Πληροφορίες
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Μέλος από 13/05/2020
Περισσότερα στοιχεία προσεχώς :-)
Εικόνες (917)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Μάιος 2026
Biryani (αρκετά νόστιμο) και σάλτσο-μπάμιες για τη βούτα (αρκετά "
Τσιπουρομεζές
Χοιρινό, πράσσο, μους σελινόριζας (πολύ νόστιμο πιάτο)
Τσιπουρομεζές ζεστός
Λαχταριστά εξ όψεως, αρκετά αδιάφορα γευστικά (στα 3,
Λουκάνικα με λάχανο τουρσί (καλό το λουκάνικο, εξωγήινο το τουρσί)
Φιλέτο λαβράκι με σκορδαλιά (μια χαρά)
Μπριζολάκια με σάλτσα πιπεριάς (γευστικά και τρυφερά)
Τυροκαυτερή (εξαιρετική)
Μανιτάρια (το μόνο ελαφρώς αδιάφορο)
Χόρτα με ξινομυζήθρα (πάρα πολύ καλή απόδοση)
Ο μεζές (λιτός, αλλά μια χαρά)
Εσωτερικά
Τσιπουρομεζές (μια χαρά)
Μέρος του μεζέ κι αυτό, που έρχεται ξεχωριστά
Μπιφτέκι (καλό και αλανιάρικο)
Μπριζολάκια (οκ, αλλά υποδεέστερα του βασιλέως)
Παϊδάκι πρόβειο (έκτακτο)
Κεμπάπ (έκτακτο)
Κοιλιά χοντροκομμένη (με κόκκινο, οκ αξιοπρεπής)
Μεζές
Club κοτόπουλο (αρκετή ποσότητα, η πατάτα αν και προκάτ στεκόταν, το κλαμπ μια χαρά)
Americana pizza (καλή & πλούσια)
Σύνθεση ρακοποσίας (one of many, σε γενικές γραμμές μια χαρά)
Το ομώνυμο (στα 4,
Μεζές με κρέας (εντάξει κι αυτός)
Ψαρομεζές (τα γνωστά αλίπαστα, τυπικός)
Τσίπουρο (οκ, 2€) και μεζές (τυπικός, 2€)
Lemon pie (προσωπικά καλή απλώς, η παρέα ενθουσιάστηκε)
Cheesecake (πολύ καλό)
Entrecôte Cafè de Paris (ωραίο, αλλά η σάλτσα θα μπορούσε καλύτερα)
Σχόλια (635)
Εμφάνιση όλων των εικόνων
Ήταν το μόνο φως μαγαζιού που έκαιγε ακόμα στον δρόμο... σαν γλυκιά θαλπωρή που καρτερεί.
Ένα μπιφτεκάκι λουσμένο, τυλιγμένο νοστιμιά, πώς να μην αγκαλιάσει και σένα;
Η αναμονή στις πλαστικές καρέκλες έξω, νύχτωσε καλοκαίρι κάπου στην Καλλιθέα.
Το μέσα είναι μικρό και παλιακό, με κάποιες πιο σύγχρονες νότες.
Στα τραπέζια αναμενόμενα θα βρεις μίξεις παλιάς και νέας πανίδας της ευρύτερης περιοχής, που το κρατούν (για την ώρα τουλάχιστον) ενδιαφέρον.
Τσίπουρο μια χαρά, που έρχεται με μεζέ αν το ζητήσεις. Λίγα από γύρω, όπως αρμόζει, άχαστα τα κεφτεδάκια.
Ωραία επίσης είναι τα τεμάχια (σουβλάκια, πανσέτα, λιγότερο ίσως το μπιφτέκι το οποίο έρχεται υπό μορφή sudjukaki).
Δεν αξίζει να τραβηχτείς, αλλά αν μένεις στην περιοχή, it delivers.
Ο γύρος ήταν οκ (όπως λέει ο kompomop, λείπει τσαχπινιά), πίτα λαδωμένη check, ντομάτα ζωηρή που είναι must plus σε αυτό το είδος πιτόγυρου, αλλά εδώ ξεχωρίζει η σάλτσα που είναι αρκετά δυνατή. Στα 3€.
Έτσι αναπάντεχα λοιπόν ήρθε ψωμάκι ψημένο στα κάρβουνα, μεγάλο ακόμα και για δεδομένα βορρά, στο οποίο βάζει ό,
Κάθε μερα (δηλώνει πως) έχει πατσά και γίδα (ζητούμενο η συνέπεια). Μαλλακτική ομολογουμένως η δεύτερη για τον ξαφνικό χειμώνα, σερβιρισμένη σε γαβάθα, στα 10€.
Το τσίπουρο ευκολόπιοτο, με των 2.
Φιλικό περιβάλλον, φαίνεται να έχει το κοινό του.
Κάποια στιγμή θα περάσω εκ νέου για επέκταση της μελέτης.
Ζόρικο καφενείο, με λίγα πράγματα σε σχετικά βαρύ τηγάνι, η χρήση του οποίου έχει πλημμυρίσει κάθε τετραγωνικό εκατοστό του χώρου. Το έξω -αυστηρά, για χάρη βιωσιμότητας- είναι στην περαντζάδα του δρόμου, και έχει χάζι. Το τσίπουρο οκ, στο 1,
Όνομα ιδιοκτησίας: Θ. Κουρής Θ. Λεβέντης Ο.
Στα 2,
Ο μεζές ήταν οκ, συμπαθητικός για από δίπλα, το τσίπουρο ευχάριστο. Προς το βράδυ μαζεύει κάποιον κόσμο.
~Carpe diem~
Η αναμονή για τον γύρο, που γίνεται εκείνη την ώρα, ήταν 20-25 λεπτά. Μασίφ, κρεατένιος, χαμηλά στο αλάτι, κυρίως πιπέρι. Πάρα πολύ καλός, αν είστε αυτής της φιλοσοφίας, μου θύμισε αρκετά του express.
Το χοιρινό σουβλάκι, που ετοιμάζεται σαφώς γρηγορότερα, πολύ καλό, επίσης.
Πατάτες το «απ' όλα» δεν είχε, τα συμπαρασυρόμενα ήταν μια χαρά, και η πίτα όπως πρέπει.
Στα 4 ευρώ το τυλιχτό (Απρίλιος '
Ωραίο γυράδικο σε όλα του, που αξίζει τη λελογισμένη αναμονή.
Θετική ανταπόκριση, παρά την εισβολή ξενικού είδους σε zone καθημερινών συνηθειών και αθηναϊκών καταβολών.
Ο μεζές μια χαρά, το τσίπουρο δυνατό, όπως λέμε τούρμπο δηλαδή. Μαζί, στα 4€.
Όχι ότι έχει και ιδιαίτερη σημασία μιας και το χόρτασμα ξεφεύγει από τα στενά όρια του φαγητού, ο μεζές βρέθηκε να είναι οκ, το τσίπουρο ευκολόπιοτο. Τα από γύρω, καφενειακώς μια χαρά.
Προς ιστορική καταγραφή, αποτελούσε στέκι του Βασίλη Καρρά, κάτι που μάλλον δεν είναι και ιδιαίτερα εύκολο να σου ξεφύγει.
Για το μέσα αυστηρά, θα επέστρεφα.
Ωστόσο, έχει δύσκολη τουαλέτα.
Εδώ όλα κυλάνε ράθυμα, κι ο γύρος είναι της υπομονής.
Τρία-τέσσερα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, για να κάτσεις να πιεις μια παγωμένη μπύρα, ενώ γύρω εξελίσσεται χορευτικά η τελετουργία της καθημερινότητας.
Ο γύρος χειροποίητος, απλός και νόστιμος, το μπιφτέκι και τα σουβλάκια το ίδιο. Η πίτα λαδωμένη, όπως πρέπει.
Οι σούβλες δεν πρέπει να ισχύουν, λόγω απουσίας υποδομής, εκτός κι αν μπαίνουν έκτακτα.
Εντάσσεται και αυτό στα γυράδικα που θέλουμε κι έχουμε ανάγκη.
Σοβαρό πρόβειο παϊδάκι (στα 23€/kg), πολύ καλό μπιφτέκι, και γενικά όλα ήταν σε βουκολικά καλό επίπεδο. Οι τιμές χαμηλές, όπως λέμε στο εικοσάρικο με ποτό.
Αν και η επίσκεψη έγινε ημέρα Σάββατο, που ήταν γεμάτη κόσμο μέσα κι έξω, όλα κύλησαν ομαλά σε χρόνους και εξυπηρέτηση.
Για το παϊδάκι, λοιπόν, αξίζει να είναι στα υπόψη.
Όλα όσα πήραμε ήταν μια χαρά και φρέσκα, εκτός απ' τα τηγανιτά κολοκυθάκια που ήταν στεναχωρημένα.
Ξεχώρισαν η γαρίδα στη σχάρα και τα μύδια αχνιστά. Για τις τιμές όπως τα λέει ο συνάδελφος Panos, υπάρχει κι αυτή η τηλεόραση.
Για να καθίσεις έξω ένα ηλιόλουστο μεσημέρι ΣΚ —μιας και το μέσα είναι διεκπεραιωτικά αδιάφορο, προσφέρεται.
Γευστικά είναι πιο κάτω από την Ήπειρο, για να μιλήσω για έναν συμπαθή των Αθηνών, και μερίδα μικρότερη, με κόστος στα 8€. Γενικώς, όμως, ήταν οκ.
Αν το βρίσκαμε και μεταμεσονυκτίως ανοιχτό, θα ήταν μία ευτυχής κατάληξη εξόδου.
Της Ταψάκειας Σχολής, αρκετά καλή –οι fan του είδους, πιστεύω, θα εκτιμήσουν. Έρχεται σε 6, 8 και 12 κομμάτια.
Το κλαμπ, επίσης, μια χαρά, έβγαζε κι αυτό φροντίδα.
Την τρέχει ο κύριος Χρήστος, που είναι άνθρωπος συμπαθέστατος. Πολύ μας αρέσουν αυτά τα μαγαζιά.
Μπριζόλα χοιρινή σοβαρή, κοτόπουλο παϊδάκι μια χαρά (οι πατάτες που τα συνόδευαν πάρα πολύ άλλες), οι λεμονάτες αγκινάρες εξαιρετικές.
Στην κουζίνα είναι η Μαρία και στο ψήσιμο ο Βαγγέλης, ζευγάρι, συμπαθέστατοι. Τα παιδιά (τους?) στο σέρβις ευγενικά και εξυπηρετικά.
Στο τέλος γλυκάκι και τα κλασσικά κεράσματα, οι τιμές προς το χαμηλές.
Αν βρεθείτε στην περιοχή, μια στάση αξίζει να την αναλογιστείτε.
Ξέχειλο ποτήρι κρασί στα 2 ευρώ, καλό, και έρχομαι να δηλώσω fan της προσέγγισης κρασοποσία μετά τσίμπινγκ, για την οποία και θα επέστρεφα.
Ωραίος, ζεστός χώρος. Το προσωπικό ευγενικό, μερικώς ελλιπές όμως, ανά φάσεις, για γεμάτο μαγαζί.
Time window 2,
Ωράριο: 19:
Το πιτόγυρο που ρίχνει οπαδικές γέφυρες.
Ωραίο & χαλαρό περιβάλλον, οι θαμώνες κοινό προς το νεανικό.
Οι μεζέδες, σε κρέας και ψάρι, είναι της υπομονής, με άλλους να αρέσουν περισσότερο και άλλους λιγότερο (εντοπίστηκε συμπαθητικό πρόβατο, ας σημειωθεί), το χύμα τσίπουρο καλό, με το πρόσημο που μένει τελικά ύστερα από 2-3 επισκέψεις να είναι συνολικά θετικό.
Για χαλαρό φαγητό, με ηλιόλουστο άραγμα, είναι στα υπόψη.
Όχι πολύ εστιατορικό, όχι κάτι σε ταβέρνα, μεσημερο-απόγευμα καθημερινής, 10-15 άτομα.
Τα μακαρόνια φούρνου (για το extra) ήρθαν αναπάντεχα καλοβρασμένα, κι εδώ αρκετή ποσότητα περιφερειακών υλικών.
Έχει και δικό του delivery, εκτός εφαρμογών (που ήρθε αρκετά σύντομα, παρότι Σάββατο).
Οι τιμές έχουν πλέον διαμορφωθεί στα 2,
Βρεθήκαμε εκεί Φλεβάρη του '
Η γέμιση με τον κιμά εξαιρετική (κάπως υγρή, έντονα καρυκευμένη). Το τυρί συμπαθητικό.
Το φύλλο χωριάτικο, εύθρυπτο, που αν και το νιώθεις να το '
Για κιμά και κάτι ακόμη έξτρα, θα περάσω ξανά.
Να σημειωθεί πως οι ουρές τέτοια εποχή το απόγευμα είναι εξανεμισμένες, οπότε υπό τέτοια συνθήκη και τέτοια τιμή, ένα περαστικό κεμπάπ σε πίτα, αξίζει τη δική του στάση.
Γενικά, συμφωνώ με το σχόλιο περί απλού και κατανοητού ελληνικού φαγητού –γεύση, δηλαδή, για τις περισσότερες γνωστή και, ταυτόχρονα, πολλαπλασιαστικά δοσμένη.
Ταραμάς δυνατός
Μύδια αχνιστά σε ωραίο ζουμί
Μπρόκολο ψητό μια χαρά
Ζυμαρικά με ζωμό καραβίδας καλά (αν και με 20€ θα περίμενες να έρθει και η καραβίδα στο πιάτο)
Εξαιρετικό φρικασέ μπακαλιάρος
Γαλατόπιτα με παγωτό καλή
Οι λαχανοντολμάδες μόνο δε βρέθηκαν - πλην φοβερού αυγολέμενου - ιδιαίτερα επιτυχημένοι
Με σχετικά αρκετό φαγητό/ποτό (κρασί+ποτά), περί τα 70€/άτομο.
Η εξυπηρέτηση ήταν κατατοπιστική, ευγενική και ταυτόχρονα casual. Αξίζει μπράβο στα παιδιά!
Συνολικά, φάγαμε πάρα πολύ καλά.
Παρα το κόστος που το κρατά σε καθεστώς άτακτης επιθυμίας, προτείνεται.
Περισσότερη τσαχπινιά εδώ (στα 3,
Ωραία μπάλα στα τηγάνια του. Γαρίδα, καλαμαράκι, γαύρος καλά. (και τα μόνα που προλάβαμε)
Δύναται να βγάλει μεζέ, που είναι λίγο απ' όλα (βλ. φωτό). Τσίπουρα έχει μόνο εμφιαλωμένα, χύμα έχει ρακή.
Σέρβις φιλικό, παρά τον μικρό, αλλά ήπιας έντασης, χαμό. Τιμές χαμηλές.
Άρεσε.
Φαγητό όχι κάτι ιδιαίτερο, αλλά ευχάριστο, και η πλατεία έχει την ομορφιά της.
Το συκώτι καλό, όπως και τα μπιφτέκια. Η ρακή μια χαρά.
Αν έμενα στην περιοχή, θα μπορούσα να ξαναπάω.
Όπως σημειώνουν οι συνάδελφοι, έρχεται χωρίς κόκκινο, ενώ δεν προηγείται η τελετουργική ερώτηση για το πώς να κοπεί.
Στο τραπέζι βρίσκουμε αλάτι, πιπέρι, ξύδι με ολόκληρα σκόρδα εντός, αλλά και ξύδι σκέτο.
Στα 8,
Σε τελευταία τηλ. παραγγελία, λοιπόν, ήρθε απόδειξη με κόστος φαγητού ΚΑΙ κόστος υπηρεσίας delivery 0,
Παίρνω συχνά από '
Αυτό που μας άρεσε περισσότερο ήταν το λαβράκι στη σχάρα, μετρίου μεγέθους, που ήρθε ιδανικά ψημένο.
Στο τέλος μας έφεραν παγωτό, ο ιδιοκτήτης φιλικός. Τιμές αναμενόμενες για το μέρος.
Αν ζούσα στην περιοχή, θα μπορούσε να ενταχθεί σε σαββατιάτικο κύκλο εργασιών με σχετική άνεση.
Όλα όσα πήραμε ήταν πολύ καλά. Ξεχώρισαν ο ταραμάς και το απάκι μυλοκόπι από ορεκτικά, το αχνιστό χελιδονόψαρο (καταπληκτικό ζουμί) από τα ζεστά.
Ευγενικά παιδιά σε κουζίνα και σέρβις, δείχναν ενδιαφέρον για το πώς μάς φάνηκαν τα πιάτα. Επίσης, ευχάριστα περίεργη η μουσική που έπαιζε, καθώς πετύχαμε ένα πέρασμα από σημαντικό κομμάτι της ελληνικής punk σκηνής.
Έμειναν πολύ θετικές εντυπώσεις. Θα ξαναπήγαινα με χαρά (και για νέες δοκιμές).
Για την καταγραφή, έφαγα πριν λίγες ημέρες (Δεκ. '
Σουφλέ αλλαντικών είναι must, όταν μόλις έχει βγει. Η μερίδα μου φάνηκε μεγαλύτερη απότι παλιότερα. Η πίτσα, επίσης, παραμένει συμπαθητική.
Για τις θύμησες, αξίζει.
Τα ορεκτικά μάς άρεσαν αρκετά:
Πολιτική πάρα πολλή καλή
Καυτερή δυνατή
Πατάτες πολύ καλές
Χόρτα μια χαρά
Τυροκαυτερή, να τσιμπάει λίγο
Στα κυρίως η εντύπωση δεν ήταν ανάλογη:
Κουτσομούρες παρατηγανισμένες, όπως και ο γαύρος
Γαριδομακαρονάδα αδιάφορη, έλειπαν γεύση και εντάσεις
Κεμπαπάκια οκ (τα κλασσικά κτψ)
Το κρασί (χύμα λευκό ξηρό) ευχάριστο.
Το προσωπικό πολυπληθές, η εξυπηρέτηση αρκετά γρήγορη.
Συνολικά κρατάμε την καλή μπάλα στα ορεκτικά.
Μπουγατσοτιμολογιακά (Γενάρης '
Σε κάποια φάση βγήκε και απολαυστική πίτσα, την οποία έχω χρόνια να πάρω.
Προσωπικό ευγενικό. Διαχρονική αξία για τη γειτονιά.
Κρέας και ψάρι, σε τηγάνι και σχάρα. Μπακαλιάρος σκορδαλιά καλός (τον έχει κάθε ΣΚ, η σκορδαλέα η τούρμπο με το ψωμί και το καρύδι), σουτζουκάκια με πάπρικα μια χαρά, σαρδέλα οκ, πατάτα τηγανιτή μπορούσε και καλύτερα (αν και το κεφαλοτύρι από πάνω έδινε), καυτερή σούπερ, βραστά μπρόκολο/κουνουπίδι καλά.
Το χύμα τσίπουρο, άνευ, ευχάριστο. Στο τέλος κεράσαν και γλυκάκι. Τιμές normal.
Ανοιχτά κάθε μέρα.
Ωράριο, καθώς σε αρκετά περάσματα συνέβαινε να το βρούμε κλείστο: Καθημερινά, απ' το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι, και μετά απ' τις 5-6 το απόγευμα έως τις 9-10 το βράδυ.
Βράδυ καθημερινής και ήταν φίσκα.
Από νέες δοκιμές: Κοντοσούβλι κοτόπουλο, που κι αυτό, όπως το πρόβειο κοντοσούβλι σε προ διετίας δοκιμή, θύμιζε περισσότερο κρέας σε γάστρα, γλώσσα μοσχαρίσια τυπική.
Απ' τα μέρη αυτά έχω μηδαμινές γνώσεις, κι αυτή ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για λοξοδρόμηση (Δεκέμβριος 2025).
Βράδυ, κρύο, η σόμπα έκαιγε, ο κόσμος λιγοστός, συζήτηση μεταξύ των τραπεζιών, τα πάντα εκεί σαν έτοιμα από καιρό.
Το φαγητό πολύ καλό. Από τα ορεκτικά ξεχώρισαν οι πιπεριές φλωρίνης (πραγματικά εξαιρετικές!) και τα παστουρμαδοπιτάκια.
Στα του κρέατος, μεγάλο πλήγμα η απουσία της μοσχαρίσιας πανσέτας (που ήταν και το ήμισυ του τραβήγματος), αλλά σύντομα ανακάμψαμε με πολύ δυνατό σουβλάκι χοιρινό (με τα λιπάκια στρατηγικά τοποθετημένα), και οργασμικά γεμιστό μπιφτέκι. Τα σουτζουκάκια μια χαρά (αρνί-μοσχάρι), όπως και το λουκάνικο πέταλο.
Το χύμα ροζέ όχι κάτι το ιδιαίτερο, ευκολόπιοτο.
Συμπαθέστατοι ιδιοκτήτες, της κουβέντας, στο τέλος μας δώσαν πεσκέσι τη γνωστή σάλτσα.
Ωραίος μέρος. Πάμε, πάλι, να.
Πατσάς ανάμικτος, ποδί τε και κοιλία, πηχτόζουμος, αρκετά γευστικός. Ό,
Για δοκιμή: Σουβλάκι χοιρινό μαστορίσιο, πολύ καλό, το μπιφτέκι το ίδιο.
Αν και τον σκοπό του τον επιτέλεσε και με το παραπάνω, θα βρισκόμουν ξανά με χαρά για ενδελεχότερη μελέτη.
Προς έκπληξη βρέθηκε σοβαρό πρόβειο κεμπάπ (στα 10 ευρώ), με τη μερίδα να συνοδεύεται από οκ προκάτ πατάτες.
Ο γύρος (χοιρινός, κοτόπουλο) γευστικός, μια χαρά. Να σημειωθεί πως τα τυλιχτά έχουν διαφορετική τιμή σε πίτα (3,
Θα ξανάπαιρνα ευχαρίστως.
Ο χώρος εσωτερικά βαμμένος σε νεο-ταβερνέ παστέλ, κλωτσάει σε βαθμό που σκέφτεσαι τι μετριότητα πρόκειται να ακολουθήσει.
Ευτυχώς, όμως, το φαγητό κάνει τη διαφορά.
Πρωταγωνιστής η πανσέτα, φυσικά, που ήταν κι η αφορμή της επίσκεψης. Μας άρεσε η φιλοσοφία της, λεπτή και ζουμερή.
Τα απογύρω (μπιφτέκια, σουτζουκάκια, πατάτες, κολοκυθάκια, αλοιφές), μια χαρά.
Τιμές με φαγητό χορτάσματος και αλκοόλ, ~25€/άτομο.
Ο γύρος χοιρινός άρεσε και σημειώθηκε για επιστροφή. Πιο λιπαρός και πρόστυχος απ' τον μ.
Επίσης, το χοιρινό σουβλάκι πολύ καλό και ζουμερό.
Οι άνθρωποι του μαγαζιού φιλικοί κι ωραίοι.
Ανοιχτά από τις 16:
Από το γκρουπ των θαμώνων φαίνεται πως συνεχίζει να αποτελεί σημείο συνάντησης των περιοίκων, για καφέ, τσίπουρο, ματς.
Περισσότερο δουλεύει μερίδες θαλασσινών και κρεατικών, καθώς και τεμάχια στα δεύτερα.
Από κοντά και τα γνωστά σαλατικά-ορεκτικά-αλοιφές.
Όλα ήταν οκ, δίχως εκπλήξεις.
Τσιπουρομεζές, επίσης -κι ευτυχώς-, εντοπίστηκε. Πιάτο, δηλαδή, με λίγο απ' όλα. Τυπικός και σχετικά χορταστικός, στα 6,
Το τσίπουρο (χύμα, άνευ) συμπαθητικό.
Αν έμενα στην περιοχή, θα μπορούσε να είναι στα τακτικά υπόψη.
Το ίδιο hype attitude, στο ίδιο hype περιβάλλον, aka το βούτυρο στο ψωμί των Beetroot για να κάνουν παιχνίδι.
Κάποια πιάτα ήταν οκ (flatbread, τυροκαυτερή), κάποια άρεσαν (ρεβυθοκεφτές, σνίτσελ μπακαλιάρου, συκώτι με μπόλια) έως αρκετά (τα τουλουμπάκια με το παγωτό), και ένα μας φάνηκε αδιάφορο και ασύνδετο (sorry ντολμά με το μύδι). Δεν ξεχώρισε κάποιο σημαντικά, αλλά τα περισσότερα ήταν σε αξιοπρεπές επίπεδο, ως σύνολο ικανό να δημιουργεί, όπως κι ο "
Με φαγητό λογικού χορτάσματος και αλκοόλ της μιας φιάλης, στα 45-50€ το άτομο εύκολα. Ελλόγως ακριβούτσικα δηλαδή.
Να σημειωθεί πως, αν και μάλλον υπαίτιες ήταν οι καιρικές συνθήκες, επί 2,
Overall, έδειξε πως είναι σε αναζήτηση βηματισμού, θα ήθελα να το ξαναδώ κάποια στιγμή.
Αρκετά γευστικά τα καθέκαστα (αν και δε δοκιμάστηκε η στενγή εκδοχή, θα είναι εξαιρετικός μεζές), το ζουμί ζωηρό, με εντάσεις, και normal στο αλάτι να ανέβεις όσο το επιθυμείς.
Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα (λόγω αντιδιαμετρικότητας στα πάντα), αλλά εδώ επιστρέφουμε.
Το μενού της επίσκεψης περιελάμβανε: Μπιφτεκάκια (η μαστιχωτή εκδοχή), λουκάνικο (οκ), φριγαδέλι (της χρήσιμης υπερβολής), πανσέτα (καλή), βαριά λαϊκά και αλκόολ (για την ψυχή).
Οι καλλιτέχνες ζωηροί, το κοινό δυνατό.
Το live πρόγραμμα τελείται κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή, από το απόγευμα και μετά.
Αποφύγετε τις μπύρες που για κάποιον λόγο είναι υπερκοστολογημένες (7 ευρώ η Kaiser...), σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα που είναι κανονικά.
Σύγχρονος χώρος, με έντονο φωτισμό και γραμματοσειρά στον τίτλο από αυτές που η νέα γενιά φτιάχνει τα μπλουζάκια της. Σε ύφος συντάσσεται στον αστερισμό της hype Τούμπας• αυτής που δεν έχει ακούσει για τα κατορθώματα του Μανάβη ούτε στήθηκε ποτέ στην ουρά καρτερώντας τον γύρο του Μάκη. Το κοινό νεανικό/φοιτητικό.
Τα πιατάκια που πήραμε σε γενικές γραμμές ήταν οκ, άλλα είχαν διακυμάνσεις.
Ξεχώρισε το σουβλάκι τόνου, που ήταν πολύ καλό, γευστικό και εξαιρετικά ψημμένο.
Σουτ μακάλο απ' την άλλη τελείως άκυρο, ήρθαν κεφτεδάκια με σάλτσα και πουρέ πατάτας.
Υπήρχαν και ενδιαφέρουσες επιλογές, όπως το σαβόρο και τα μακαρόνια σε ζωμό ψαριού, που απουσιάζαν.
Δοκιμάσαμε, πέρα του Γάτσιου που είναι μια πολύ καλή επιλογή σε άνευ εμφιαλωμένο, το δικό τους χύμα (δεν άρεσε).
Τσιμπημένο στη σχέση μεγέθους/τιμών, με normal τσιπουρομεζεδοχρήση στα 30€ κατ' άτομο, αλλά δε μας χάλασε και η μέρα.
Κάποια στιγμή θα μπορούσα να επιστρέψω, για τις απουσίες του καταλόγου και νέο τσεκάρισμα του βηματισμού του.
Σε γενικές γραμμές είναι συνέχεια του προηγούμενου μαγαζιού, υπό άλλη ιδιοκτησία. Θα βρεις κρέατα της ώρας δηλαδή, που κάποια γίνονται και σε πίτα, καθώς και ένα-δυο μαγειρευτά.
Κάνοντας αναπόδραστα την σύγκριση, βρήκαμε καλύτερη πίτα (αφράτη), καλύτερες πατάτες (χεράτες), και συνολικά τα κρέατα άφησαν καλύτερες εντυπώσεις. Από αυτά ξεχώρισαν τα σουβλάκια (τρυφερά), η πανσέτα (ζουμερή), και το μπιφτέκι (γευστικό).
Ετοιμάζει, επίσης, burgers σε διάφορους συνδυασμούς (μια χαρά).
Οι τιμές είναι καλές, το προσωπικό φιλικό, το περιβάλλον αδιάφορο.
Δουλεύει σαν καφέ, σαν ταβέρνα, και σαν bar.
Ανοίγει από τις 3 το πρωί και πηγαίνει μέχρι το βράδυ. Τα Σάββατα, αλλά και ενίοτε after dark, κάνει βαρύ ελληνικό πρόγραμμα μέχρις αργά. Με ουΐσκι, ορκωτά..
Καθημερινά έχει 1-2 μαγειρευτά, και, ανάλογα την ημέρα, κρέατα της ώρας, καθώς και ψάρια/θαλασσινά. Θέλει μία συνεννόηση εκ των προτέρων για το αν και τί θα βρεις.
Όσα δοκιμάσαμε ήταν από καλά έως αρκετά καλά. Highlight το ντόπιο κατσίκι που πετύχαμε να ψήνει για άλλους, και μας κράτησε. Στο νου έχει μείνει και το πολύ τρυφερό καλαμάρι.
Τις Κυριακές απαρέγκλιτα τελείται το έθιμο των λουκουμάδων, οι οποίοι είναι καταπληκτικοί, και μαζεύεται αρκετός κόσμος από νωρίς.
Οι τιμές είναι καλές/λογικές, το περιβάλλον καλό, οι άνθρωποι φιλικοί.
Ισχνή θετική μετατόπιση για την πίτσα που πλέον δεν θυμίζει ετοιματζίδικη, παραμένει όμως αρκετά κάτω του μετρίου. Το burger, αν και το πετύχαμε σε πολύ κακή μέρα για το ψωμάκι, στα εσωτερικά του ήταν οκ, αλλά τίποτα ιδιαίτερο.
Εκτιμώ πως επιστροφή θα ξανασυμβεί, αλλά μάλλον για λόγους διατροφικής ποικιλίας.
Τυπικός φούρνος, όπου η μερίδα του λέοντος των προϊόντων του αφορά έτοιμες πίτες, ζύμες και σφολιάτες, που απλώς ψήνονται εκεί.
Πέρα απ' τα κλασσικά ζαμπονοκασεροσπανακοπεϊνιρλοειδή, διαθέτει και κάτι αρρώστιες, όπως μπουρεκάκι με σνίτσελ και λιωμένα τυριά, ή φωλιά με κοτόπουλο και κρέμα γάλακτος.
Το ψωμί και ορισμένα τοπικά είδη (π.
Οι τιμές υψηλές, που δε δικαιολογούνται απ' την ποιότητα.
Συνολικά, όχι κάτι αξιομνημόνευτο, ωστόσο εντάσσεται κι αυτό στην ομορφιά της επαναληψιμότητας που προσφέρει ένα νησί σε off season περίοδο.
Άνοιξε Αύγουστο '
Όνομα ιδιοκτησίας: Μπουλαζέρης Στυλιανός
Το μαγαζί βρίσκεται εντός του κτηριακού συγκροτήματος της ιχθυόσκαλας, με τραπεζάκια να απλώνονται σε ένα τμήμα της προβλήτας, ενώ κάποια λίγα βρίσκονται εντός. Όμορφο μέρος.
Ψάρια (κατά βάση μικρά, του τηγανιού), θαλασσινά, αλμυρά κάποια εκ των οποίων φτιάχνουν οι ίδιοι, λίγα αλλά εκλεκτά από γύρω, όπως η γαριδόπιτα και η αθερινόπιτα.
Ο,
Άρεσε (το φαγητό, το μέρος, το μαγαζί) και προτείνεται ισχυρά.
Λειτουργεί όλο τον χρόνο. Κάθε Πέμπτη κλειστά.
Ζητήθηκε ποικιλία από τις σούβλες: Κοκορέτσι όχι κάτι ιδιαίτερο, Εξοχικό καλό, Κοντοσούβλι κοτόπουλο επίσης καλό.
Ο γύρος συμπαθητικός, με ωραίο τζατζίκι. (Στα 4€ το πιτόγυρο, κι εδώ η ανιούσα στις τιμές)
Πίτα όχι η καλύτερη του είδους, μετρίως λαδωμένη, αποδεκτή.
Για το σημείο, και τις δόσεις παλιακής εσάνς ως αντίβαρο στους απρόσωπους ναούς της ταχυφαγίας, αξίζει να βρεθείς και καθίσεις.
Καθίσαμε μέσα, με το τζάκι να καίει, μικρός χώρος σχετικά, ~10 τραπέζα max, άλλα 4-5 έξω.
Έχει διάφορα της ώρας, αλλά και μαγειρευτά/της ημέρας με τα οποία πήγαμε εμείς.
Φασόλια με σπανάκι πολύ καλά, όπως και τα ρεβύθια με λουκάνικο, κόκκορας κρασάτος με λινγκουΐνι μια χαρά, φάβα πλούσια καλή, πατσάς ανάμικτος αρκετά καλός κι αυτός. Σαλάτα μαρούλι και μπουγιουρντί άρεσαν. Off track μόνο η χορτόπιτα (μπατσαριά), που προσωπικά δεν συγκίνησε.
Στο τέλος κεράστηκε γλυκό (εκμέκ, καρυδόπιτα, αμφότερα πολύ καλά) και λικέρ (ένα με μέντα, ένα που ξεχνώ, οκ αλλά δεν είμαι φαν για να κρίνω). Νερό βρύσης, χωρίς ερώτηση.
Με οκ φαγητό και ποτό, βγήκε ~16€ κατ' άτομο.
Το ζευγάρι που τρέχει το μαγαζί (μαζί με την κυρία Μαριάνθη στην κουζίνα) συμπαθητικό και εξυπηρετικό, χωρίς επιτίδευση.
Συνολικά, άρεσε και προτείνεται.