχε πλαστικές καρέκλες και χαμηλά τραπέζια α λά Βιετνάμ, αλλά πλέον τα έχει αντικαταστήσει με ξύλινα τραπέζια και πάγκους (προτιμώ το τωρινό, χιπστεριά μου φαινόταν πριν). Παρασκεύη και Σάββατο έχει σούπα pho, ενώ το street food μέρος του μενού αλλάζει ανά δύο εβδομάδες. Έχω δοκιμάσει το pho (χωρίς να φάω το κρέας) και ήταν πολύ καλό. Τα υπόλοιπα πιάτα που έχω δοκιμάσει με σκοπό να συνοδέψουμε μπύρες ήταν τελείως αδιάφορα. Φαίνεται ότι η μερίδα προκύπτει από κάποιο τέραστιο τάπερ στο ψυγείο - πρακτική πολύ τυπική και συνηθισμένη στα βιετναμέζικα στην Γερμανία. Κάθε Κυριακή έχει flea market στο κτήριο. Το προτείνω μόνο για pho.
στο κατάστημα Buya Ramen Factory
Ξένο, Reichenberger Str. 36 Backyard, Berlin, [εξωτερικό]
Δεν είμαι μεγάλη φαν του ράμεν, αλλά με τραβολογάνε αρκετά συχνά σε ραμενάδικα. Το συγκεκριμένο το βρήκα από ένα Reddit thread για αυθεντικό ράμεν στο Βερολίνο. Έχει ανοιχτή κουζίνα, και τα τραπέζια είναι στριμωχτά μεταξύ τους. Εγώ έφαγα το Yuzu Shio και δεν μου άρεσε καθόλου. Σύμφωνα με τον κατάλογο υποτίθεται ότι θα είχε ελαφριά και λεμονένια γεύση, αλλά το ακριβώς αντίθετο ίσχυε. Το παναρισμένο τόφου ήταν πολύ κακό. Οι μερίδες μεγάλες, όπως σε όλα τα ραμενάδικα. Δεν ξέρω γιατί το χαρακτήριζαν ως "το καλύτερο" - βέβαια πιστεύω ότι γενικά το Βερολίνο έχει πρόβλημα στο φαγητό και ακόμα και τα "καλύτερα" συνήθως είναι απλώς οκ.
στο κατάστημα Bagel Bro
Φούρνος-Ζαχαροπλαστείο, Reichenberger Str. 104, Berlin, [εξωτερικό]
Καφέ που προσφέρει χειροποίητα bagels και breakfast σάντουιτς σε vibes Αμερικής. Εσωτερικά ο χώρος είναι πολύ μικρός (έχει ένα τραπέζι), αλλά έχει αρκετά τραπεζάκια έξω στον ήλιο. Εγώ έφαγα το "Avocado, cream cheese and crispy chilly oil", δεν τρελάθηκα. Το ψωμάκι ήταν καλό (αν και εγώ δεν θα διάλεγα σουσάμι), αλλά το τυρί κρέμα (χειροποιήτο;) ήταν απογοητευτικό. Ο καφές ήταν οκ. Τιμές ακριβό για το μέτριο αποτέλεσμα που προσφέρει. Δεν θα καθόμουν ξανά.
στο κατάστημα Fine Bagels
Φούρνος-Ζαχαροπλαστείο, Warschauer Str. 74, Berlin, [εξωτερικό]
Είναι καφέ που προσφέρει χειροποίητα bagel, και βρίσκεται μέσα στο βιβλιοπωλείο Shakespeare & Sons (μόνο αγγλόφωνα βιβλία). Είναι πολύ γνωστό κατάστημα, αν δεν κάνω λάθος το επισκέφτηκε και ο Πετρετζίκης. Εγώ διάλεξα bagel με σταφίδες με άλειμα κρέμα τυρί χαλαπένιος - απίστευτα νόστιμος συνδυασμός και το bagel τρομερό. Γενικά σε φούρνους με χειροποίητα μπέιγκελ, θα πρότεινα να αποφεύγετε τα πολλά υλικά, όπως αυγά αλλαντικά σολομό, και αντ' αυτού να πάτε με 1-2 υλικά μόνο. Δοκίμασα και blondie με γέμιση ταχίνι πολύ καλό, ο καφές ήταν οκ. Τιμές ψιλο τσιμπημένες. Το βιβλιοπωλείο απογοητευτικά περιορισμένο, έχουν επικεντρωθεί στο να σερβίρουν καφέδες.
στο κατάστημα Niko Izakaya
Εστιατόριο, Brunnenstraße 73, Berlin, [εξωτερικό]
Είναι izakaya, ή έστω izakaya style ιαπωνικό εστιατόριο (Ιαπωνία δεν έχω πάει για να κρίνω την αυθεντικότητα του, απ' όσα διάβασα μόνο). Η διακόσμηση είναι απλή και μίνιμαλ. Ο χώρος δεν είναι μικρός, αλλά ήταν γεμάτο οπότε ίσως χωρίς κράτηση να μην βρείτε να κάτσετε. Ο κατάλογος είναι μικρός, τα δοκιμάσαμε σχεδόν όλα. Τα πιάτα αποτελούνται από λίγα υλικά και οι γεύσεις είναι πολύ απλές. Υπήρχαν κανά δυο τελείως αδιάφορα πιάτα, όμως συνολικά ήταν όλα νόστιμα. Επίσης, έχει κατάλογο με τουλάχιστον 10 διαφορετικές ετικέτες σάκε, αλλά και διάφορα highballs (shochu, wiskey, κτλ) και ιαπωνικά ουίσκι. Για τις τιμές, νομίζω με 50-70 ευρώ/άτομο τρώτε και πίνετε ελεύθερα. Συνολικά μου άρεσε, αλλά πιστεύω ότι έλειπε η bar ατμόσφαιρα που έχω συνηθίσει να βλέπω στις ταινίες ή σε youtube travel vlogs (μπορεί να είμαι και λάθος όμως).
στο κατάστημα Tomo Sushi
Ξένο, Volgersweg 18, Hannover, [εξωτερικό]
Μου το πρότεινε ιαπωνέζα φίλη ως το μόνο αξιόλογο για σούσι στην πόλη. Εμείς δεν δοκιμάσαμε σούσι, αλλά προσπαθήσαμε να αναπαράγουμε ένα izakaya vibe παραγγέλνοντας πολλά μικρά πιατάκια. Τα πιάτα που ξεχώρισα ήταν: Hiyayakko (κρύο τόφου), Tamagoyaki (ομελέτα), Takuan (κίτρινο ραδίκι πίκλα). Δοκιμάσαμε και το ζεστό και το κρύο σάκε που υπήρχε στον κατάλογο. Μας κέρασαν και από ένα ποτήρι riesling, μας έφεραν και φρούτα κέρασμα στο τέλος. Πολύ ωραία περάσαμε, πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα πέρα από το νόστιμο φαγητό. Θα επιστρέψουμε σίγουρα.
στο κατάστημα Balkan Bäckerei
Μπουγατσατζίδικο-Τοστάδικο-Κρεπερί, Friedrich-Ebert-Platz 1, Hannover, [εξωτερικό]
Ενώ έχω δοκιμάσει πολλούς τούρκικους φούρνους για πίτες και πρωινό, κατέληξα με στομαχόπονο από κακής ποιότητας υλικά (ειδικά σε μαργαρίνες/φυτικά λάδια και τυριά) και απογοήτευση. Στην αναζήτηση μου, έπεσα πάνω στον συγκεκριμένο "βαλκανικό" φούρνο. Βρίσκεται στο Rickligen, σε μια περιοχή της πόλης που δεν θα σας βγάλει ο δρόμος, παρόλα αυτά αξίζει φουλ! Τα borek τυρί και τυρί-σπανάκι είναι πεντανόστιμα, και παρότι η μερίδα είναι μεγάλη δεν σου κάθεται βαρύ. Μία αλβανίδα φίλη μου σχολίασε ότι το στριφτό σχήμα τους είναι πιο πολύ Kosovo style παρά Αλβανία (πάντως της άρεσαν).
στο κατάστημα Al-Hayat
Ξένο, Friesenstraße 58, Hannover, [εξωτερικό]
Το μοναδικό λιβανέζικο στην πόλη (χωρίς τούρκικες/αραβικές μίξεις), και προφανώς προσφέρει το καλύτερο φαλάφελ. Ο ρεβυθοκεφτές είναι χειροποίητος και ψήνεται εκείνη την ώρα. Η αραβική πίτα και τα σαλατικά είναι κομπλέ, αλλά δυστυχώς δεν έχει σος ταχίνι. Μέγεθος μεγάλο, τιμή πολύ καλή στα 6 ευρώ. Επίσης έχει manakish θυμάρι ή τυρί στα 3 ευρώ - εξαιρετικό μετά από μπύρες. Για το shawarma του δεν έχω άποψη.
στο κατάστημα Oregano
Ψητοπωλείο, Mecklenheidestraße 123E, Hannover, [εξωτερικό]
Βρίσκεται εκτός κέντρου, γύρω στην μισή ώρα με το u-bahn (το τρένο σταματάει ακριβώς απ' έξω). Εσωτερικά το έχει ταβερνιάρικο, έξω έχει βεράντα και κήπο (γρασίδι, δέντρα, λουλούδια). Ο κατάλογος αποτελείται κυρίως από ψητά κρέατα στα κάρβουνα, αν και έχει και γύρο να γυρνάει. Όσες φορές έχουμε πάει η παρέα είναι εξαιρετικά ικανοποιημένη με τα κρέατα του, όμως δεν είναι σταθερό στα γύρω γύρω. Μπορεί μία φορά να φας καταπληκτικό κολοκυθάκι τηγανητό, και την επόμενη να είναι καμμένα και μίζερα. Έχουμε πάει μερικές φορές τον τελευταίο χρόνο, δεν ξέρω γιατί δεν καταφέρνει να προσφέρει σταθερά καλή ποιότητα. Στα σημαντικά τώρα: Ηδωνικό 200ml στα 15,9 ευρώ (είναι Καβαλιώτες). Πιστεύω ότι είναι η μόνη τίμια επιλογή για ελληνικό στην πόλη, αφού το Oikos απογοήτευσε (σβήνει επανειλλημένα μέτριες/κακές κριτικές στο google reviews).
στο κατάστημα Tandour
Ψητοπωλείο, Sielwall 5, Viertel, Bremen, [εξωτερικό]
Βρίσκεται στην πιο ζωντανή περιοχή της Βρέμης, ειδικά για night out (η περιοχή ονομάζεται Viertel). Κλείνει 5 το πρωί και θεωρείται ένα από τα Bremen classics (έχει βαθμολογία 4,7 με πάνω από 2300 κριτικές στο google maps). Εγώ πήρα το falafel roll και κατάφερα να φάω ελάχιστο, το υπόλοιπο πήγε κάδο. Η υφή των φαλάφελ ήταν πουρές, δεν ήταν καθόλου κρατσανιστά. Δεν νομίζω ότι έχω φάει χειρότερα φαλάφελ στην ζωή μου και έχω φάει πολύ κατεψυγμένο. Η παρέα δοκίμασε κρέας και πολύ σύντομα φύγαν κάδο κι αυτά προληπτικά. Θα υποθέσω ότι οι βαθμολογίες είναι όλες "μεθυσμένες".
στο κατάστημα Ο Πετριάς
Καφενείο, Χώρα, Σέριφος, Ν. Κυκλάδων
Βρίσκεται πολύ πιο χαμηλά απ' την χώρα και τα υπόλοιπα μαγαζιά, σε ένα στενάκι μόνο του. Έχουν προσπαθήσει να κρατήσουν το παραδοσιακό της υπόθεσης, αλλά η καρέκλα ουρλιάζει Αθήνα. Στα του φαγητού, ένιωσα δεύτερο χέρι ντροπή για όσα μας σέρβιρε. Εφόσον είχα δώσει μια ευκαιρία στην Ντομάτα 6 ευρώ στην Κύθνο και πήγε εξαιρετικά, είπαμε να το δοκιμάσουμε ξανά. Μας έφεραν τέσσερις ροδέλες ντομάτα με κρεμμύδι από πάνω σε άπειρο λάδι. Καλά, γλυκοπατάτα πνιγμένη σε σως από τυριά και κρέμα γάλακτος, πιάτο στην τύχη τελείως. Αγκινάρες ψητές φτάσαν καμμένες. Άλλο ένα πιάτο πήραμε που ευτυχώς μου διαφεύγει, δεν αντέχω να συγχιστώ κι άλλο. 4,8 στο γκούγκλ μάπς.. Έφαγα εκνευρισμένη μέσα σε 30-40' και σηκωθήκαμε κ φύγαμε.
στο κατάστημα Πάνω Πιάτσα
Λοιπά, Χώρα, Σέριφος, Ν. Κυκλάδων
Ίδια φάση με το Στου Στράτου, αλλά χωρίς το σαρδέλιασμα. Έχει παγωμένο ρακόμελο, κατεβαίνει πολύ ευχάριστα. Φέρνει μικρό μεζέ μαζί με το αλκόολ. Εμείς πήραμε μια πατατοσαλάτα και μια γραβιέρα με χαρουποπαξιμαδάκια. Σαν γεύσεις δεν έχει να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο, αλλά μας έφερε μισό κιλό γραβιέρα με 7,5 ευρώ. Νομίζω είναι η καλύτερη επιλογή στην πλατεία, η οποία βέβαια θυμίζει κρασάδικα Ροτόντα μίξη με Σούπερ Ιούλιος.
στο κατάστημα στου Στράτου
Καφενείο, Χώρα, Σέριφος, Ν. Κυκλάδων
Έχει βάλει τα τραπέζια εξαιρετικά κολλητά, ήμασταν σαρδέλες καθιστές. Αν δεν καταφέρεις να καθίσεις στα εξωτερικά τραπέζια και κάτσεις με γείτονες, γίνεσαι παρεά αναγκαστικά. Ήταν τόσο ενοχλητικό που ήπιαμε ένα ρακόμελο, φάγαμε μία κακή μαραθόπιτα Κρήτης και φύγαμε. Πάντως, μια μέρα πήρα πακέτο έναν κορμό με παγωτό καϊμάκι, πολύ καλό.
Δεν τρελαίνομαι για το σημείο που βρίσκεται είναι κάπως χωμένο, οι Μύλοι απέναντι μου άρεσαν περισσότερο. Από φαγητό έχει ποικιλίες μεζέδες (ντομάτα, αγγούρι, ελιές, αλλαντικά, τυριά), σαγανάκι, λουκάνικο, και πρωινά. Εμείς ήπιαμε μπύρες, και φάγαμε ένα μικρό μεζέ τελείως αδιάφορο. Η ιδιοκτησία τρομερά φιλικοί και ευχάριστοι. Δεδομένου ότι δεν έχει και μπύρες μεγάλες παρά μόνο 330μλ, ε δεν κάθεσαι.
στο κατάστημα Tootsie[νεκροταφείο]
Γυράδικο, Λιβάδι, Σέριφος, Ν. Κυκλάδων
Είχε σοβαρή καθυστέρηση το πλοίο και πήραμε να φάμε κάτι γρήγορα. Εγώ πήρα πίτα με χαλούμι, τα γύρω γύρω ήταν απαράδεκτα (καμμένη πίτα, λυπημένα λαχανικά, κακή πατάτα κτλ) αλλά το χαλούμι ήταν καλό. Θεωρώ υπάρχει θέμα με τα στάνταρς καθαριότητας στο νησί γενικά.
στο κατάστημα Η Μπουγάτσα του Μήτσου
Μπουγατσατζίδικο-Τοστάδικο-Κρεπερί, Λιβάδι, Σέριφος, Ν. Κυκλάδων
Καλά η θεία μέσα τόπ, εμάς μας κάλεσε σε γλέντι κλειστό την δεύτερη μέρα σερί που φάγαμε εκεί! Στα της μπουγάτσας, περνάει (και προέρχομαι από μπουγατσιάρηδες παππούδες, είμαι δύσκολη κριτής). Η γέμιση ήταν καλή, και στην κρέμα και στο τυρί. Αυτό που δεν μου άρεσε τόσο (αλλά δέχομαι ότι είναι προσωπικό γούστο) ήταν ότι είχε πάρα πολλά φυλλά και λίγο χοντρά, δεν υπήρχε ισορροπία με την γέμιση. Δοκιμάσαμε και τα μπουρεκάκια με ανθότυρο, νόστιμα. Η σπανακοτυρόπιτα δεν με τρέλανε. Το προτείνω σίγουρα.
στο κατάστημα Το Ακρογιάλι
Ψαροταβέρνα, Συκαμιά, Σέριφος, Ν. Κυκλάδων
Βρίσκεται στην απίστευτη παραλία Συκαμιά (να κολυμπήσετε όπωσδηποτε). Φάγαμε χωριάτικη σαλάτα, ένα Σεριφιώτικο τυρί, σαρμαδάκια, κολοκυθοκεφτέδες, κολοκυθάκια τηγανητά, τζατζίκι, βλήτα σαλάτα. Η ντομάτα στην χωριάτικη σαλάτα ήταν απίστευτη και ντόπιο τυρί πολύ καλό. Κατά τ' άλλα οι γεύσεις ήταν μέτριες. Καταλαβαίνω ότι το νησί δεν έχει καλό φαγητό συνολικά, και επίσης υπάρχει ένα θέμα με την καθαριότητα γενικά - αλλά δεν ξέρω αν το "στους τυφλούς ο μονόφθαλμος" αρκεί για να θεωρηθεί κομπλέ για να κάτσεις. Επίσης, νομίζαμε ότι η κάλτ στιγμή θα ήταν το σαρμαδάκι πάνω στον μαυροπίνακα, αλλά όχι! Μας έφερε το Δεκαράκι μέσα σε ένα πανεράκι με πάγο (το οποίο σίγουρα δεν προοριζόταν για cooler, δεδομένου ότι τα παγάκια έλιωσαν και το τραπεζομάντηλο μας έγινε παπάρα) και μάλιστα μας το άνοιξε και μας σέρβιρε. Αξιαγάπητο. Πάντως στο τέλος μας κέρασαν πορτοκαλόπιτα.
Πήγαμε βράδυ και ο ήλιος είχε βασιλέψει κανά δύο ώρες πριν, αλλά πιστεύω δικαιώς έχει ονομαστεί "Ηλιοβασίλεμα" είναι σε πολύ καλή τοποθεσία. Ο κατάλογος είναι πολύ μικρός με έμφαση στο κρέας. Εγώ έφαγα φάβα με καπαροσαλάτα, σαλάτα ντάκο, χλωρομανούρα με κάποιο τσάτνει, και πατάτες τηγανητές. Η παρέα έφαγε και κρεατικά, τους άρεσαν. Οι μερίδες ήταν μεγάλες, οι τιμές καλές, το σέρβις τόπ ευχάριστο. Ειδικά αν θέλετε να αποφύγετε την βαβούρα και το στριμωξίδι της χώρας, πιστεύω είναι πολύ καλή επιλογή.
στο κατάστημα Ο Αγγελές
Ψητοπωλείο, Αρτεμώνας, Σίφνος, Ν. Κυκλάδων
Μας το πρότεινε φίλος απ' τη Σίφνο. Δεν ξέρω αν φταίει ότι είχα να φάω παϊδάκια δέκα χρόνια, αλλά ήταν πεντανόστιμα (δλδ αν είναι να αφοριστώ απ' την χορτοφαγία για αυτό το παϊδάκι, ας είναι άξιζε). Δοκίμασα και μαστέλο, πολύ καλό. Πήραμε και κολοκυθάκια τηγανητά, ραδίκια βραστά, καπαροσαλάτα, τζατζίκι, πατάτες τηγανητές - όλα τόπ. Το σέρβις πολύ ευχάριστο, οι μερίδες καλές, οι τιμές για Σίφνο κομπλέ.
στο κατάστημα Μωσαϊκό
Καφενείο, Αρτεμώνας, Σίφνος, Ν. Κυκλάδων
Βρίσκεται σε πολύ ωραίο σημείο στον ήσυχο Αρτεμώνα. Έχει συνέχεια κόσμο να περιμένει, αλλά εν τέλει σε βολεύει αρκετά σύντομα. Δοκιμάσαμε καμιά δεκαριά μεζέδες, συνολικά άφησαν πολύ μέτριες εντυπώσεις. Δηλαδή η πατατοσαλάτα με ρεβύθι και καπνιστό ψάρι ήταν νόστιμη, αλλά τα ντολμαδάκια ήταν κονσέρβα και την μελιτζάνα σαγανάκι θέλω να την διαγράψω απ' την μνήμη μου. Η ρεβυθάδα τρελή αποτυχία, αλλά ίσως δεν ήταν το κατάλληλο μέρος να δοκιμαστεί. Όλα τα πιάτα σχεδόν ήταν ήδη έτοιμα, τα έφερε σε λίγα λεπτά αφού παραγγείλαμε. Από μεριάς μου, υπάρχει μια (μεγάλη) ανοχή σε μέτριο φαγητό λόγω του καφενειακού χαρακτήρα, όμως αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η ατμόσφαιρα. Μάλλον το μαγαζί τρεντάρει στους ξένους τουρίστες οι οποίο δεν πιάνουν το καφενείο βάιμπ, οπότε εμείς ήμασταν ένα τραπέζι στη μέση σταθερό για ώρες και γύρω μας ο κόσμος εναλλασόταν ανά 20-30 λεπτά (καθόντουσαν μόνο για μία μπύρα ή ένα .. άπερολ σπρίτζ. Να σημειωθεί ότι όλα τα καφενεία και οι ταβέρνες στη Σίφνο σέρβιραν άπερολς). Εγώ δεν θα το πρότεινα.
στο κατάστημα Maison de Μεζέ
Μεζεδοπωλείο, Δον Ιωάννου Στεφάνου 19, Άνω Σύρος, Σύρος, Ν. Κυκλάδων
Ήμουν λίγο επιφυλακτική πριν καθίσουμε επειδή το μαγαζί ακούγεται πολύ, αλλά τελικά είχα άδικο. Πλέον έχει και το ταρατσάκι πάνω, συνολικά έχει 15 τραπέζια σίγουρα. Δοκιμάσαμε αρκετούς μεζέδες - παίζει σε απλές γεύσεις χωρίς πολλά πολλά, όλα νόστιμα. Καθίσαμε αρκετές ώρες, άρχισαν να μας κερνάνε τσίπουρα μπύρες, να μας φέρνουν κάτι μεζέδες μίξ. Τρομερό βάιμπ, περάσαμε πολύ όμορφα. Το μόνο κακό ήταν ότι καθίσαμε μεσημεράκι και είχε αρκετή ζέστη, αν και το προσπαθούν με μπόλικους ανεμιστήρες.
στο κατάστημα Ο Βορνάς
Καφενείο, Ειρήνης 11, Άνω Σύρος, Σύρος, Ν. Κυκλάδων
Η θέα του είναι εξαιρετική, όμως κλείνει το μεσημέρι 14:30 με 19:00 οπότε πάτε για πρωινό καφέ ή ηλιοβασίλεμα. Το φρέντο εσπρέσο τίμιο και φάγαμε νόστιμη αλμυρή κολοκυθόπιτα (μεγάλο κομμάτι 5 ευρώ). Στα καπάκια ήπιαμε κι από ένα τσίπουρο με μεζέ (φέρνει ντοματίνι, γραβιέρα (?), ελιές, κριτσινάκια παντζαριού). Δοκίμασα και μαιντανοσαλάτα, πολύ καλή. Η ιδιοκτησία και η κοπέλα στο σέρβις τρομερά φιλικές και ευχάριστες (όπως όλοι στη Σύρο βέβαια).
στο κατάστημα Το Στεάδι
Ταβέρνα, Σα Μιχάλη, Σύρος, Ν. Κυκλάδων
Εντάξει, άλλη φάση. Είναι ένα παλιό παραδοσιακό στεάδι/στεγάδι, δηλαδή ένα ημιυπαίθριο χωλ σπιτιού, που έγινε καφενείο. Η αισθητική του είναι εξαιρετική: από την τρομερή τοποθεσία πάνω στο βουνό και την καλόγουστη διακόσμηση μέχρι το κούλ σέρβις και τον κατάλογο των 8 πιάτων. Δεν κάνει κρατήσεις, πας και περιμένεις στο εκκλησάκι εκεί δίπλα (σου προσφέρουν κατευθείαν νερό και μπορείς να παραγγείλεις μπύρες) - δεν γνωρίζω αν αυτό είναι βασανιστικό ή όχι γιατί καθίσαμε κατευθείαν, αλλά παρατήρησα ότι όλοι περίμεναν όντως. Στα του φαγητού, οι μεζέδες ήταν νόστιμοι και οι τιμές πολύ καλές. Συνολικά, είναι εμπειρία.
στο κατάστημα crusta
Λοιπά, Δρυοπίδα, Κύθνος, Ν. Κυκλάδων
Όλοι στην Δρυοπίδα περπατάνε με ένα άσπρο χάρτινο μπολ με λουκουμάδες στο χέρι, οπότε έπρεπε να δοκιμάσουμε κι εμείς. Προσωπικά δεν τρελάθηκα με τους λουκουμάδες, όμως το παγωτό φιστίκι ήταν πολύ καλό.
Δυστυχώς δεν είχα καταλάβει ότι είναι ψητοπωλείο πριν καθίσουμε. Ο καταλόγος περιορίζεται κυρίως σε κρέατα, ενώ τα ορεκτικά/σαλάτες ήταν περιορισμένα. Εμείς δεν κινηθήκαμε σε κρέας, οπότε δεν πήγε καλά. Μάλιστα δοκιμάσαμε εδώ σφουγγάτο (τυροκροκέτες Κύθνου) και είμαι σίγουρη ότι ήταν κατεψυγμένες. Πάντως είχε καλές τιμές.
Μπορεί η Κύθνος να μην έχει καφενεία γενικά, αλλά το συγκεκριμένο είναι φάση "ένα και καλό". Όταν είδα τον κατάλογο μου τσίνησε λίγο το "ντομάτα 6 ευρώ", αλλά τελικά η πολύ καλή ντομάτα έρχεται με μπόλικο τυρί γαλένι (γαλομυζήθρα Κρήτης) και πολλά κοτσανάκια κρίταμο. Δοκιμάσαμε σχεδόν όλους τους μεζέδες, όλα ήταν τρομερά προσεγμένα και πεντανόστιμα. Οι τιμές είναι Κύθνου, αλλά δεν ενοχλήθηκε κανείς μας από αυτό. Μου άρεσε πάρα πολύ, για τρελό άραγμα τσίπουρου.
στο κατάστημα παζλ
Φούρνος-Ζαχαροπλαστείο, Μέριχας, Κύθνος, Ν. Κυκλάδων
Δεν θέλω να παραδεχτώ ότι με κέρδισε ο φασεισμός του μαγαζιού, αλλά έπαιζε τα άπαντα stolen mic και tiny jackal δυνάτα - οπότε όλες τις μέρες στο νησί ήπιαμε τον πρωινό μας καφέ εδώ (εξαιρετικό φρέντο εσπρέσσο). Δοκίμασα σπανακόπιτα και γλυκιά κολοκυθόπιτα, πολύ καλές. Το κουλούρι δεν μου άρεσε. Επίσης, δοκιμάσαμε παγωτό και ήταν τελείως αδιάφορο (και ακριβό, 3 ευρώ η μπάλα).
στο κατάστημα Ioulis
Μπουγατσατζίδικο-Τοστάδικο-Κρεπερί, Ιουλίδα, Κέα, Ν. Κυκλάδων
Αν έχετε ήδη φάει την χειρότερη πίτσα έβερ στο Gustosa λίγο παραπάνω και θέλετε να συνεχίσετε με το χειρότερο παγωτό στη ζωή σας - εδώ είστε. Πήρα Lila Pause και είχε γεύση Πονστάν. Επίσης η υφή είχε "κρυσταλλάκια". 3 ευρώ η μπάλα και το πέταξα.
στο κατάστημα Gustosa
Πιτσαρία, Ιουλίδα, Κέα, Ν. Κυκλάδων
Αν το νάιτλαιφ της Ιουλίδας δεν ήταν τόσο νεκρό, ίσως και να μην θυμόμουν πόσο κακή πίτσα ήταν. Απαράδεκτη πίτσα μαργαρίτα, τόσο το ζυμάρι όσο και τα υλικά. 4 ευρώ το κομμάτι χέρι.
στο κατάστημα σβούρα
Γυράδικο, Κορησσία, Κέα, Ν. Κυκλάδων
Παγιδευτήκαμε για λίγη ώρα στο λιμάνι και καθίσαμε εδώ για κάτι γρήγορο. Εγώ έφαγα πίτα με ντοματοκεφτέ (κτψ) - πάντα αποτυχία είναι αυτό, δεν το ρίχνω καν στο μαγαζί. Ο φίλος μου που έφαγε κάτι σε κρέας του άρεσε. Μου άρεσαν πολύ οι πατάτες τηγανητές (πιστεύω χέρι) με φέτα και η αγγουροντομάτα (με εξαιρετική ντομάτα). Τιμές τσιμπημένες, αλλά οι μερίδες στα πιάτα ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωρες.
Επιλέχθηκε από την παρέα λόγω της εξαιρετικής θέας από τα ακριανά τραπεζάκια. Εγώ δοκίμασα διάφορα ορεκτικά/σαλάτες, και ήταν όλα καλά. Δεν ξέρω αν το νησί φημίζεται για την γουρουνοπούλα και το κοντοσούβλι της (υποθέτω πως όχι), αλλά δοκιμάστηκαν από τους κρεατοφάγους της πάρεας και απογοήτευσαν. Μερίδες αρκετά μικρές και τιμές ιδιαίτερα ακριβές (καταλάθος παρήγγειλα 6 ντολμαδάκια γιαλαντζί με των 13,5 ευρώ, ούπς). Το σέρβις φιλικό και γρήγορο. Η μόνη θετική έκπληξη ήταν το χύμα τσίπουρο! Δεν θέλω να αναιρέσω τα προηγούμενα θετικά σχόλια, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να το ξεχωρίσω από την θάλασσα κακού πανάκριβου φαγητού της Τζιάς.
στο κατάστημα Ταβέρνα της Άννας
Ψαροταβέρνα, Οτζιάς, Κέα, Ν. Κυκλάδων
Είχε ξαναδοκιμαστεί από φίλους της παρεάς πέρυσι, αλλά αποδείχθηκε επιεικώς απαράδεκτο φέτος. Δοκιμάστηκε μεγάλο μέρος του καταλόγου από την (μεγάλη) παρέα, και δυστυχώς ήρθαν μόνο μέτρια/κακά πιάτα. Τιμές ακριβές, ειδικά για τόσο κακό φαγητό. Πάντως, το σέρβις φιλικότατο και από θέα βλέπεις το κολπάκι του Οτζιά (έχει ταράτσα πάνω).
στο κατάστημα Christoforos
Ταβέρνα, Ποίσσες, Κέα, Ν. Κυκλάδων
Βρίσκεται έξω από το κάμπινγκ, αλλά δεν σχετίζεται με αυτό (αν κατάλαβα καλά). Προσπαθεί να πουλήσει κάποιο .. ύφος (βλέπε υπότιτλο "sunseteria", κλαίω), αλλά προφανώς αυτό μόνο σε βλαχομπαρόκ καταλήγει. Εγώ δοκίμασα ελάχιστα πιάτα (ντάκος με κοπανιστή τζιώτικη, κολοκυθοκεφτέδες με χαλούμι μέσα, σαρμαδάκια) και ήταν όλα κάτω του μετρίου. Οι τιμές πολύ ακριβές για αυτό που προσφέρει. Πάντως έχει τσίπουρο Αγιονέρι 200μλ 13 ευρώ, τιμήθηκε δεόντως.
στο κατάστημα Σίμος
Μαγειρείο, Κορησσία, Κέα, Ν. Κυκλάδων
Μαγειρευτάδικο κοντά στο λιμάνι της Τζιάς. Έχει αρκετά τραπεζάκια να καθίσεις, αλλά παίζει κυρίως take away. Στην ούτε μία ώρα που καθίσαμε να φάμε θεωρώ ότι πέρασε όλη η Τζιά απ' το μαγαζί. Πάντως εγώ δεν κατάλαβα τον λόγο που είχε τόση κίνηση, αφού βρήκα το φαγητό μέτριο (όλα ανάλατα). Δοκίμασα γίγαντες φούρνου, μπριάμ, ιμάμ μπαϊλντί, και αγγουροντομάτα. Οι χορτοφαγικές μερίδες είναι στα 7,5 ευρώ. Προσφέρει και μερίδες μισό μισό (εκτός από όσα φαγητά είναι σε κομμάτια).
στο κατάστημα zemé
Μεζεδοπωλείο, Ολύμπου 1, Θεσσαλονίκη, Ν. Θεσσαλονίκης
Είχαμε προσπαθήσει να καθίσουμε ξανά αλλά δεν είχε άδειο τραπέζι, και απ' ότι φαίνεται θέλει κράτηση. Εγώ κράτηση για να πιω τσίπουρο αρνούμαι να κάνω, οπότε πήγαμε απλώς στο άνοιγμα του μαγαζιού και βρήκαμε να καθίσουμε. Δεν πολύ θυμάμαι τι φάγαμε, αλλά ήταν όλα οκέι χωρίς εκπλήξεις (θετικές ή αρνητικές). Οι μερίδες είναι μικρές αλλά είναι μια χαρά για τις τιμές. Κυριακή μεσημέρι Μάη ο ηλιακός μέσος όρος ήταν 40 πλας, ενώ στο Φοίνιξ παραδίπλα ήταν 30 πλην. Νομίζω η πλατεία έχει διαχωριστεί. Συνολικά μου άρεσε, αλλά δεν ξεχώρισε με κάποιο τρόπο.
στο κατάστημα Μπούρου Μπούρου
Καφενείο, Κορινθίων 14, Κέρκυρα, Ν. Κέρκυρας
@dokimastis αχ μήπως δημιούργησα παρανόηση για το μέγεθος του μεζέ, μιας και το "μεγάλο πιάτο" αφορούσε 3 άτομα και 200μλ τσίπουρο. Επίσης η ποικιλία στους μεζέδες λογικά προήλθε επειδή θα ήπιαμε σίγουρα 4-5 διακοσάρια.
στο κατάστημα Αποθήκη
Μεζεδοπωλείο, Κορινθίων 5, Κέρκυρα, Ν. Κέρκυρας
Βάλαμε πλώρη για Μπουρού Μπούρου αλλά τελικά ήταν κλειστό λόγω διακοπών, οπότε καθίσαμε τυχαία εδώ. Το φαγητό ήταν ψιλό απογοήτευση, από τις πατάτες τηγανητές μέχρι τη φάβα. Υποθέτω ότι απευθύνεται στους φοιτητές, και δυστυχώς δεν έχω καταλάβει πως να διαχωρίζω τα χαλαρά νεανικά μαγαζιά από τα φοιτητομάγαζα σε αυτό το νησί.
Όσο καθόμασταν, λέει ο ένας σερβιτόρος στον άλλον "Έλληνες είναι" για να μας φέρει μενού στα ελληνικά. Ό,τι είναι τόσο τουριστικό το κέντρο της Θεσσαλονίκης; Μου έκανε εντύπωση, αλλά μάλλον έχω χάσει επαφή γιατί δεν κάθομαι για φαγητό κάτω από την Εγνατία. Στο φαγητό, εγώ δοκίμασα από διάφορα ορεκτικά και σαλάτες, και ήταν όλα κομπλέ. Δεν θυμάμαι κάποιο πιάτο να απογοήτευσε. Οι υπόλοιποι παρήγγειλαν διάφορα μικρά ψάρια και θαλασσινά, και έμειναν εξίσου ευχαριστημένοι. Από τιμές επίσης κομπλέ. Δεν νομίζω να καθόμουν ξανά, αλλά δεν κλαις και τα λεφτά σου σε καμία περίπτωση. Ειδικά αν στοχεύει σε τουρίστες, τους προσφέρει κάτι πολύ τίμιο.