Tost Spesial

@Jimador
Φανταζομαι πως ολα αυτα ειναι ασπρομαυρα.
Ακομα και τα ρουχα που φορουν οι πρωταγωνιστες
ειναι αγορασμενα απο το ασπρο μαυρο της δεκαετιας του 80
στην Γρηγοριου Παλαμα στο κεντρο της πολης.

Σε κάποια άλλη ζωή, είμαι σεναριογράφος που την αράζει στον πίσω καναπέ με τόστ "αμερικάνικο" και μπέρμπον. Φοράω δερμάτινο τζάκετ και οι μισοί που μπαίνουν είναι παλιοί γνωστοί μου που τους χαιρετάω σχεδόν ακατάδεκτα αλλά δεν με παρεξηγούν γιατί ξέρουν ότι στα δύσκολα θα τους σταθώ.

Έχω μνήμες από το συγκεκριμένο ναό από τα μέσα του '80 μιας και είχα συμμαθητή στην Παρασκευοπούλου (Άκης, ωραίος χιουμορίστας ότι πρέπει για χαβαλέ, γνωστό στα social media nowdays)

Τοστάκι με κασέρι, ζαμπόν, σαλάμι και ντομάτα στα 4,5 eurini αν παίζουν ρόλο τα λεφτά ενώ το ουίσκι στα 6 eurini. Εξαιρετικός κύριος ο Βαγγέλης,ανεπιτήδευτη ευγένεια που σπανίζει στις μέρες μας

Καλτ μαγαζί, υπό εξαφάνιση είδος. Εντάξει, γευστικά δεν είναι κάτι που θα πεις ουάου, αλλά νομίζω οτι άλλοι είναι οι λόγοι που σε κάνουν να το επισκεφθείς. Να είναι γερός ο τελευταίος των Μοϊκανών, κυρ Βαγγέλης!

Η περιγραφή "καραβίσια αισθητική δεκαετίας '80" μου φαίνεται ότι περιγράφει ακριβώς το μαγαζί. Δυστυχώς όταν πήγαμε για τσίμπημα έλειπε για λίγο ο κύριος Βαγγέλης και μας εξυπηρέτησε ένας άλλος κύριος, δυσκολευτήκαμε λίγο στην παραγγελία (ήταν πάντως ευγενέστατος). Τα τοστ μια χαρά, παλιακή γεύση, σε πιάνει νοσταλγία. Θα ξανά πάω για το σύνολο του πράγματος, μου άρεσε το άραγμα εκεί.

Ένα μαγαζί ορόσημο, ένα κατάστημα που έχει σταματήσει κάπου στο 70-80, με ιδιοκτήτη και θαμώνες παλαιας κοπής, αντρικό, γευστικό που πάντα η κάθε επίσκεψη είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Είτε είναι ένα διάλειμμα απ τη δουλειά, είτε ένα γρήγορο κολατσιό για το δρόμο και φυσικά το πιο απολαυστικό όταν πηγαίνεις το βράδυ να χαλαρώσεις πίνοντας μπυριτσα ή ουισκακι και συζητώντας με τους θαμώνες.
Εχω γνωρίσει εκεί μέσα από απλούς εργάτες μέχρι πρώην διευθυντές καναλιών, μουσικούς, γιατρούς, θεατράνθρωπους κτλ…

Βαγγέλης όμως δεν υπάρχει πουθενά τέτοιος!
Να πάτε και μεσημέρι, κάνει μεζεδάκια και μπορείς να κάτσεις να τσιμπήσεις με τσιπουράκι.


Μαγαζί σταθμός, έχει περάσει όλη η αφρόκρεμα από πολιτικούς μέχρι φυσικά ηθοποιούς μουσικούς συνθέτες, λόγω του ράδιο σιτυ απέναντι.

Ταυτίζομαι με τον Tommy απόλυτα. Να προσθεσω ότι υπαρχει δυνατότητα παραλαβής από το κατάστημα, κατόπιν τηλεφωνικής παραγγελίας, καθώς & ότι οι μερίδες στα ποτα είναι κάτι παραπάνω από γενναιόδωρες....!!!!

Αγάπη, λατρεία, σεβασμός γι'αυτό το μαγαζί και τον ιδιοκτήτη του..και νόστιμο αυθεντικό παλιακό τοστ..ειδικά όταν περνάει με το βουτυροπινέλο το τοστάκι την ώρα που ψήνεται, μεταφέρομαι στη Ροτόντα αρχές 90's, μετά το ποδόσφαιρο στο πάρκο.. Καθε φορά που πάω, νιώθω οτι είμαι τυχερός που το ξαναπρόλαβα ανοιχτό..

Από τα πιο ρετρό/cult μαγαζιά της πόλης. Αυθεντικό 70ς-80s περιβάλλον και "αυθεντικοί τύποι" θαμώνες.
Πραγματικά πολύ ξεχωριστό τοστ, με ωραία υλικά και χορταστικό
Τυπάς ιδιοκτήτης. Αξίζει οπωσδήποτε ένα πέρασμα. Έστω για το feeling

Καλά κάνει και προστατεύει την ιδιοκτησία του, δε λέω (αν και επιμένω ότι δύσκολα ένα τέτοιο μαγαζί μπορεί να αποτελέσει στόχο, ιδίως όταν στα 10 μέτρα έχει πολυσύχναστο 24ωρο μινι μάρκετ που φωτίζει το σημείο), μπορούσε όμως να επιλέξει κάτι που να επιτρέπει και σε φαν που δυστυχώς σπάνια μπορούν να το επισκέπτονται τις ώρες που είναι ανοιχτό, όπως εγώ, έστω το...οφθαλμολουτρο.

Με τη σειρά μου να ευχηθώ κι εγώ να μπορούμε να το απολαμβάνουμε για αρκετά χρόνια ακόμα.

Λοιπόν, δεν ήθελα να πω περισσότερα περί της πρόσφατης επισκέψεώς/μυσταγωγίας μου στο βγαλμένο από άλλη εποχή υπερλαϊκό τοστάδικο του (κυρ) Βαγγέλη διότι ορισμένες φορές τα πολλά λόγια είναι φτώχεια αλλά θα χρειαστεί να επέμβω εντελώς φιλικά καθώς βλέπω ότι δεν υπάρχει επίγνωση γενικών και ειδικών καταστάσεων και συνθηκών και γιατί ενδέχεται να δημιουργηθούν λανθασμένες εντυπώσεις για την αυθεντικότητα του μαγαζιού.

Σημειώνω ότι προφανώς δεν έχω ουδεμία επαγγελματική σχέση με την επιχείρηση. Απλά καραγούσταρα τις προάλλες που το πρωτοεπισκέφθηκα και νιώθω την ανάγκη να αποσαφηνίσω μερικά πράγματα αλλά και να καταθέσω κάποιους ευρύτερους κοινωνικούς προβληματισμούς

Λοιπόν, απότι ο ίδιος ο άνθρωπας μου ανέφερε κατά τη διάρκεια του μουχαμπετιού μας - συνοδευόμενο από εκλεκτό Βατ 69 γουίσκι και μουσική υπόκρουση, μεταξύ άλλων, το στρατοδιονυσιακό μέγιστο καψουροάσμα "Υποκρίνεσαι" - ο λόγος που τοποθέτησε εξωτερικά ρολά είναι πολύ συγκεκριμένος και έχει φυσικά σχέση με την εμπράκτως και προσφάτως επαπειλούμενη ασφάλεια του μαγαζιού. Νομίζω έγινα σαφής. Για παρόμοιους ή ταυτόσημους λόγους υποθέτω ότι τοποθετούν και έτερα μαγαζιά σιδερόβεργες στις τζαμαρίες/εξώθυρές τους.

Δυστυχώς, δε ζούμε σε εποχή που κοιμόμεθα, κατά το προσφιλές χουντορητό, με τα παραθύρια και τις πόρτες ορθάνοιχτες. Συνεπώς, δικαίωμα του καθενός να διαφυλάξει το βιος του και το μέρος που τον συντηρεί βιοποριστικά σε τούτη την παλιοζωή με όποιον τρόπο γουστάρει. Και στην τελική εάν κανείς θέλει να απολάψει την βγαλμένη από παράλληλο σύμπαν ρωμιοατμόσφαιρα δεν έχει παρά να μπουκάρει, να καθίσει στο σαλόνι συνοδεία τουστάρας και ουισκίου και να βιώσει την εμπειρία τρισδιάστατα τοποθετούμενος μέσα στο χώρο και όχι απλά οφθαλμοπορνευοντάς τον απέξω.

Εγώ πάντως ευχαριστώ τον Ύψιστο που διασώζονται ακόμα ατάκτως ειρημένα τέτοια μαγαζιά άλλων πιο αυθεντικών εποχώνε και ας βάλουν αγριόσκυλα και δέκα δοιμιρίες ΜΑΤ (που ίσως θα έπρεπε, όντας πολιτισμικά κειμήλια) να στήνουν καρτέρι απόξω κάθε βράδυ. Ζούμε σε καιρούς περίεργους όπου η καφρίλα, η φουστιά και η ηθική ανωμαλία βασιλεύουν. Ας μείνουν τουλάχιστον μερικοί χώροι αλώβητοι και προστατευμένοι από την περιρρέουσα βοθρίλα, τουλάστιχον μέχρι να φυσήσει ούριος άνεμος μιας εκ θεμελιών δομικής κοινωνικής αλλαγής.

Ναι, είναι φάουλ και δυστυχώς μόδα που υιοθετούν όλο και περισσότεροι. Δεν γίνεται να "εξαφανίζεις" ένα μαγαζί από τον περαστικό, ειδικά όταν η πρόσοψη είναι από τα σημεία αναφοράς. Να ήταν κάνα κοσμηματοπωλείο ή κάτι παρόμοιο με πολύτιμα είδη, να το καταλάβω. Μου συνέβη και με γνωστό, από τα παλιά, καφέ-μπαρ του κέντρου, που αναρωτιόμουν περνώντας απέξω γιατί δεν το είδα, και νόμισα για λίγο ότι έχει κλείσει, μετά κατάλαβα ότι το είχαν σκεπάσει πλήρως με ρολά...

Απο συνεντευξη του κυριου Βαγγελη στην LIFO
Έχω κι ένα κρεβατάκι, για να κοιμάμαι εδώ στα γεράματα, για να μη χρειάζεται να μετακινούμαι.
Ισως αυτο να εξηγει το ρολο.
Νοεμβριος 1987. Ειχα δοκιμασει τοτε ενα τοστ αμερικανικο αν και εγω το θυμαμαι
ως τοστ αμερικανο. Εφαγα μονο το μισο γιατι ηταν τεραστιο.
Πολλα υλικα καλη ποιοτητα αλλα μιλαμε για μια εποχη που ο ανταγωνισμος
στο συγκεκριμενο ειδος ηταν πολυ μεγαλος.

Φάουλ που έβαλε ρολά που τα κατεβάζει όταν είναι κλειστό το μαγαζί;
Με την πρώτη ευκαιρία πάντως θέλω να το ξαναεπισκεφτώ.

Παρατήρησα ότι τελευταία έβαλε ρολά πίσω από την είσοδο. Πάντα μου άρεζε όταν περνάω νυχτερινές ώρες μετά το κλείσιμο του μαγαζιού να στέκομαι μπροστά μαγαζί και να χαζεύω τον ρετρό χώρο μέσα, πλέον ουσιαστικά μου το απαγορεύει. Κατέστρεψε το όλο feeling του μαγαζιού, μεγάλο φάουλ. Προφανώς φοβόταν μη μπουκάρει κάνας πεινασμένος και αρπάξει κάνα τυρί ή σαλάμι, τι να πω...

Ρωμαίικο μέρος και Ρωμιός ιδιοκτήτης. Αυτό μόνο.

3ο σχόλιο σε μια ημέρα για ένα τοστάδικο. Γουάου!
Όπως ακριβώς τα είπαν οι προλαλίσαντες. Καλτ μαγαζί με καλτ θαμώνες, φρέσκα υλικά, κόψιμο επί τόπου, μεράκι στην προετοιμασία, ευγενική αντιμετώπιση και γενικά ωραίο αποτέλεσμα.
Πήρα το "σπεσιαλιτέ" στα 3,5 ευρώ και το αμερικάνικο στα 7. Το πρώτο ήταν μια χαρά και χορταστικό, το 2ο ήταν υπερβολή, έσκασα και δεν θα το ξαναπροτιμήσω. Αλλά έπρεπε να το δοκιμάσω μια φορά ;)
Αν με φέρει ο δρόμος στο μέλλον, θα το ξαναπροτιμήσω.

Τέτοια μαγαζιά δίνουν στην πόλη. Αν και δεν το επισκέπτομαι συχνά, κακώς γιατί θα έπρεπε αξίζει τη στήριξη. Πολύ ποιοτικά υλικά, αρκετή ποικιλία, όσο πρέπει θεωρώ, κάνω διαφορετικούς συνδιασμους κάθε φορα, ωραίο τοστ, ζητάω λιγότερο ψήσιμο από το συνηθισμένο. Το ότι κόβονται επί τόπου, είναι φρέσκα και πολύ καλή πρώτη ύλη λέει πολλά. Πιστεύω στο κέντρο θα μπορούσε να σταθεί και κάποιο με πιο ακριβά υλικά. Η αισθητική έχει μείνει στο 80 και αυτό νομίζω είναι που δε θέλει κανεις να αλλάξει. Επίσης η ιεροτελεστία με την οποία τα κάνει. Το μόνο που με χαλάει είναι ότι πιάνει λεφτά πιάνει και τα υλικά.

Ήμουν με τα πόδια, έβρεχε, ήμουν κοντά, γιατί όχι;

Η ατμόσφαιρα μέσα όντως από άλλον πλανήτη. "Νύχτες μαγικές κι ονειρεμένες" στο ράδιο, ένας μπάρμπας με κομπολόι, ένας άλλος μπάρμπας μπουμπούνιζε το τσιγάρο του, τραπεζοκαθίσματα σαν σοβιετική απομίμηση αμερικανικού dinner, σκέτη μαγεία!

Όντως τα υλικά του είναι επώνυμα, από τα τυριά και τα αλλαντικά μέχρι την μαγιονέζα.

Το τοστάκι μου με καπνιστό τυρί και μπριζόλα στα 3,5 ευρώ ήταν μια χαρά, οκ, αλλά το κλίμα είναι που σε τραβάει για την επιστροφή.

ΥΓ. Υπέροχη λεπτομέρεια, σε όλες τις πινακίδες το μαγαζί αναγράφεται ως "tost speSial".

https://www.lifo.gr/tropos-zois/gefsi/apo-tost-spesial-toy-kyrioy-baggeli-ehoyn-perasei-prothypoyrgoi-athlites-kai

Το έβλεπα καιρό και δίσταζα να μπώ..ισως λόγω της 80's αισθητικης που με προϊδέαζε οτι θα δώ σαλαμοκασερα ξεραμένα και σαλατες με κρούστα. ΛΑΘΟΣ! Μπήκα λοιπόν και ο ευγενέστατος κύριος (που υποθέτω-λόγω ηλικίας-οτι είναι ο αρχικός ιδιοκτήτης) μας έφτιαξε με πολύ μεράκι δυο τοστάκια σούπερ, με υλικά που έκοβε εκείνη την ώρα και το..πινέλο με τη μαργαρίνη πάνω-κάτω οσο ψηνόταν :Ρ
Το μόνο που καπως λίγο με χάλασε, αλλά είναι καθαρά θεμα δικού μου γούστου, ήταν το πολύ αλμυρό κασέρι (επώνυμο, κανονικό κασέρι) που έβγαζε καπως έντονη γευση, ισως γιατί έχω ξεμαθει και προτιμώ τα ευρωπαϊκά τύπου gouda, edam. Κατα τα λοιπά, 2 χορταστικότατα τοστάκια με 6-6,5 ευρώ και απίστευτη ευγένεια.
Προσωπικά θα ξαναπάω για όσο είναι ανοιχτό, για να πάρω στο χέρι όμως κ όχι να κάτσω εκεί να το φάω..