Πληροφορίες
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Μέλος από 13/05/2020
Περισσότερα στοιχεία προσεχώς :-)
Εικόνες (992)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Ο γύρος και ο γάτος στο απέναντι πάρκο (εθιστικός ο μεν, φιλικός ο δε)
Κιμάς (έντονος κιμάς, λιπαρό αποτέλεσμα, ανάμικτα συναισθήματα)
Πιροσκί με γύρο κοτόπουλο (καλό)
Cinnamon roll (αφράτο, πολύ καλό)
Quiche με λαχανικά (κρεμώδης, ισορροπημένη, καλή η βάση της τάρτας.. εξαιρετική)
Μεζές κρύος, σπανακόρυζο και τσίπουρο
Γαρίδες (καλές)
Συναγρίδα (ψημένη ωραία, ζουμερή, πολύ καλή)
Μύδια αχνιστά (συμπαθητικό ζουμί, μύδι μπορούσε και καλύτερα)
Πατάτες (μια χαρά)
Αχινοσαλάτα (στα 18 ευρώ η ποσότητα που φαίνεται, τρυφερή και με νοστιμιά)
Ταραμάς (πολύ καλός)
Κακαβιά (εξαιρετική)
Εξωτερικά
Πίτα με κρέμα (καταχρηστικά τη ζητάς "
Γαριδομακαρονάδα έξι ατόμων (ωραίο το ζυμαρικό, συνολικά οκ)
Το πριν από ένα νόστιμο μετά
Σκάροι και μελανούρια (νόστιμα, εξαιρετικό ψήσιμο)
Άποψη
Μπυρομεζές (μακαρόνια με καβουρόψυχα, λαδοτύρι)
Ουζομεζές (παστό, κρίταμο, λαδοτυρι, βολβοί), στο βάθος σκάρος ψητός (εξαιρετικός)
Γεμιστά (νόστιμα)
Καλαμάρι τηγάνι
Μένουλες τηγάνι
Clockwise: Ιμάμ (εξαιρετικό), Χταπόδι με κρίταμο και βολβούς (μια χαρά), Χωριάτικη, Μπιφτέκι (οκ), Αμπελοφάσουλα (καλά), Φάβα πράσινη (συμπαθητική)
Μορταδέλα και στο βάθος με τρούφα (η πρώτη άρεσε περισσότερο, ευχάριστες συνολικά)
Μπουράτα (ως ορεκτικό, ευχάριστο)
Special (μια χαρά κι αυτή, ολντσκουλιά το μανιτάρι κονσέρβα)
Valentino (μια χαρά για το στυλ της, ωραία κρούστα λόγω ταψιού)
Κολοκύθια γεμιστά με κιμά, ξυνόχοντρο και σάλτσα γιαουρτιού (πολύ καλά)
Πεσκανδρίτσα αχνιστή (παρά πολύ καλή)
Μελιτζάνες με αμύγδαλα ψητά και κεφαλοτύρι (πολύ καλές)
Σχόλια (695)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Η πίτα εξαιρετική (ίσως εδώ να είναι η καλύτερη so far, σόρρυ Πίνης), τα ζαρζαβατικά προσεγμένα και αλατισμένα, οι αλοιφές (τζατζίκι και μάγιο) μια χαρά. Ένα πιτόγυρο, σα να λέμε, στα όρια του εθιστικού.
Ακόμη έχει μπιφτέκι (καλό), σουβλάκι χοιρινό (οκ) και κοτόπουλο (πρόσεχα).
Τα σάντουϊτς στα 2,
Ανήκει στα πολύ καλά.
Η εκδοχή σε ταψάκι θυμίζει μικρομεσαία βιοτεχνία, δεν ξέρω μπορεί να τις ετοιμάζουν και οι ίδιοι (στον ανοιχτό εσωτερικό ημιώροφο φαίνεται να παρασκευάζονται διάφορα).
Δοκιμή μιας με κιμά και μιας με κολοκύθι (αλμυρή).
Ο κιμάς έντονος, προς το γλυκός, με αρκετά μπαχαρικά. Όχι αδιάφορος, δεν ξέρω αν τρελάθηκα όμως, κάπως βαρύς.
Η δεύτερη -πιο πολύ προς μία εκδοχή mix πρασινάδων- οκ.
Εύθρυπτο, λαδερό φύλλο, που άφηνε μια όχι απόλυτα ευχάριστη λιπαρότητα.
Τιμές 2,
Το φαγητό συμπαθητικό, όπως λέμε όχι κακή προσπάθεια για μεζεδοπωλείο στην Κυψέλη. Που έχει -και συναντά- τα όριά της, δηλαδή.
Στις μπύρες έχει ένα βαρέλι με το όνομα του μαγαζιού, το οποίο είναι μια χαρά, και το κρατώ. Όπως και την ενοχή της deep fried τυροκαυτερής.
Οι τιμές όμως παραείναι τσιμπημένες και δικαιολογούνται μόνο απ' την τιμή του τετραγωνικού στην περιοχή, για αυτό δε θα σκίσω τη μπίρκεν μου για να ξανακάτσω.
Είναι, μαζί με τη Μούργα, δύο μαγαζιά της συνομοταξίας των εστιατοροταβερνείων που δε βλέπω την ώρα να επιστρέψω.
Ποτέ δε διεκδικεί το απόλυτο (ίσως το εκλέρ να το κάνει, δυστυχώς δεν το βρήκαμε αυτή τη φορά), αλλά τα πιάτα έχουν γεύση, νοιάξιμο και φροντίδα. Δηλαδή τους ακριβώς μισούς λόγους για να καθίσεις γύρω από ένα τραπέζι.
Το προσωπικό παραμένει ευγενέστατο, φιλικό και ενημερωμένο.
Εντυπώσεις καταλόγου 30/08/26: Η λάδενια ήταν εξαιρετική, άρεσε το nigiri παντζαριού με καπνιστό χέλι, το γεμιστό κολοκυθάκι με γάμπαρη, η ανοιχτή κρεατόπιτα και το ιμάμ. Τα ραβιόλι είχαν αδιάφορη γέμιση με λαβράκι, αλλά συμπαθητική σάλτσα θαλασσινών. Πάστα αμυγδάλου ευχάριστη, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο, ειδικά μετά την βασική απουσία στα των γλυκών.
Brunchάδικο σε όλα του, με bowls, αυγά και σολομό.
Τιμές αντίστοιχες φυσικά του μέρους.
Οι κρέμες (τυραμισού, cheesecake) και τα συροπιαστά όποτε δοκιμάσαμε ήταν φρέσκα και ευχάριστα.
Γενικά, έχει έχει καλό επίπεδο.
Σε γενικές γραμμές το φαγητό ήταν οκ. Κεμπάπ κανονικό και προβατίνας, κασερλί, γύρος χορινός. Όχι από αυτά που θα θυμάσαι σίγουρα, αλλά δεν απογοήτευσαν. Ωραία προσθήκη τα ψητά λαχανικά στα πιάτα, οι πίτες συμπαθητικές.
Στα των τιμών περίεργος κλώτσος όμως. Όχι απλώς υψηλές για αυτό που προσφέρει αλλά και γενικά. Οκ, δίνεται η δυνατότητα να πάρεις μισή μερίδα (οι ολόκληρες έχουν τέσσερα τμχ συνολικά), αλλά με 2 τεμάχια, συν πίτα/λαχανικά απογύρω, στα 9 ευρώ, ενώ τα τυλιχτά, πλέον, είναι στο τάληρο plus. Μπύρες απλές, κανονικές πάνω από 5. Κάπου ώπα.
Είχε αρκετούς τουρίστες που μου φάνηκε περίεργο, καθώς πρώτη φορά κατηφόρισα προς τα εκεί, οπότε η προσέγγιση φαίνεται κι από πού προέρχεται.
Αν τα παραπάνω ήταν κάπως καλύτερα, ίσως να προσπερνούσα το ύφος που είναι greek filotimo taverna. Απ' την άλλη, κάποιες συναντήσεις γίνονται για να αποχωριστείς.
Βαθιά γεύση το ζουμί, πηχτό και κολλώδες, τα ψάρια ήταν εξαιρετικά. Πήραμε σκορπίνα, δράκαινα και σαλούβαρδο.
Με τηλ. την ίδια μέρα και ανάλογα την ψαριά, στα κρατάει και τα κάνει κατά πώς θέλετε.
Τιμές στα 40€/kg χονδρικά.
Το μέρος ωραίο, είναι κανά μισάωρο απ' τους Φούρνους.
Αξίζει και προτείνεται.
Όπως και στα περισσότερα μέρη στο νησί, ούζο Φραντζέσκος από τη Σάμο (όχι κάτι ιδιαίτερο).
Χωρίς να είναι κακό, υπάρχουν άλλα μαγαζιά στο νησί που θα δοκίμαζα (ξανά) πρώτα.
Ετοιμάζει 5-6 είδη πιτών, που έχουν την ίδια ζύμη: Ψωμένιο περιφερειακό στεφάνι και ανοιχτό από πάνω. Τα είδη που κάνει είναι τυρόπιτα, χορτόπιτα, μανιταρόπιτα, κιμαδόπιτα, και από γλυκές ροδακινόπιτα και με κρέμα. Έχει και λουκουμάδες.
Ανοίγει κατά τις 8πμ και κατά τις 2μμ ξεπουλάει και κλείνει.
Οι πίτες δεν είναι κάτι ιδιαιίτερο αλλά αξίζει σίγουρα για πρωινό πέρασμα, για φραπέ και small talk στο μπαλκονάκι, για τα μικρά και τα μεγάλα.
Τέτοια εποχή πέριξ του δεκαπενταύγουστου, κατά τις 7-8, γεμίζει. Κρατήσεις δεν κάνει.
Έχει ψάρια (ό,
Μας άρεσε και προτείνεται.
(Πρόταση: Αξίζει να συνδυαστεί με την παραλία του τουρκολιμνιώνα που είναι κανά μισάωρο max περπάτημα από '
Όσα δοκιμάσαμε απ' την κυρίως εκδοχή του ήταν αξιοπρεπέστατα και σίγουρα όχι το προκάτ που ενδεχομένως να περιμένεις για νησί: Γύρος χοιρινός, μπιφτέκι, πανσέτα, σουβλάκι χοιρινό και σουβλάκι κοτόπουλο. Οι πατάτες, οκ, προκάτ, κι η πίτα αναμενόμενα βασική (αλλά όχι κακή).
Το μαγαζί γεμίζει, το σέρβις επιβεβαιώνω πως τα παίζει, αλλά somehow it manages, κάνοντας τα πάντα με πρόθεση και ευγένεια. Μια χαρά για το κάτι-στο-χέρι-πριν-ανηφορίσουμε.
Έχει δύο μικρά decks και ορισμένες ξαπλώστρες στην παραλία που εξυπηρετεί.
Από φαγητό club, μια-δυο σαλάτες, κανένα sandwich, όχι μεγάλη ποικιλία, αλλά τη δουλειά του την κάνει.
Είναι της υπομονής, αλλά εδώ όλα εξελίσσονται στον δικό τους χρόνο.
Έχει ικανοποιητικό wifi (και η παραλία είναι απ' τα λίγα μέρη που έχει σήμα στον οικισμό).
Παρασκευή, καλοκαίρι, οδεύοντας στον βαθύ Αύγουστο, παρόλα αυτά βρέθηκε ανοιχτό.
Πολύ ωραίο χοιρινό σουβλάκι, πολύ ωραίο και το κεμπάπ, που ενώ έχει έντονα μπαχαρικά, ισορροπεί μαεστρικά.
Ο γύρος μασίφ, κρεάτινος, όχι πολύ τσαχπίνης, συμπαθητικός όμως.
Η σάλτσα γευστική, ό,
Ωραίο φαΐ, ωραίο κλίμα για άραγμα, συνολικά αξίζει.
Ο εξωτερικός χώρος χωρίζεται σε ένα υπερυψωμένο "
Το φαγητό μας άρεσε, είναι σε πολύ καλό επίπεδο κι όσα πήραμε είχαν νοστιμιά και νόημα στο πιάτο.
Λίστα κρασιών ενδιαφέρουσα, μιας με αρκετά είναι απ' την ευρύτερη περιοχή των Κυκλάδων και κάποια εξ αυτών υπάρχουν και σε ποτήρι.
Επίσης, για όσες έτσι τους αρέσει, υπάρχουν διάφορες μπύρες από ελληνικές μικροζυθοποιίες.
Το προσωπικό σβέλτο, φιλικό και ευγενικό. Παρά τον χαμό, έδειξε να συνοντίζεται μια χαρά.
Οι τιμές αναμενόμενα και τουριστικά σκαρφαλωμένες, χωρίς όμως να ξεφεύγουν.
Έχει άνετο parking.
Σίγουρα αξίζει μία επίσκεψη, αν και φαντάζομαι ότι σε περίοδο που το τρέξιμο θα '
Καλή μπάλα και στα δύο, όχι μόνο στο προφανές.
Η ρακή του συμπαθητική.
Τα τραπεζάκια επί του δρόμου καταλληλότερα για να μην αποκοπείτε σ' ένα περιβάλλον διεκπεραίωσης του φαγητού.
Ωραίο μέρος με χαλαρό -όπως λέμε χύμα με την καλή έννοια, όχι ήσυχο- βάιμπ, καφενειακής αισθητικής, και περαντζάδα για το χάζι. Γεμίζει σχετικά αργά (αφού όλοι φάνε στα πέριξ, ή έρθουν φαγωμένοι), οπότε το νου για τα σχετικά κουμάντα.
Σημειωτέον, πήραμε κεφτεδάκια κι εδώ, ήταν όμως αρκετά ψωμένια.
Αξίζει για το μικροκλίμα που επικρατεί στο σημείο.
Και για το μπιφτέκι προβατίνας που ήταν, επίσης, πάρα πολύ καλό.
Τα διπλανά τραπέζια καταναλώναν ποσότητες κρέατος, πράγμα που μάλλον σημαίνει πως κάτι κάνει καλά. Εμείς όπως έπρεπε να αφήσουμε χώρο για συνέχεια της περιοδείας στο χωριό.
Σημειώνω και εγώ πως ζαρζαβατικά, κρεάτα, γαλακτοκομικά είναι οικογενειακής προέλευσης και ενασχόλησης.
Κατσικάκι κοκκινιστό πολύ καλό, φασολάκια το ίδιο.
Τιμές λογικές, προς χαμηλές (δεδομένου τι παίζει στο νησί, αλλά και γενικά).
Μας άρεσε.
Έως τις 2μμ έχει και πρωινά, αγγλιστί ... brunch (η λέξη που έχουμε μάθει να φοβομάστε).
Μικρά τραπεζάκια περιμετρικά του πλάτανου που βρίσκεται στη μικρή "
Όσα δοκιμάσαμε "
Τις Παρασκευές αυτή την περίοδο έχει "
Όσα δοκιμάσαμε ήταν από αρκετά οκ έως καλά. Το ευχαριστηθήκαμε: φαγητό, μέρος, εποχή για όλα αυτά να συμβαίνουν κάπου στην πρωτεύουσα.
Έχει ούζα σοβαρά, και δη το Πιτσιλαδής που δεν το βρίσκουμε συχνά έξω, με το οποίο και είπαμε να επιμείνουμε.
Τιμές ψιλονορμάλ.
Έκλεισε; Μεταφέρεται; Ελπίζω το δεύτερο, καθώς όλη τη χειμερινή σεζόν ήταν στο πρόγραμμα και διαρκώς αναβαλλόταν για το μέλλον.
Στις σούβλες είχε πρόβατο, ζυγούρι, κοτόπουλο, ενώ βάζει και γύρο (που γυρίζει).
Όλα σε πολύ καλό και χορταστικό επίπεδο. Τιμές προς χαμηλές.
Άρεσε και την προτείνω.
Ο εξωτερικός χώρος του ντεκ συμπαθητικός. Βρίσκεται σε ωραίο σημείο στο Μικρολίμανο, που κάνει εύκολο να ξεχάσεις ότι η τρέλα είναι μόλις κάποια τετράγωνα μακριά σου.
Πήγαμε με τα πιάτα από την καρτέλα. Το μενού γευσιγνωσίας (φιξαρισμένο, 9 πιάτων) ήταν εκεί, με κόστος στα 135 ευρώ/άτομο.
Γενικά, φάγαμε οκ, σημειακά προς το καλά -χωρίς να ενθουσιαστούμε όμως με κάτι.
Αν κάτι ξεχώρισε ήταν τα ωμά του (γαρίδα σεβίτσε, καρπάτσιο λαβράκι), τα οποία είχαν φρεκάδα, γεύση και τσαχπινιά.
Το μενού με τα κυρίως βρέθηκε σχετικά άνευρο και περιορισμένο, ενώ σε ένα γενικότερο σχόλιο, για ποιον λόγο στο συγκεκριμένο εστιατόριο να βρίσκουν θέση στο menu κατεψυγμένα & εκτός εποχής υλικά. Η τουριστοναυαρχίδα ίσως έχει μία απάντηση κι εδώ να μάς δώσει.
Το σέρβις ήταν βοηθητικό, άμεσο, φιλικά ευγενικό.
Με μία φιάλη κρασί και νορμάλ γεύμα 2 ατόμων, κόστισε κάτι περισσότερο από 200 ευρώ. Δεν απογοήτευσε, αλλά ομολογώ πως υπήρχαν προσδοκίες για περισσότερα, όχι τόσο σε τεχνικές όσο σε γεύση (που υπήρχε, αλλά δεν ξεχώριζε).
Βρίσκεται κοντά στην αγορά/πεζόδρομο του East Croydon, οπότε βολεύει ένα πέρασμα για μπύρα και τσιμ-τσιμ, στην φοβερά απίθανη περίπτωση που βρεθείτε σε αυτή την περιοχή του Λονδίνου.
Κλασσική ιρλανδική pub, που αν και δε θα βρεις μπάρες ποτισμένες με μπύρα, μαζεύει τις αγγλόφατσες που θες να δεις σε ένα τέτοιο μέρος. Τηλεοράσεις παίζουν ό,
Για φαγητό έχει διαφορά, από τα πιο συμβατικά, όπως burgers και fish n chips, έως πίτες και ψητά (χοιρινό, αρνί, κοτόπουλο). Το αρνί που πήραμε ήταν νόστιμο ως κρέας, αλλά το πιάτο σε γενικές γραμμές απλώς οκ.
Ωραίο περιβάλλον, θα ήταν ωραία πιστεύω να βρεθείς σε ώρα και μέρα φίλαθλων συναθροίσεων.
Αλανιάρης και τσαχπίνης, η πατάτα σοβαρή, μόνο η πίτα ήταν της γνωστής αλάδωτης σχολής. Συμπαθής για πέρασμα, αλλά ο ναός είναι λίγο πιο κάτω.
Τσίπουρο χύμα ok, το ποτήρι στα 2,
Αρκετός κόσμος για πακέτο, πολλοί τιμούν και την πλαστική καρέκλα του dine in. Η εξυπηρέτηση σβέλτη από πολυπληθές προσωπικό.
Έχει σουβλάκια, δηλαδή αυτό που κανείς θα ονόμαζε αυθαιρέτως τυπικό αθηναϊκό καλαμάκιο,
ένα μπιφτέκι επίπεδης διαμόρφωσης, γευστικώς ημιαδιάφορο,
και γύρο χοιρινό, που ήταν οκ, του νότιου μ.
Η πίτα -λαδωμένη, μετά από ερώτησή τους- πρέπει να είναι απ' τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει (ever). Κατ' επέκταση το πιτόγυρο γίνεται εθιστικό.
Άρεσε και προτείνεται για όλο το προσφερόμενο πακέτο.
Αναφέρει πως υπάρχει από το 1980.
Έχει κρεατικά σε τεμάχια και μερίδες, που τα σερβίρει με τραβηχτές πίτες Μάνης, πάνω -και όχι μέσα- σε τηγανόψωμο δηλαδή.
Σε γενικές γραμμές οκ, αν και δε μπορώ να σκεφτώ τρόπο που μπορεί με αυτη τη προσέγγιση να κάνει μακρόπνοο γκελ.
Συμπαθητικό τηγάνι, όπου ό,
Ξεχώρισαν οι κολοκυθοκεφτέδες του, που ήταν νόστιμοι και αφράτοι.
Τιμες νορμάλ, πέριξ του 20ευρου με ελαφρύ ποτό.
Δεν αξίζει να τραβηχθείτε από μακριά, αλλά αν βρεθείτε στην περιοχή, δε θα δυσαρεστήσει.
Το δουλεύει η κυρία Ντίνα, ιδιοκτήτρια 42 χρόνια τώρα, συχνά με τη βοήθεια της κόρη της.
Τσίπουρο έχει μόνο εμφιαλωμένο Τσιλιλή, ούζο όμως έχει και χύμα.
Ο μεζές λιτός και φροντισμένος.
Κλίμα ωραίο, που σίγουρα σου βάζει στο μυαλό να ξαναπάς.
Το κοντοσούβλι, για άλλους «κεμπάπ», κοτόπουλο και αρνί οκ, χωρίς όμως ιδιαίτερες συγκινήσεις. Η προβατίνα έμεινε στο περίμενε για επόμενη φορά..
Τα απογύρω μια χαρά, και ιδιαίτερα οι πιπεριές τηγάνι που ήταν μούρλια.
Σε χαλαρότερο vibe, πιστεύω, θα το απολαύσει κανείς περισσότερο.
Σέρβις άμεσο και ευγενικό, τιμές σχετικά προς τα πάνω, νερό βρύσης χωρίς ερώτηση, γλυκό γιοκ.
Μια χαρά ο γύρος κοτόπουλο, το ίδιο και το χειροποίητο όπως δηλώνουν μπιφτέκι.
Η πίτα σωστή, λαδωμένη όπως και όσο πρέπει, τα παρελκόμενα με ουσία.
Δεν έχει να καθίσεις, ούτε μέσα ούτε έξω.
Αξίζει προσοχής.
Δυστυχώς, είχε μόνο κοτόπουλο, που ήταν ωραίο και συγκριτικά καλύτερο από ένα άλλο που δοκιμάσαμε. Γενικά παντού έβλεπες να γυρίζει μόνο κοτόπουλο. Στα ~6€.
Όχι ανιαρό πιτογυράκι, αλλά σχεδόν βέβαια θα ξεχαστεί γρήγορα.
Κρατάμε την λαδωμένη καλή πίτα, όχι όμως και το αλμυρό αποτέλεσμα.
Μόνο σε περίπτωση ανάγκης.
Ήταν το μόνο φως μαγαζιού που έκαιγε ακόμα στον δρόμο... σαν γλυκιά θαλπωρή που καρτερεί.
Ένα μπιφτεκάκι λουσμένο, τυλιγμένο νοστιμιά, πώς να μην αγκαλιάσει και σένα;
Η αναμονή στις πλαστικές καρέκλες έξω, νύχτωσε καλοκαίρι κάπου στην Καλλιθέα.
Το μέσα είναι μικρό και παλιακό, με κάποιες πιο σύγχρονες νότες.
Στα τραπέζια αναμενόμενα θα βρεις μίξεις παλιάς και νέας πανίδας της ευρύτερης περιοχής, που το κρατούν (για την ώρα τουλάχιστον) ενδιαφέρον.
Τσίπουρο μια χαρά, που έρχεται με μεζέ αν το ζητήσεις. Λίγα από γύρω, όπως αρμόζει, άχαστα τα κεφτεδάκια.
Ωραία επίσης είναι τα τεμάχια (σουβλάκια, πανσέτα, λιγότερο ίσως το μπιφτέκι το οποίο έρχεται υπό μορφή sudjukaki).
Δεν αξίζει να τραβηχτείς, αλλά αν μένεις στην περιοχή, it delivers.
Ο γύρος ήταν οκ (όπως λέει ο kompomop, λείπει τσαχπινιά), πίτα λαδωμένη check, ντομάτα ζωηρή που είναι must plus σε αυτό το είδος πιτόγυρου, αλλά εδώ ξεχωρίζει η σάλτσα που είναι αρκετά δυνατή. Στα 3€.
Έτσι αναπάντεχα λοιπόν ήρθε ψωμάκι ψημένο στα κάρβουνα, μεγάλο ακόμα και για δεδομένα βορρά, στο οποίο βάζει ό,
Κάθε μερα (δηλώνει πως) έχει πατσά και γίδα (ζητούμενο η συνέπεια). Μαλλακτική ομολογουμένως η δεύτερη για τον ξαφνικό χειμώνα, σερβιρισμένη σε γαβάθα, στα 10€.
Το τσίπουρο ευκολόπιοτο, με των 2.
Φιλικό περιβάλλον, φαίνεται να έχει το κοινό του.
Κάποια στιγμή θα περάσω εκ νέου για επέκταση της μελέτης.
Ζόρικο καφενείο, με λίγα πράγματα σε σχετικά βαρύ τηγάνι, η χρήση του οποίου έχει πλημμυρίσει κάθε τετραγωνικό εκατοστό του χώρου. Το έξω -αυστηρά, για χάρη βιωσιμότητας- είναι στην περαντζάδα του δρόμου, και έχει χάζι. Το τσίπουρο οκ, στο 1,
Όνομα ιδιοκτησίας: Θ. Κουρής Θ. Λεβέντης Ο.
Στα 2,
Ο μεζές ήταν οκ, συμπαθητικός για από δίπλα, το τσίπουρο ευχάριστο. Προς το βράδυ μαζεύει κάποιον κόσμο.
~Carpe diem~
Η αναμονή για τον γύρο, που γίνεται εκείνη την ώρα, ήταν 20-25 λεπτά. Μασίφ, κρεατένιος, χαμηλά στο αλάτι, κυρίως πιπέρι. Πάρα πολύ καλός, αν είστε αυτής της φιλοσοφίας, μου θύμισε αρκετά του express.
Το χοιρινό σουβλάκι, που ετοιμάζεται σαφώς γρηγορότερα, πολύ καλό, επίσης.
Πατάτες το «απ' όλα» δεν είχε, τα συμπαρασυρόμενα ήταν μια χαρά, και η πίτα όπως πρέπει.
Στα 4 ευρώ το τυλιχτό (Απρίλιος '
Ωραίο γυράδικο σε όλα του, που αξίζει τη λελογισμένη αναμονή.
Θετική ανταπόκριση, παρά την εισβολή ξενικού είδους σε zone καθημερινών συνηθειών και αθηναϊκών καταβολών.
Ο μεζές μια χαρά, το τσίπουρο δυνατό, όπως λέμε τούρμπο δηλαδή. Μαζί, στα 4€.
Όχι ότι έχει και ιδιαίτερη σημασία μιας και το χόρτασμα ξεφεύγει από τα στενά όρια του φαγητού, ο μεζές βρέθηκε να είναι οκ, το τσίπουρο ευκολόπιοτο. Τα από γύρω, καφενειακώς μια χαρά.
Προς ιστορική καταγραφή, αποτελούσε στέκι του Βασίλη Καρρά, κάτι που μάλλον δεν είναι και ιδιαίτερα εύκολο να σου ξεφύγει.
Για το μέσα αυστηρά, θα επέστρεφα.
Ωστόσο, έχει δύσκολη τουαλέτα.
Εδώ όλα κυλάνε ράθυμα, κι ο γύρος είναι της υπομονής.
Τρία-τέσσερα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, για να κάτσεις να πιεις μια παγωμένη μπύρα, ενώ γύρω εξελίσσεται χορευτικά η τελετουργία της καθημερινότητας.
Ο γύρος χειροποίητος, απλός και νόστιμος, το μπιφτέκι και τα σουβλάκια το ίδιο. Η πίτα λαδωμένη, όπως πρέπει.
Οι σούβλες δεν πρέπει να ισχύουν, λόγω απουσίας υποδομής, εκτός κι αν μπαίνουν έκτακτα.
Εντάσσεται και αυτό στα γυράδικα που θέλουμε κι έχουμε ανάγκη.
Σοβαρό πρόβειο παϊδάκι (στα 23€/kg), πολύ καλό μπιφτέκι, και γενικά όλα ήταν σε βουκολικά καλό επίπεδο. Οι τιμές χαμηλές, όπως λέμε στο εικοσάρικο με ποτό.
Αν και η επίσκεψη έγινε ημέρα Σάββατο, που ήταν γεμάτη κόσμο μέσα κι έξω, όλα κύλησαν ομαλά σε χρόνους και εξυπηρέτηση.
Για το παϊδάκι, λοιπόν, αξίζει να είναι στα υπόψη.
Όλα όσα πήραμε ήταν μια χαρά και φρέσκα, εκτός απ' τα τηγανιτά κολοκυθάκια που ήταν στεναχωρημένα.
Ξεχώρισαν η γαρίδα στη σχάρα και τα μύδια αχνιστά. Για τις τιμές όπως τα λέει ο συνάδελφος Panos, υπάρχει κι αυτή η τηλεόραση.
Για να καθίσεις έξω ένα ηλιόλουστο μεσημέρι ΣΚ —μιας και το μέσα είναι διεκπεραιωτικά αδιάφορο, προσφέρεται.
Γευστικά είναι πιο κάτω από την Ήπειρο, για να μιλήσω για έναν συμπαθή των Αθηνών, και μερίδα μικρότερη, με κόστος στα 8€. Γενικώς, όμως, ήταν οκ.
Αν το βρίσκαμε και μεταμεσονυκτίως ανοιχτό, θα ήταν μία ευτυχής κατάληξη εξόδου.
Της Ταψάκειας Σχολής, αρκετά καλή –οι fan του είδους, πιστεύω, θα εκτιμήσουν. Έρχεται σε 6, 8 και 12 κομμάτια.
Το κλαμπ, επίσης, μια χαρά, έβγαζε κι αυτό φροντίδα.
Την τρέχει ο κύριος Χρήστος, που είναι άνθρωπος συμπαθέστατος. Πολύ μας αρέσουν αυτά τα μαγαζιά.
Μπριζόλα χοιρινή σοβαρή, κοτόπουλο παϊδάκι μια χαρά (οι πατάτες που τα συνόδευαν πάρα πολύ άλλες), οι λεμονάτες αγκινάρες εξαιρετικές.
Στην κουζίνα είναι η Μαρία και στο ψήσιμο ο Βαγγέλης, ζευγάρι, συμπαθέστατοι. Τα παιδιά (τους?) στο σέρβις ευγενικά και εξυπηρετικά.
Στο τέλος γλυκάκι και τα κλασσικά κεράσματα, οι τιμές προς το χαμηλές.
Αν βρεθείτε στην περιοχή, μια στάση αξίζει να την αναλογιστείτε.
Ξέχειλο ποτήρι κρασί στα 2 ευρώ, καλό, και έρχομαι να δηλώσω fan της προσέγγισης κρασοποσία μετά τσίμπινγκ, για την οποία και θα επέστρεφα.
Ωραίος, ζεστός χώρος. Το προσωπικό ευγενικό, μερικώς ελλιπές όμως, ανά φάσεις, για γεμάτο μαγαζί.
Time window 2,
Ωράριο: 19:
Το πιτόγυρο που ρίχνει οπαδικές γέφυρες.
Ωραίο & χαλαρό περιβάλλον, οι θαμώνες κοινό προς το νεανικό.
Οι μεζέδες, σε κρέας και ψάρι, είναι της υπομονής, με άλλους να αρέσουν περισσότερο και άλλους λιγότερο (εντοπίστηκε συμπαθητικό πρόβατο, ας σημειωθεί), το χύμα τσίπουρο καλό, με το πρόσημο που μένει τελικά ύστερα από 2-3 επισκέψεις να είναι συνολικά θετικό.
Για χαλαρό φαγητό, με ηλιόλουστο άραγμα, είναι στα υπόψη.