Εικόνες (947)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Κοσμοσυρροή σε ματς βορείων
Πρόσοψη (τέλη Ιουλίου 2026)
Κοτόπιτα (με μπεσαμέλ, οκ φύλλο, πλούσια γέμιση, μια χαρά)
Πρόστυχα λάδια και υγρασίες...(ολόσωστο, στα 3,80€)
Κατοσταράκι (στα 3,5€, ευκολόπιοτο) με μεζέ (στα 3€, καλός και φροντισμένος)
Sunday roast (αρνί καλό, λαχανικά μια χαρά, gravy γευστικό, αλλά συνολικά απλώς οκ)
Double cheese (στη συνομοταξία mac, μια χαρά)
Άποψη έξω, τσίπουρου, μεζέ
Πιτόγυρο (ευχάριστος γύρος, το απ' όλα με καρότο, στα 4,5€)
Οι επιτραπέζιοι συνδαιτημόνες
Κοιλιά χονδροκομμένη (απλώς οκ, στα 9,80€)
Τεμάχια (σουβλάκι μια χαρά, μπιφτέκι όχι κάτι ιδιαίτερο)
Ενδεικτικό Μεγέθους Τυλιχτού (ΕΜΤ), στα 4€)
Τραβηχτή Μάνης με κεμπάπ (ένα τεμάχιο με πίτα και κεφαλοτύρι, στα 4,90€, +0,60 οι πατάτες, το κεμπάπ γευστικό)
Τραβηχτή Μάνης με κεμπάπ (ένα τεμάχιο με πίτα και κεφαλοτύρι, στα 4,90€, +0,60 οι πατάτες, το κεμπάπ γευστικό)
Τυροπυτάρι με μέλι και σουσάμι (τυπικό, οκ)
Margherita (μια χαρά, πολύ καλή η βάση της σάλτσας)
Pepperoni (γευστική, η ζύμη καλή, αλλά όχι τρέλα με τις φουσκαλίτσες. Άρρωστο chilly oil στα ανατολικά)
Μπουράτα (δροσιστική, οκ, αλλά κάπως απλή...απλή)
Full του τηγανιού (πατάτα καλή, κολοκυθοκεφτές πολύ καλός, κεφτεδάκια οκ, καλαμαράκια μέτρια)
Σαγανάκι (μας το ετοίμασε μετά τις 3μμ😎)
Λίγο αγγουράκι, και στο βάθος κεφτεδάκι & ταραμοκεφτεδάκι (μια χαρά)
Γύρος χοιρινό (πάρα πολύ καλός)
Και το κοτόπουλο (μια χαρά, έρωτας τα στραγγίσματα όπου βουτάν τις πιτούλες πριν τις ψήσουν)
Biryani (αρκετά νόστιμο) και σάλτσο-μπάμιες για τη βούτα (αρκετά "ελληνική" γεύση μπάμιας)
Έκλεισε; Μεταφέρεται; Ελπίζω το δεύτερο, καθώς όλη τη χειμερινή σεζόν ήταν στο πρόγραμμα και διαρκώς αναβαλλόταν για το μέλλον.
Στις σούβλες είχε πρόβατο, ζυγούρι, κοτόπουλο, ενώ βάζει και γύρο (που γυρίζει).
Όλα σε πολύ καλό και χορταστικό επίπεδο. Τιμές προς χαμηλές.
Άρεσε και την προτείνω.
Ο εξωτερικός χώρος του ντεκ συμπαθητικός. Βρίσκεται σε ωραίο σημείο στο Μικρολίμανο, που κάνει εύκολο να ξεχάσεις ότι η τρέλα είναι μόλις κάποια τετράγωνα μακριά σου.
Πήγαμε με τα πιάτα από την καρτέλα. Το μενού γευσιγνωσίας (φιξαρισμένο, 9 πιάτων) ήταν εκεί, με κόστος στα 135 ευρώ/άτομο.
Γενικά, φάγαμε οκ, σημειακά προς το καλά -χωρίς να ενθουσιαστούμε όμως με κάτι.
Αν κάτι ξεχώρισε ήταν τα ωμά του (γαρίδα σεβίτσε, καρπάτσιο λαβράκι), τα οποία είχαν φρεκάδα, γεύση και τσαχπινιά.
Το μενού με τα κυρίως βρέθηκε σχετικά άνευρο και περιορισμένο, ενώ σε ένα γενικότερο σχόλιο, για ποιον λόγο στο συγκεκριμένο εστιατόριο να βρίσκουν θέση στο menu κατεψυγμένα & εκτός εποχής υλικά. Η τουριστοναυαρχίδα ίσως έχει μία απάντηση κι εδώ να μάς δώσει.
Το σέρβις ήταν βοηθητικό, άμεσο, φιλικά ευγενικό.
Με μία φιάλη κρασί και νορμάλ γεύμα 2 ατόμων, κόστισε κάτι περισσότερο από 200 ευρώ. Δεν απογοήτευσε, αλλά ομολογώ πως υπήρχαν προσδοκίες για περισσότερα, όχι τόσο σε τεχνικές όσο σε γεύση (που υπήρχε, αλλά δεν ξεχώριζε).
Βρίσκεται κοντά στην αγορά/πεζόδρομο του East Croydon, οπότε βολεύει ένα πέρασμα για μπύρα και τσιμ-τσιμ, στην φοβερά απίθανη περίπτωση που βρεθείτε σε αυτή την περιοχή του Λονδίνου.
Κλασσική ιρλανδική pub, που αν και δε θα βρεις μπάρες ποτισμένες με μπύρα, μαζεύει τις αγγλόφατσες που θες να δεις σε ένα τέτοιο μέρος. Τηλεοράσεις παίζουν ό,
Για φαγητό έχει διαφορά, από τα πιο συμβατικά, όπως burgers και fish n chips, έως πίτες και ψητά (χοιρινό, αρνί, κοτόπουλο). Το αρνί που πήραμε ήταν νόστιμο ως κρέας, αλλά το πιάτο σε γενικές γραμμές απλώς οκ.
Ωραίο περιβάλλον, θα ήταν ωραία πιστεύω να βρεθείς σε ώρα και μέρα φίλαθλων συναθροίσεων.
Αλανιάρης και τσαχπίνης, η πατάτα σοβαρή, μόνο η πίτα ήταν της γνωστής αλάδωτης σχολής. Συμπαθής για πέρασμα, αλλά ο ναός είναι λίγο πιο κάτω.
Τσίπουρο χύμα ok, το ποτήρι στα 2,
Αρκετός κόσμος για πακέτο, πολλοί τιμούν και την πλαστική καρέκλα του dine in. Η εξυπηρέτηση σβέλτη από πολυπληθές προσωπικό.
Έχει σουβλάκια, δηλαδή αυτό που κανείς θα ονόμαζε αυθαιρέτως τυπικό αθηναϊκό καλαμάκιο,
ένα μπιφτέκι επίπεδης διαμόρφωσης, γευστικώς ημιαδιάφορο,
και γύρο χοιρινό, που ήταν οκ, του νότιου μ.
Η πίτα -λαδωμένη, μετά από ερώτησή τους- πρέπει να είναι απ' τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει (ever). Κατ' επέκταση το πιτόγυρο γίνεται εθιστικό.
Άρεσε και προτείνεται για όλο το προσφερόμενο πακέτο.
Αναφέρει πως υπάρχει από το 1980.
Έχει κρεατικά σε τεμάχια και μερίδες, που τα σερβίρει με τραβηχτές πίτες Μάνης, πάνω -και όχι μέσα- σε τηγανόψωμο δηλαδή.
Σε γενικές γραμμές οκ, αν και δε μπορώ να σκεφτώ τρόπο που μπορεί με αυτη τη προσέγγιση να κάνει μακρόπνοο γκελ.
Συμπαθητικό τηγάνι, όπου ό,
Ξεχώρισαν οι κολοκυθοκεφτέδες του, που ήταν νόστιμοι και αφράτοι.
Τιμες νορμάλ, πέριξ του 20ευρου με ελαφρύ ποτό.
Δεν αξίζει να τραβηχθείτε από μακριά, αλλά αν βρεθείτε στην περιοχή, δε θα δυσαρεστήσει.
Το δουλεύει η κυρία Ντίνα, ιδιοκτήτρια 42 χρόνια τώρα, συχνά με τη βοήθεια της κόρη της.
Τσίπουρο έχει μόνο εμφιαλωμένο Τσιλιλή, ούζο όμως έχει και χύμα.
Ο μεζές λιτός και φροντισμένος.
Κλίμα ωραίο, που σίγουρα σου βάζει στο μυαλό να ξαναπάς.
Το κοντοσούβλι, για άλλους «κεμπάπ», κοτόπουλο και αρνί οκ, χωρίς όμως ιδιαίτερες συγκινήσεις. Η προβατίνα έμεινε στο περίμενε για επόμενη φορά..
Τα απογύρω μια χαρά, και ιδιαίτερα οι πιπεριές τηγάνι που ήταν μούρλια.
Σε χαλαρότερο vibe, πιστεύω, θα το απολαύσει κανείς περισσότερο.
Σέρβις άμεσο και ευγενικό, τιμές σχετικά προς τα πάνω, νερό βρύσης χωρίς ερώτηση, γλυκό γιοκ.
Μια χαρά ο γύρος κοτόπουλο, το ίδιο και το χειροποίητο όπως δηλώνουν μπιφτέκι.
Η πίτα σωστή, λαδωμένη όπως και όσο πρέπει, τα παρελκόμενα με ουσία.
Δεν έχει να καθίσεις, ούτε μέσα ούτε έξω.
Αξίζει προσοχής.
Δυστυχώς, είχε μόνο κοτόπουλο, που ήταν ωραίο και συγκριτικά καλύτερο από ένα άλλο που δοκιμάσαμε. Γενικά παντού έβλεπες να γυρίζει μόνο κοτόπουλο. Στα ~6€.
Όχι ανιαρό πιτογυράκι, αλλά σχεδόν βέβαια θα ξεχαστεί γρήγορα.
Κρατάμε την λαδωμένη καλή πίτα, όχι όμως και το αλμυρό αποτέλεσμα.
Μόνο σε περίπτωση ανάγκης.
Ήταν το μόνο φως μαγαζιού που έκαιγε ακόμα στον δρόμο... σαν γλυκιά θαλπωρή που καρτερεί.
Ένα μπιφτεκάκι λουσμένο, τυλιγμένο νοστιμιά, πώς να μην αγκαλιάσει και σένα;
Η αναμονή στις πλαστικές καρέκλες έξω, νύχτωσε καλοκαίρι κάπου στην Καλλιθέα.
Το μέσα είναι μικρό και παλιακό, με κάποιες πιο σύγχρονες νότες.
Στα τραπέζια αναμενόμενα θα βρεις μίξεις παλιάς και νέας πανίδας της ευρύτερης περιοχής, που το κρατούν (για την ώρα τουλάχιστον) ενδιαφέρον.
Τσίπουρο μια χαρά, που έρχεται με μεζέ αν το ζητήσεις. Λίγα από γύρω, όπως αρμόζει, άχαστα τα κεφτεδάκια.
Ωραία επίσης είναι τα τεμάχια (σουβλάκια, πανσέτα, λιγότερο ίσως το μπιφτέκι το οποίο έρχεται υπό μορφή sudjukaki).
Δεν αξίζει να τραβηχτείς, αλλά αν μένεις στην περιοχή, it delivers.
Ο γύρος ήταν οκ (όπως λέει ο kompomop, λείπει τσαχπινιά), πίτα λαδωμένη check, ντομάτα ζωηρή που είναι must plus σε αυτό το είδος πιτόγυρου, αλλά εδώ ξεχωρίζει η σάλτσα που είναι αρκετά δυνατή. Στα 3€.
Έτσι αναπάντεχα λοιπόν ήρθε ψωμάκι ψημένο στα κάρβουνα, μεγάλο ακόμα και για δεδομένα βορρά, στο οποίο βάζει ό,
Κάθε μερα (δηλώνει πως) έχει πατσά και γίδα (ζητούμενο η συνέπεια). Μαλλακτική ομολογουμένως η δεύτερη για τον ξαφνικό χειμώνα, σερβιρισμένη σε γαβάθα, στα 10€.
Το τσίπουρο ευκολόπιοτο, με των 2.
Φιλικό περιβάλλον, φαίνεται να έχει το κοινό του.
Κάποια στιγμή θα περάσω εκ νέου για επέκταση της μελέτης.
Ζόρικο καφενείο, με λίγα πράγματα σε σχετικά βαρύ τηγάνι, η χρήση του οποίου έχει πλημμυρίσει κάθε τετραγωνικό εκατοστό του χώρου. Το έξω -αυστηρά, για χάρη βιωσιμότητας- είναι στην περαντζάδα του δρόμου, και έχει χάζι. Το τσίπουρο οκ, στο 1,
Όνομα ιδιοκτησίας: Θ. Κουρής Θ. Λεβέντης Ο.
Στα 2,
Ο μεζές ήταν οκ, συμπαθητικός για από δίπλα, το τσίπουρο ευχάριστο. Προς το βράδυ μαζεύει κάποιον κόσμο.
~Carpe diem~
Η αναμονή για τον γύρο, που γίνεται εκείνη την ώρα, ήταν 20-25 λεπτά. Μασίφ, κρεατένιος, χαμηλά στο αλάτι, κυρίως πιπέρι. Πάρα πολύ καλός, αν είστε αυτής της φιλοσοφίας, μου θύμισε αρκετά του express.
Το χοιρινό σουβλάκι, που ετοιμάζεται σαφώς γρηγορότερα, πολύ καλό, επίσης.
Πατάτες το «απ' όλα» δεν είχε, τα συμπαρασυρόμενα ήταν μια χαρά, και η πίτα όπως πρέπει.
Στα 4 ευρώ το τυλιχτό (Απρίλιος '
Ωραίο γυράδικο σε όλα του, που αξίζει τη λελογισμένη αναμονή.
Θετική ανταπόκριση, παρά την εισβολή ξενικού είδους σε zone καθημερινών συνηθειών και αθηναϊκών καταβολών.
Ο μεζές μια χαρά, το τσίπουρο δυνατό, όπως λέμε τούρμπο δηλαδή. Μαζί, στα 4€.
Όχι ότι έχει και ιδιαίτερη σημασία μιας και το χόρτασμα ξεφεύγει από τα στενά όρια του φαγητού, ο μεζές βρέθηκε να είναι οκ, το τσίπουρο ευκολόπιοτο. Τα από γύρω, καφενειακώς μια χαρά.
Προς ιστορική καταγραφή, αποτελούσε στέκι του Βασίλη Καρρά, κάτι που μάλλον δεν είναι και ιδιαίτερα εύκολο να σου ξεφύγει.
Για το μέσα αυστηρά, θα επέστρεφα.
Ωστόσο, έχει δύσκολη τουαλέτα.
Εδώ όλα κυλάνε ράθυμα, κι ο γύρος είναι της υπομονής.
Τρία-τέσσερα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, για να κάτσεις να πιεις μια παγωμένη μπύρα, ενώ γύρω εξελίσσεται χορευτικά η τελετουργία της καθημερινότητας.
Ο γύρος χειροποίητος, απλός και νόστιμος, το μπιφτέκι και τα σουβλάκια το ίδιο. Η πίτα λαδωμένη, όπως πρέπει.
Οι σούβλες δεν πρέπει να ισχύουν, λόγω απουσίας υποδομής, εκτός κι αν μπαίνουν έκτακτα.
Εντάσσεται και αυτό στα γυράδικα που θέλουμε κι έχουμε ανάγκη.
Σοβαρό πρόβειο παϊδάκι (στα 23€/kg), πολύ καλό μπιφτέκι, και γενικά όλα ήταν σε βουκολικά καλό επίπεδο. Οι τιμές χαμηλές, όπως λέμε στο εικοσάρικο με ποτό.
Αν και η επίσκεψη έγινε ημέρα Σάββατο, που ήταν γεμάτη κόσμο μέσα κι έξω, όλα κύλησαν ομαλά σε χρόνους και εξυπηρέτηση.
Για το παϊδάκι, λοιπόν, αξίζει να είναι στα υπόψη.
Όλα όσα πήραμε ήταν μια χαρά και φρέσκα, εκτός απ' τα τηγανιτά κολοκυθάκια που ήταν στεναχωρημένα.
Ξεχώρισαν η γαρίδα στη σχάρα και τα μύδια αχνιστά. Για τις τιμές όπως τα λέει ο συνάδελφος Panos, υπάρχει κι αυτή η τηλεόραση.
Για να καθίσεις έξω ένα ηλιόλουστο μεσημέρι ΣΚ —μιας και το μέσα είναι διεκπεραιωτικά αδιάφορο, προσφέρεται.
Γευστικά είναι πιο κάτω από την Ήπειρο, για να μιλήσω για έναν συμπαθή των Αθηνών, και μερίδα μικρότερη, με κόστος στα 8€. Γενικώς, όμως, ήταν οκ.
Αν το βρίσκαμε και μεταμεσονυκτίως ανοιχτό, θα ήταν μία ευτυχής κατάληξη εξόδου.
Της Ταψάκειας Σχολής, αρκετά καλή –οι fan του είδους, πιστεύω, θα εκτιμήσουν. Έρχεται σε 6, 8 και 12 κομμάτια.
Το κλαμπ, επίσης, μια χαρά, έβγαζε κι αυτό φροντίδα.
Την τρέχει ο κύριος Χρήστος, που είναι άνθρωπος συμπαθέστατος. Πολύ μας αρέσουν αυτά τα μαγαζιά.
Μπριζόλα χοιρινή σοβαρή, κοτόπουλο παϊδάκι μια χαρά (οι πατάτες που τα συνόδευαν πάρα πολύ άλλες), οι λεμονάτες αγκινάρες εξαιρετικές.
Στην κουζίνα είναι η Μαρία και στο ψήσιμο ο Βαγγέλης, ζευγάρι, συμπαθέστατοι. Τα παιδιά (τους?) στο σέρβις ευγενικά και εξυπηρετικά.
Στο τέλος γλυκάκι και τα κλασσικά κεράσματα, οι τιμές προς το χαμηλές.
Αν βρεθείτε στην περιοχή, μια στάση αξίζει να την αναλογιστείτε.
Ξέχειλο ποτήρι κρασί στα 2 ευρώ, καλό, και έρχομαι να δηλώσω fan της προσέγγισης κρασοποσία μετά τσίμπινγκ, για την οποία και θα επέστρεφα.
Ωραίος, ζεστός χώρος. Το προσωπικό ευγενικό, μερικώς ελλιπές όμως, ανά φάσεις, για γεμάτο μαγαζί.
Time window 2,
Ωράριο: 19:
Το πιτόγυρο που ρίχνει οπαδικές γέφυρες.
Ωραίο & χαλαρό περιβάλλον, οι θαμώνες κοινό προς το νεανικό.
Οι μεζέδες, σε κρέας και ψάρι, είναι της υπομονής, με άλλους να αρέσουν περισσότερο και άλλους λιγότερο (εντοπίστηκε συμπαθητικό πρόβατο, ας σημειωθεί), το χύμα τσίπουρο καλό, με το πρόσημο που μένει τελικά ύστερα από 2-3 επισκέψεις να είναι συνολικά θετικό.
Για χαλαρό φαγητό, με ηλιόλουστο άραγμα, είναι στα υπόψη.
Όχι πολύ εστιατορικό, όχι κάτι σε ταβέρνα, μεσημερο-απόγευμα καθημερινής, 10-15 άτομα.
Τα μακαρόνια φούρνου (για το extra) ήρθαν αναπάντεχα καλοβρασμένα, κι εδώ αρκετή ποσότητα περιφερειακών υλικών.
Έχει και δικό του delivery, εκτός εφαρμογών (που ήρθε αρκετά σύντομα, παρότι Σάββατο).
Οι τιμές έχουν πλέον διαμορφωθεί στα 2,
Βρεθήκαμε εκεί Φλεβάρη του '
Η γέμιση με τον κιμά εξαιρετική (κάπως υγρή, έντονα καρυκευμένη). Το τυρί συμπαθητικό.
Το φύλλο χωριάτικο, εύθρυπτο, που αν και το νιώθεις να το '
Για κιμά και κάτι ακόμη έξτρα, θα περάσω ξανά.
Να σημειωθεί πως οι ουρές τέτοια εποχή το απόγευμα είναι εξανεμισμένες, οπότε υπό τέτοια συνθήκη και τέτοια τιμή, ένα περαστικό κεμπάπ σε πίτα, αξίζει τη δική του στάση.
Γενικά, συμφωνώ με το σχόλιο περί απλού και κατανοητού ελληνικού φαγητού –γεύση, δηλαδή, για τις περισσότερες γνωστή και, ταυτόχρονα, πολλαπλασιαστικά δοσμένη.
Ταραμάς δυνατός
Μύδια αχνιστά σε ωραίο ζουμί
Μπρόκολο ψητό μια χαρά
Ζυμαρικά με ζωμό καραβίδας καλά (αν και με 20€ θα περίμενες να έρθει και η καραβίδα στο πιάτο)
Εξαιρετικό φρικασέ μπακαλιάρος
Γαλατόπιτα με παγωτό καλή
Οι λαχανοντολμάδες μόνο δε βρέθηκαν - πλην φοβερού αυγολέμενου - ιδιαίτερα επιτυχημένοι
Με σχετικά αρκετό φαγητό/ποτό (κρασί+ποτά), περί τα 70€/άτομο.
Η εξυπηρέτηση ήταν κατατοπιστική, ευγενική και ταυτόχρονα casual. Αξίζει μπράβο στα παιδιά!
Συνολικά, φάγαμε πάρα πολύ καλά.
Παρα το κόστος που το κρατά σε καθεστώς άτακτης επιθυμίας, προτείνεται.
Περισσότερη τσαχπινιά εδώ (στα 3,
Ωραία μπάλα στα τηγάνια του. Γαρίδα, καλαμαράκι, γαύρος καλά. (και τα μόνα που προλάβαμε)
Δύναται να βγάλει μεζέ, που είναι λίγο απ' όλα (βλ. φωτό). Τσίπουρα έχει μόνο εμφιαλωμένα, χύμα έχει ρακή.
Σέρβις φιλικό, παρά τον μικρό, αλλά ήπιας έντασης, χαμό. Τιμές χαμηλές.
Άρεσε.
Φαγητό όχι κάτι ιδιαίτερο, αλλά ευχάριστο, και η πλατεία έχει την ομορφιά της.
Το συκώτι καλό, όπως και τα μπιφτέκια. Η ρακή μια χαρά.
Αν έμενα στην περιοχή, θα μπορούσα να ξαναπάω.
Όπως σημειώνουν οι συνάδελφοι, έρχεται χωρίς κόκκινο, ενώ δεν προηγείται η τελετουργική ερώτηση για το πώς να κοπεί.
Στο τραπέζι βρίσκουμε αλάτι, πιπέρι, ξύδι με ολόκληρα σκόρδα εντός, αλλά και ξύδι σκέτο.
Στα 8,
Σε τελευταία τηλ. παραγγελία, λοιπόν, ήρθε απόδειξη με κόστος φαγητού ΚΑΙ κόστος υπηρεσίας delivery 0,
Παίρνω συχνά από '
Αυτό που μας άρεσε περισσότερο ήταν το λαβράκι στη σχάρα, μετρίου μεγέθους, που ήρθε ιδανικά ψημένο.
Στο τέλος μας έφεραν παγωτό, ο ιδιοκτήτης φιλικός. Τιμές αναμενόμενες για το μέρος.
Αν ζούσα στην περιοχή, θα μπορούσε να ενταχθεί σε σαββατιάτικο κύκλο εργασιών με σχετική άνεση.
Όλα όσα πήραμε ήταν πολύ καλά. Ξεχώρισαν ο ταραμάς και το απάκι μυλοκόπι από ορεκτικά, το αχνιστό χελιδονόψαρο (καταπληκτικό ζουμί) από τα ζεστά.
Ευγενικά παιδιά σε κουζίνα και σέρβις, δείχναν ενδιαφέρον για το πώς μάς φάνηκαν τα πιάτα. Επίσης, ευχάριστα περίεργη η μουσική που έπαιζε, καθώς πετύχαμε ένα πέρασμα από σημαντικό κομμάτι της ελληνικής punk σκηνής.
Έμειναν πολύ θετικές εντυπώσεις. Θα ξαναπήγαινα με χαρά (και για νέες δοκιμές).
Για την καταγραφή, έφαγα πριν λίγες ημέρες (Δεκ. '
Σουφλέ αλλαντικών είναι must, όταν μόλις έχει βγει. Η μερίδα μου φάνηκε μεγαλύτερη απότι παλιότερα. Η πίτσα, επίσης, παραμένει συμπαθητική.
Για τις θύμησες, αξίζει.
Τα ορεκτικά μάς άρεσαν αρκετά:
Πολιτική πάρα πολλή καλή
Καυτερή δυνατή
Πατάτες πολύ καλές
Χόρτα μια χαρά
Τυροκαυτερή, να τσιμπάει λίγο
Στα κυρίως η εντύπωση δεν ήταν ανάλογη:
Κουτσομούρες παρατηγανισμένες, όπως και ο γαύρος
Γαριδομακαρονάδα αδιάφορη, έλειπαν γεύση και εντάσεις
Κεμπαπάκια οκ (τα κλασσικά κτψ)
Το κρασί (χύμα λευκό ξηρό) ευχάριστο.
Το προσωπικό πολυπληθές, η εξυπηρέτηση αρκετά γρήγορη.
Συνολικά κρατάμε την καλή μπάλα στα ορεκτικά.
Μπουγατσοτιμολογιακά (Γενάρης '
Σε κάποια φάση βγήκε και απολαυστική πίτσα, την οποία έχω χρόνια να πάρω.
Προσωπικό ευγενικό. Διαχρονική αξία για τη γειτονιά.